بخش دوم مصاحبه با جناب آقاي مهندس عباس رصافیان – عضو هیأت رئیسه دفتر نظام مهندسی کازرون[1]

سؤال3 : آيا دفتر نظام مهندسي كازرون از حداكثر توان و تجربه ي شما بهره برده است؟ طي هفت سالي كه از عضويت شما در هيأت رئيسه دفتر نظام كازرون مي گذرد چه حركت و فعاليت مثبتي به خاطر حضور شما صورت گرفته يا از شما تأثير پذيرفته است؟

ما اینجا در هیأت مدیره نظام مهندسي سعی می­کینم با مهندسانی که در این رده کار می­کنند ، یک هماهنگی داشته باشيم. مثلاً اعضايي که تازه وارد بودند و از نظر تأسیساتی مشکل داشتند اینها را راهنمایی می­کرديم حالا که دفتر  گسترده­تر شده، اين ارتباط ان­شاءا... ادامه داشته باشد. در مورد مهندس هایی که جوان بودند اینها اگر مشکل داشتند ما با توجه به اينكه اینجا یک پایگاهی بوده است سعی کرده­ایم از اینجا با آنها هماهنگی بکنیم. مشکلاتی که توی نظام داشتند و سؤالاتی را كه داشتند جواب دهیم. علاوه بر اين اگر در رابطه با ساخت و ساز در شهر مشكلاتي وجود داشت سعی می­کردیم که جلوی این ضعف­ها را بگیریم. مثلاً ما زماني حس کردیم حول و حوش خیابان خرمشهر نمی­توانیم زیرزمین داشته باشیم، چون ما هنوز سیستم فاضلاب شهری نداريم اگر در زیرزمین چاه براي دفع فاضلاب بزنیم نیم متری به آب می­رسیم و عملا جایی برای دفن فاضلاب وجود ندارد این بود که سال86 نامه نوشتیم برای شهرداری که بايستي در محدوده  ياد شده اجازه احداث  زیرزمین با تراكم صد در صد ندهند و اگر می­خواهند مجوز بدهند یک فضایی غیر از زیرزمین و یک فضای  باز مثل حیاط  به عنوان محدوده حفر چاه و در صورت لزوم احداث سپتيك تانك در نظر گرفته شود. كه تا مدتی هم اجرا شد ولی بعد از آن ظاهراً دوباره می­بینم اجرا نمی­شود این هم یکی از نقطه ضعفهايي است که ما متأسفانه در رابطه با شهرداری حس می­کنیم که در مورد يك كار، فشاری می­آید و دوباره رها می­شود. وظيفه ما اين است كه این مشکلات را شناسایی کنیم و منعکس­کنیم اما متأسفانه بعضی موارد اینچنيني کار را سخت می­کند. البته در مورد بالا بودن سطح آب و مشكلات دفن فاضلاب هفته گذشته نامه ديگري به شهرداري نوشته شد كه در آن مشكلات موجود در حد فاصل خيابان امام خميني تا جنوب شهر يادآوري شده است، در شهر در رابطه با تأسیسات بعضی مواردی هست که باید با شهرداری هماهنگي کنیم كه چه مواردی مشکلات ایجاد می­کند و چه مواردی ممکن است محسنات باشد؟ گاهی وقتها نامه می­نویسم بعضی وقتها اگر لازم باشد شفاهی گفته شده و همکاری هم شده است. و در مورد خودم سعی کرده­ ام به هر صورت اینجا(دفتر نظام مهندسي) نسبت به روز قبل تفاوت داشته باشم و تفاوت هم وجود داشته و در مجموع کاری که شده مثبت بوده است.

این مقاله در تاریخ ۲۷/۰۷/۸۸ در هفته نامه بیشاپور منتشر شده است.

نماد ها و اِلِمان های شهری (کازرون)[1]

مقدمه

«وقتی پیامبر اسلام (ص) مکه را فتح کرد، نخست به درون حصار رفتند و بر پشت شتر طواف کعبه فرمودند. کافران عرب، این نقطه را با کمربندی از 360 بت که شمار روزهای سال به تقویم قمری بود در میان گرفته بودند. پیامبر(ص)این بت ها را سواره با چوبی یکی پس از دیگری نگونسار ساخت و این آیه را می خواند :«حق آمد و باطل نابود شد که باطل خود لایق محو و نابودی ابدیست »(سوره بنی اسرائیل آیه 81). پیامبر پا در حرم کعبه نهادند دیوارهای درونی با نقاشیهایی به دست هنرمندان بیزانس و به دستور سران کافر کعبه از ماجراهای زندگی حضرت ابراهیم و مریم عذرا و مسیح و برخی آداب کافران تزئین شده بودند. پیامبر اسلام(ص) همچنان که با دو دست تمثال مریم عذرا را حفظ می فرمودند امر به محو ساختن دیگر صورت ها نمودند. شمایل مریم عذرا بعد ها در یک آتش سوزی نابود شد. این روایت نمودار مفهوم و میزان صحت مطلبی است که به ناحق « ضد شمایل نگاری اسلام» خوانده می شود و بهتر است آن را «زدودن شمایل ها بدانیم»[2]. در کنار مجسمه مریم که توسط پیامبر اسلام حفظ شد خود کعبه را می توان اولین نماد مصنوعی دانست که در عبادتهای مسلمانان نقشی محوری دارد. به تعبیری، اسلام با اساس بت سازی و بت پرستی مخالف است و با نمادهایی که بار دینی و مذهبی داشته و فرهنگ انسانها را بدوش می کشند (اگر سر ضدیت با یکتاپرستی نداشته باشند) سر مرافقت و همدلی دارد. نتیجه ی روایت فوق بانضمام رعایت مقتضیات زمان را تا حدودی می توان در فتوای مراجع عالیقدر امروزمان مشاهده نمود و با نیم نگاهی به آنچه در دنیای جدال فرهنگها می گذرد نیک در می یابیم که معرفی فرهنگ ایرانی – اسلامی ما بیش از پیش نیازمند ساخت و ارائه  نماد ها و اِلِمانهای هنری و معماری است. اولین مجسمه ای که رسما به عنوان نماد یک شهر ساخته و در معرض دید مردم قرار داده شد (در شهر فلورانس ایتالیا) مجسمه حضرت داوود اثر هنرمند مشهور میکلانژ است. اِلِمان دیوار برلین  پس از فروپاشی دیوار بین آلمان غربی و شرقی، برج ایفل در فرانسه، مجسمه آزادی در امریکا، برج آزادی و برج میلاد در تهران  و بسیاری دیگر، نمونه های متأخر نماد های  معماری و اِلِمانهای شهری هستند. با این مقدمه فشرده، کازرون هزار ساله ی ما در کجای این ماجرا ایستاده است و با چه نمادهایی معرفی شده است؟

این مصاحبه در تاریخ ۲۰/۰۷/۸۸ در هفته نامه ی بیشاپور منتشر شده است.

مصاحبه با جناب آقاي حاصل عسكري – شهردار و رئيس شوراي پيشين شهر كازرون(قسمت دوم)

سؤال8: در مورد مشاغل مزاحم مردم (بنگاههاي ماشين و مكانيكي و ...) آيا فعاليتي صورت پذيرفته است؟ در كنار اين مشاغل مزاحم، فروشگاههاي موقتي در شهر يا به صورت خودرو يا با مجوز قابل رؤيتند كه شكل و سيماي شهر را نازيبا كرده است براي نمونه ميوه فروشي هاي كنار دانشگاه آزاد يا فلكه معلم يا كنار بلوار خرمشهر. چه توجيهي براي وجود اين مشاغل وجود دارد؟

مصاحبه با جناب آقاي حاصل عسكري – شهردار و رئيس شوراي پيشين شهر كازرون(قسمت اول)

جناب آقای حاصل عسکری متولد بهمن ماه 1341 در روستای علی آباد کازرون می باشد. در کنار پدری زحمتکش و سه برادر و مادرش، تا یازده سالگی را (کلاس پنجم) در روستا بسر برد و دوره راهنمایی و دبیرستان را در مدارس شهر گذراند. پایان تحصیلات دبیرستان او مصادف می شود با تعطیلی دانشگاهها و اولین کنکوری که شرکت می کند کنکور تربیت معلم است. وی با مدرک فوق دیپلم وارد عرصه  معلمی می شود.پس از چهار سال معلمی وارد عرصه مدیریت شده و ضمن کار معلمی به ادامه تحصیل در رشته ی مدیریت آموزشی و اخذ لیسانس در این رشته نیز می پردازد. مدیریت مدارس راهنمایی و مسولیت آموزش راهنمایی تحصیلی آموزش و پرورش  و مدیریت گروههای آموزشی در آموزش و پرورش کازرون و بیش از دو سال و نیم ریاست شورا و سه سال و نه ماه مدیریت شهرداری در جایگاه شهردار کازرون، کارنامه مدیریت و خدمت وی را به مردم پر رنگ و پرتحرک نشان می دهد. يك خانواده ی پنج نفری را پدری می کند؛ همسری سختکوش و  دو پسر، اولی سال آخر مهندسی عمران دانشگاه خلیج فارس و دومی ترم چهارم علوم کامپیوتر دانشگاه پیام نور کازرون و یک دختر در حال تحصیل دبیرستان. وی در مورد علائقش می گوید: "کارم بر همه ابعاد شخصیتی ام غلبه می کند. در خانه هم همیشه از این کارم گله می کنند". همین نگاه معطوف به خدمتگزاری به مردم و فرهنگ وی باعث می شود عرصه های مدیریتی را با موفقیت پشت سر بگذارد و وقتی برای اولین بار مدیریت یک مدرسه راهنمایی را می پذیرد پس از حدود سه سال رتبه مدرسه را از 45 به رتبه پنجم ارتقا می دهد. مدرسه نمونه مردمی اندیشه هنوز مدیریت خوب ایشان را در خاطر دارد و بخشهایی از فعالیتهای فرهنگی این مدرسه بارها از صدا و سیما پخش شده است. آقای عسکری قضاوت در مورد مدیریتش در شهرداری را به عهده ی مردم می گذارد. از وی سؤالات متعددی نمودم که در ادامه می خوانید:

اين مقاله در تاريخ ۰۶/۰۷/۱۳۸۸ در هفته نامه ي بيشاپور به چاپ رسيده است.

معماری کازرون ( سنتی ، مدرن یا بی هویت )

مقدمه و تعریف : اولین تعریف معماری که در دایرة المعارف معماری بدان استناد می شود  متعلق به  جان راسکین  می باشد ؛« معماری هنر افراشتن و آراستن بنا توسط انسان است »[1]   بنایی که سیما و منظر آن به سلامت روانی  و دماغی انسان نیرو  و سرور می بخشد. وی بیش از آنکه بر عملکرد و کار بری بنا تاکید کند  بر زیبایی شناسی و مفید بودن و جنبه های معنوی  تاکید دارد. معماری به نظم و انتظامی مطمئن و خارج از آشوب مربوط می شود. و دارای سازمانی محکم و هندسه ای قوی است و از یکنواختی و کسالت آوری به دور است. گر چه تعاریف
مو جود معماری متعدداند اما تعابیر فوق را می توان بن مایه  تعاریف دیگر معماران بزرگ دنیا تلقی کرد. معماری در یک تقسیم بندی کار بردی، دارای دو ساحت است: 1) نقشه معماری داخل ساختمان که بیشتر جنبه خصوصی دارد و 2) نمای بیرونی ساختمان که در عمل فضای خصوصی  را از فضای عمومی  جدا می کند و با سیمای شهر ارتباط دارد. سیمای شهر یا منظر شهر  تمام آن چیزی است که در سطوح عمودی و افقی شهر مشاهده
می شود و با احساسات و عواطف و افکار ناشی از این مشاهده، قرین می شود و همین جا باید اضافه کرد که عمل مشاهده و تأثیر پذیری مثبت یا منفی از نما؛ مسرور شدن یا کسل شدن از منظر شهر، عمدتا به صورت نا خود آگاه صورت می پذیرد و شکل بیرونی ساختماها ارتباطی کامل دارد با تعادل روانی ساکنین  هر منطقه و بد نیست این موضوع به صورت مصداقی (در مورد شهر کازرون) مورد مطالعه و پژوهش  روانکاوان بومی  قرار گیرد .

این مصاحبه در تاریخ ۳۰/۰۶/۸۸ در هفته نامه بیشاپور به چاپ رسیده است

گفتگويي از: مهندس حسين رضوي فرد
ايميل: hor0274@gmail.com

مصاحبه با مهندس منصور صالح پور - فرماندار محترم شهر كازرون

آقاي مهندس منصور صالح پور متولد سال 1330 و اهل محله عليا يا همان محله بالاي شهر كازرون مي باشند. دوران دبستان تا دبيرستان را در كازرون سپري كردند و پس از دوره خدمت سربازي تصميم به ادامه تحصيل مي گيرند اما به توصيه و راهنمايي برادر بزرگترشان به جاي كنكور دانشگاه در آزمون ورودي اداره دارائي شركت مي كنند و از بين700 نفر شركت كننده جزء نفرات اول قبول مي شوند. آقاي مهندس با نيت اينكه در سالهاي آينده با پس اندازي كه از راه كارمندي كسب مي كند بتواند به خارج از كشور رفته  و ادامه تحصيل دهد از سال 53  گذرشان به اداره دارائي مي افتد.سال 56 از راه مي رسد و تقدير ايشان بر هجرت به آمريكا رقم مي خورد.دو سال در كالج تگزاس اطراف دالاس و سه سال را هم در دانشگاه جنوبي(southern university) ايالت لوئزيانا واقع در كنار رودخانه مي سي سي پي به تحصيل مهندسي عمران مي پردازند. شروع به تحصيل مهندس در آمريكا مصادف مي شود با تحركات انقلابي مردم ايران، به آتش كشيده شدن سينما ركس آبادان و توهين روزنامه اطلاعات به حضرت امام خميني"ره" و از اين پس  فصلي جديد در زندگي ايشان رقم مي خورد و آن شروع  فعاليتهاي سياسي و مذهبي شبانه روزي وي در خارج از ايران است.  وي درگيريهاي سياسي كه بعضاً منجر به محروميتهاي ترمي  و يك ماه زندان در يكي از زندانهاي آمريكا ميشود و دوره سخت دانشجويي را چه به لحاظ مشكل مالي، چه به لحاظ غربت و دوري از خانواده از سر مي گذراند  تا سال 61 فرا مي رسد. ايشان نقل مي كنند: "ابتدا قصد ادامه تحصيل داشتم اما جريان جنگ پيش آمد و سال 61 جنگ به اوج خودش رسيده بود و اين اتفاق ناميمون انگيزه‌اي شد كه نگذاشت من آنجا بمانم و با اين انگيزه كه فردا جنگ تمام مي‌شود و اگر در سختيهاي مردم شركت نداشته باشيم در پيشگاه مردمي كه از اول انقلاب و بعد هم در جنگ، فداكاريهاي بسيار بسيار ارزشمند و ماندگاري كرده‌اند شرمنده خواهيم شد، به ايران آمدم و تا الان كه حدود 27 سال مي گذرد يك ثانيه هم پشيمان نشده‌ام و حتي هرروز كه مي‌گذرد شكر خدا مي‌كنم كه آمدم. و با همين تلخ و شيريني مشكلات مردممان همراهي داشتم". از سال 61 با وجود پيشنهاد براي گرفتن پست در تهران زادگاه خود را براي خدمت سزاوارتر مي بينند و پس از طي مراحلي براي مدت 7 سال از آبان 1362 تا آبان 1369 رئيس اداره زمين شهري كازرون مي شوند. به گفته وي "قسمتهاي جديد شهر كازرون كه از بافت قديمي دور است گرچه از آن زمان 25 سالي مي‌گذرد ولي نسبت به بافت قديم 80 يا 100 ساله نو محسوب مي‌شوند و اينها همه واگذاري اداره زمين شهري (قانون مصوب  27/12/1360) بودند. بخشي هم به قبل از اينكه قانون زمين شهري فعال شود، مربوط مي‌شود به قانون عمران اراضي شهري مصوب 5/4/1358 شوراي انقلاب، كه بعد از تصويب قانون زمين شهري، مصوبه شوراي انقلاب كنار گذاشته‌شد". مهندس صالح پور از سال 69 بنا به پيشنهاد امام جمعه وقت كازرون – حاج آقا ايماني- رياست دانشگاه آزاد اسلامي را كه دو سه سالي بود تاسيس شده بود پذيرفتند. در آن سال دانشگاه آزاد هيچ مكان مستقلي نداشت و مدرسه بانوسلامي واقع در خيابان كوهنورد موقتا به عنوان دانشگاه در نظر گرفته شده بود. وي در طول 10 سال رياست دانشگاه آزاد همراه با كار شبانه روزي و كمك ساير كاركنان دلسوز دانشگاه، مخصوصا در سالهاي ابتدائي آن  كوشيدند تا دانشگاه آزاد كازرون جزء يكي از بهترين واحدهاي دانشگاههاي آزاد ايران شد. پس از آن  معاون عمراني دانشگاه آزاد شيراز و سپس به مدت دو سال مسئول اداره هيات علمي دانشگاه آزاد شيراز و در نهايت از  22/3/85 بنا به پيشنهاد مسئولين وقت، به كازرون برگشته و به عنوان فرماندار كازرون خدمت خود را به زادگاهش تكميل مي نمايد. در حال حاضر يك خانواده 4 نفره هستند و صاحب يك پسر و يك دختر مي باشند. پسرش دانشجوي مهندسي اتومكانيك دانشگاه آزاد شيراز و دخترش نيز در آزمون كنكور امسال شركت نموده اند. ايشان معتقدند هيچ وقت زندگيش از مسائل سياسي جدانشده و هميشه مسايل سياسي در زندگيش جاري و ساري بوده و فعاليت سياسي در حزب جمهوري اسلامي سابق و بعد هم حزب مؤتلفه كه هنوز هم جزء اعضاء آن مي باشند را به عنوان دو نهاد بسيار بسيار مقدس از افتخارات خود مي دانند.

 
این مقاله در هفته نامه بیشاپور مورخ ۲۳/۰۶/۸۸ به چاپ رسیده است.

نقش شهرداری و شورای شهر در ساخت و سازهاي شهرستان كازرون[1]

تاريخچه:

 در اواخر قرن سوم (هـ . ق) به منظور انجام و اداره امور شهري دايره احتسابيه با دو شعبه احتساب و تنظيف تشكيل شد، اما سازمان شهرداري با مفهوم امروزي از زمان تشكيل حكومت مشروطه (دوران قاجار) با تصويب قانون بلديه مصوب 20 ربيع الثاني 1325 هـ . ق (1286 ش) پا به عرصه وجود نهاد. اين قانون در 5 فصل و 108 ماده تنظيم و تصويب شده بود كه در فصل چهارم، چگونگي سازمان بلديه، تقسيم كار، وظايف و حدود اختيارات اعضاي انجمن و واحدهاي سازماني تابعه، نحوه اعمال نظارت و مداخله حاكم را در امور بلديه تعيين نموده بود و در ماده 93 آن بر لزوم و وجود شخصي به عنوان كلانتر (شهردار)، كه اداره امور بلديه را به عهده بگيرد اشاره شده است. 
با نسخ قانون مذكور در سال 1309 هـ . ش قانون ديگري با ضوابط جديد و متناسب با افزايش اعتبارات و امكانات مالي شهرداري ها تصويب شد و وزارت كشور، سرپرستي ادارات بلديه را بر عهده گرفت. و در سال 1312 هـ . ش وزارت كشور براي اينكه اصلاحات شهري به خوبي انجام شود و كليه امور فني و شهرسازي شهرها زيرنظر مهندسين مجرب و با برنامه صحيح انجام گيرد با تقديم لايحه اي به مجلس شوراي ملي موجبات تشكيل اداره كل فني را در وزارتخانه فراهم نمود و بعد از سال 1320 هـ . ش اداره مزبور به اداره كل امور شهرداريها تبديل گرديد. سپس بر اساس قانون 1328 (هـ . ش) با اعطاي اختياراتي به انجمن شهر، از نظر سياسي و اجتماعي تحولاتي در وضع شهرها بوجود آمد. به دنبال گسترش شهرها و افزايش جمعيت و به تبع آن تنوع نيازها و احتياجات شهروندان، وظايف و فعاليت شهرداريها نيز تنوع و گسترش بيشتري يافت، به گونه اي كه امروزه از شهرداريها به عنوان بزرگترين و متنوع ترين سازمان خدماتي شهري نام مي برند. شايان ذكر است نخستين شهرداري در ايران در سال 1286 (هـ . ش) در تهران تأسيس گرديده و در مجموع تا پيش از انقلاب اسلامي تعداد 453 شهرداري در كشور تأسيس گرديد كه بيشترين تعداد شهرداري، در استانهاي اصفهان و مازندران (هر كدام 46 شهرداري) و كمترين تعداد شهرداري در استان كهكيلويه و بوير احمد (4 شهرداري) وجود داشت و در حال حاضر 1054 شهرداري در كشور فعال هستند. شهرداری کازرون نیز درسال 1310 تأسیس شد وطبق آمار درجه،جمعیت وسال تأسیس شهرداری های کشور مهرماه 1387[۲] همراه با مرودشت وجهرم بعد ازشیراز که درجه 12 دارد،درجه شهرداری 9 را دارا می باشد.

این مطلب روز دوشنبه مورخ  ۱۶/۰۶/۱۳۸۸ در هفته نامه بیشاپور به چاپ رسیده است

مصاحبه با مهندس علي اكبر مؤذني رئيس دفتر نظام مهندسي كازرون¹

آقای مهندس علی اکبر مؤذنی متولد اسفند 1339 و اهل شهرستان کازرون می باشند . وی فارغ التحصیل رشته مهندسی عمران از دانشکده فنی مهندسی شیراز ( شهید باهنر ) بوده و قریب به 30 سال است ( در شرف بازنشستگی ) که تحت عنوان هنرآموز (دبیر فنی ) در آموزش و پرورش و همزمان در زمینه نظارت و طراحی و اجرای ساختمان به زادگاه خود خدمت می نمایند . طراحي را از سالهاي 57-56 ونظارت و اجرا را از سال 1372 با پيشنهاد شهردار وقت ( جناب آقاي حسين خاني ) در قالب راه اندازي دفتر نظارت با مديريت نمايندگان مهندسين ناظر، آغاز نمود.اين دفتر نظارت بعدا جزء چارت تشكيلات شهرداري ها قرار گرفت. پی گیری راه اندازی دفتر نظام مهندسی در شهرستان کازرون از سال 81 از دیگر نقاط مثبت کارنامه شغلی ایشان  می باشد . وی از سال 1382 تا کنون ( طی 3دوره )  رئیس دفتر نظام مهندسی کازرون می باشد و معتقد است موفقیت های این دفتر نسبت به شهرستان های دیگر قابل ملاحظه بوده و مؤید این مطلب ، موفقیت سال گذشته است که طی آن دفتر نظام مهندسی کازرون بعنوان دفتر نمونه بین دیگر شهرستان ها انتخاب شد و آقای مهندس مؤذنی نیز بعنوان مهندس نمونه استان انتخاب شدند . فعالیت در دفتر نظام مهندسی و همزمان ، تدریس در آموزش وپرورش ، تدریس رشته عمران در آموزشکده سماء و تدریس در دانشگاه آزاد اسلامی در دروس نقشه کشی صنعتی و نقشه برداری بخش برق از سال 80 ، مشغله های اصلی مهندس مؤذنی بوده و در عین حال وی فردی خانواده دوست می باشد و رضایت خانواده را در کنار مشغله هایش مهم می داند . مطلبی که در پی می آید مشروح مصاحبه ایست که با وی داشته ام:

نوشته ذیل توسط صاحب این قلم در هفته نامه بیشاپور مورخ ۰۹/۰۶/۱۳۸۸ به چاپ رسیده است.

نقش سازمان نظام مهندسي در ساخت و سازهاي شهرستان كازرون[1]

   مقدمه: مي شود يك مقدمه زيبا براي خشت اول نوشت و كلي آسمان و ريسمان كرد. از اينكه اولين شهرنشيني ها حدود    10000 سال پيش در منطقه اريحا در اردن و بعد در چِتِل هويوك، بخشي از  تركيه امروزي شكل گرفتند. مي شود نگاه از خارج اين مرز و بوم برگرفت و در صبحگاه چغازنبيل و پاسارگاد و تخت جمشيد و شهر بيشاپور قدم زد تا به اصفهان رسيد و  صداي نقاره هاي ميدان نقش جهان را هنگام اذان ظهر شنيد. مي شود از خنكاي خانه هاي خشتي و طاقهاي قوسي و گنبدي با ستونهاي قطور سخن گفت تا به پايان سده نوزدهم و قرن بيستم برسيم، قرن فولاد و بتن و باز هم بگذريم تا به قرن حاضر برسيم قرني كه پيشرفت هاي صنعت ساختمان آنچنان شگفت انگيز است كه تحسين هر انسان ظريفي را بر مي انگيزد. اما آنچه در تمام طول تاريخ، مورد وفاق همه مردم بوده و به صورت يك مَثَل در ادبيات معماري رخ نموده است شايد يك بيت شعر است، شعري كه ورد زبان عام و خاص است " خشت اول گر نهد معمار كج / تا ثريا مي رود ديوار كج "  و اي بسا روح همين شعر است كه در نهاد قريب به اتفاق انسانها علي الخصوص شرقي ها مخصوصا ايراني ها و به طور خاص تر كازروني ها حلول كرده و  به يمن آن، همه، خود را صاحبنظر در امر معماري و ساخت و ساز مي دانند و البته گاهاّ مشاهده مي شود كه اين حس، پر بيراه هم نيست و بايد به آن احترام گذاشت. بي آنكه بخواهم مقدمه را طولاني كنم اين سؤال را مطرح مي نمايم كه: در جامعه امروز ما و بصورت خاص آن در شهرستان كازرون در صنعت ساختمان اعم از ساختمانهاي بنايي(شناژدار) و بتني و فولادي، "خشت اول" مورد اشاره در شعر ياد شده  چيست و معمار ساخت و سازهاي ما كيست؟ چه كسي را بايد براي پيشرفت ها و توفيق هايي كه در اين عرصه نصيب ما شده تشويق كنيم و چه كسي را بايد مسؤول برخي ناسازگاري ها و عدم تعادل رواني در عمران و معماري و ساخت و سازهاي بي برنامه بدانيم. خشت اول سعي مي نمايد از منظر يك مخاطب حرفه اي بي طرف، ضمن ارائه مطالب مبتلابه ساخت و ساز در شهرستان كازرون، با شخصيتهاي درگير اين امور نيز مصاحبه نمايد و در كنار پيشنهادات و انتقادات شما خوانندگان عزيز به اين مبحث غنا ببخشد و به اصلاح و ترقي امر ساخت و ساز در شهرستان كازرون در حد وسع خويش مساعدت نمايد.

تدوین چشم ­انداز کازرون؛ چه کسی و چگونه؟

یکی از اصول اساسی و بنیانی مدیریت هر جامعه یا گروهی وجود هدف و مسیر حرکتی است که در عرف رایج مدیریت در قالب «چشم انداز» تعریف می ­شود. در واقع چشم ­انداز تصویری از آینده ­ای مطلوب را ترسیم می­ نماید که هرگاه در ذهن عموم مردم یک جامعه جای بگیرد، مسیر تحولات و دگرگونی ­های آن جامعه را هموارتر می ­نماید.

چشم ­اندازها بر اساس نیازها و اهداف هر حوزه ­ی مدیریتی دامنه و اصول متفاوتی دارند. گاه این چشم ­اندازها در سطوح بین ­المللی و برپایه ی اشتراک چند کشور همچون اتحادیه اروپا تنظیم و گاه نیز حتی برای گروه یا صنفی کوچک در یک جامعه ­ی محلی تعریف می­ شود. از مشهورترین سندهای چشم ­انداز بین ­المللی می ­توان به سند چشم ­انداز 2020 مالزی اشاره کرد و از اهتمام سیاستمداران و مدیران آن کشور برای دستیابی به این چشم ­انداز به عنوان الگویی مناسب یاد کرد.

در جامعه­ ی ما نیز از سال 1382 که رسماً سند چشم ­انداز ایران از سوی مقام معظم رهبری به سران سه قوه ابلاغ و شروع رسمی آن از سال 1384 و با افقی بیست ساله تعیین گردید، دستیابی به سند چشم ­انداز و لحاظ نمودن محورهای قید شده در این سند، به عنوان اصلی اساسی در تصمیم ­گیری ­های کشور دنبال می­ شود. اهمیت وجود چنین سندی در کشور تا آنجاست که فی ­المثل به قول دکتر رضایی: «سند چشم ­انداز بعد از قانون اساسی، مهمترین مکتوب نظام اسلامی ایران است».

صرف وجود این سند به عنوان معیاری جهت سنجش توان دستگاه­ های اجرایی برای حرکت در مسیر رشدِ تعیین شده، می­ تواند ارزشمند و مفید باشد. اینکه هر دستگاه اجرایی در تصمیم ­گیری­ های خود بداند که براساس چه الگو و چه هدف بلندمدتی بایستی برنامه­ های خرد کوتاه  مدت و میان ­مدت خود را تدوین و اجرا نماید، از جمله برجستگی­ های ویژه ­ای است که به پشتوانه ­ی وجود چنین سند ارزشمندی به دست می ­آید.

اما برای تعاریف محلی از چشم انداز...

مرور تازه­ ترین وضعیت بناف و آنچه بر این تونل گذشت

گاهی مسائل و چالش ­های اجتماعی بیشتر از آنکه هدف مستقیم خود را پررنگ نمایند، می­ توانند به ترازویی برای سنجش تبدیل شوند. حتی در پاره­ ای اوقات برخی کارشناسان و تحلیل­ گران مسائل اجتماعی پیش از آنکه به دست ­آوردهای مستقیم یک جریان نگاه کنند، به کنکاش در چگونگی طی مسیر دستیابی و یا بازماندن از حصول به آن می ­پردازند. در این موارد می ­توان با استفاده از مستندات موجود، به تحلیل شرایطی پرداخت که در دوره­ های مختلف دامان سایر مسائل را نیز می­ گرفته است. بی­شک یکی از موارد مشهود و قابل مطالعه ­ای که در همین زمینه در شهرستان کازرون وجود دارد، مباحث و چالش ­های پیش روی تونل بناف است.

ماجرای جالب و عبرت ­آموز تونل بناف از آن جهت پراهمیت می نماید که به واسطه­ ی حساسیت موضوع در زمان ­های مختلف و مطالبه ­ی بالای عمومی جهت دستیابی به آن، به بستری جهت هرچه شفاف ­تر شدن عملکرد مدیران مرتبط با آن تبدیل شد، به گونه ­ای که می ­توان در خط سیر نمودار آن از کمترین میزان (مطالبات و تفکرات شخصی و گروهی) تا ماکزیمم (مطالبات عمومی) را یافت.

گرچه با تغییر فرصت­ های حمل و نقل در منطقه (که از جمله آنها می­ توان به ورود راه آهن به استان فارس و امتداد آن تا بوشهر و همچنین بزرگراه شیراز ـ بوشهر اشاره نمود)، بناف از اولویت نخست خروج از بن­ بست کازرون خارج شده و جای خود را به دغدغه ­هایی همچون راه ­آهن داده، اما بدون شک، تاریخچه­ ی چند ساله ­ای که این تونل...

اعلام حمایت پرشور 125 نفر از مهندسين شهرستان کازرون از

میرحسین موسوی

"به‌نام آنكه جان را فكرت آموخت"

نظام جمهوري اسلامي ايران وديعه اي الهي است كه اميد به آزادي و آزادگي را در جان انسان معاصر شكوفا كرده است. عرصه هاي علم و فن آوري امروز ايران عزيز، هنوز بيتاب تصميم سازيهايي است كه به اين آزادي و آزادگي كه ثمره خون هزاران شهيد است احترام بگذارند. ما -جمعي از مهندسين شهرستان كازرون- همچون ديگر اقشار دلسوز جامعه (اساتيد دانشگاهها، هنرمندان و شخصيتهاي برجسته) ضمن اعلام نگراني خود از ركود اقتصادي در عرصه هاي صنعت و مهندسي، چاره رشد و شكوفايي مهندسي كشور را در تغيير روشهاي مديريتي ديده ، رأي سبز خود را به ميرحسين موسوي تقديم مي كنيم همچنين ضمن اعلام خدمتگزاري بيش از پيش خود به شما مردم شريف ، همگي را به شركت پر شور در انتخابات دعوت مي نماييم.

"اين من و تو حاصل تفريق ماست   

             پس تو هم با من بيا تا ما شويم

                            حاصل جمع تمام قطره ها  

                                       مي شود دريا بيا دريا شويم"

اسامی 125 مهندس و دكتر:

محمد هاشم  ابراهيمي/ فرزاد  احمدي/ حيدر  اسكندرپور/ دکتر حسين  اسكندري/ مريم اسكندري/ احمد  اميد زاده/ زهرا اميرسالاري/ غلامرضا ايلان كشكولي/ حميد رضا بادآهنگ/ عظيم  بازياري/ عباس  بحراني/ هادي بدرود/ كاظم بدرود/ الماس  بهارلويي/ قاسم  بيات/ عباس  پردل/ احسان پرويزي/ عبدالمهدي پرويزي/ حسنعلي  پرهوده/ عليرضا  پناه/ وحيد  پويان/ فريد پويان/ مريم  پويان/ يداله پيردهقان/ مجتبي  پيش بين/ سارا پيشگر/ مجيد  پيماني منش/ ابوطالب  توانگر/ امين توانگر/ مريم توانگر/ رضا توانگر/ محمد باقر توانگر/ شيدا  توكلي/ اسماعيل توكليان/ كريم جعفري زاده/ سجاد  جعفريان/ علي جلالي/ علي اكبر  جواني/ اميد  چوپاني/ اكبرحسن زاده رستمي/ محمود  حسيني/ احمد رضا خاكسبز/ عباس  خداياري/ هادي  خواجه/ حسين  خواجه يوسفي/ محمد رضا  خواستان/ ندا داودي/ علي  دهقان/ محمد كاظم دهقان/ نبي اله دهقاني/ ابراهيم  رحيمي نژاد/ عبد الرسول رزمجويي/ مهدي  رزمي/ اسماعيل رسد/ نادر  رشام/ مجيد  رشيدي/ سيد هادي  رضوي/ حسين  رضوي فرد/ علي رفيعي/ كاووس رنجبر/ عظيم  سعيد/ مجتبي  سياوش پور/ سيد محمد مهدي شاه ميريان/ سيد احسان  شاه اميريان/ غلامرضا شجاعي(برق)/ غلامرضا شجاعي(عمران)/ ايوب شفيعي/ سيد نظام الدين شمس عالم/ حسن  صادقيان/ بهادر صحت فرد/ عليرضا صديقي/ قاسم  صرافان/ علي اصغر  طهماسبي/ عليرضا ظريفكار/ مرضيه  ظريفكار/ علي ظريفكار/ رمضان  عباسي/ ياسر عليجاني/ عليرضا  عليزاده/ مجتبي  عيسي خاني/ اعظم  فاضل پور/ محمد كريم فاضل پور/ موسا فتحي/ فرشاد  فراست/ فريد فراست/ امين فروغي/ حسين  قبادي/ بابك قبادي/ محمد امين  قرباني/ زبير  كشاورز/ عليرضا كشاورز/ پيمان كشاورز/ خديجه  كشاورز/ امين  كشتكاري/ برهان  كظيمي/ رضا محبي/ فرزاد  محقق پور/ هژبر  محقق زاده/ محمد محمدي/ سيد حسن محمدي/ محمود نيكنام/ آريا مختاري/ بابك  مدارا/ شهرام مدبري/ ارشيا مرادي/ سلما مسلمي/ سهراب مشايخ/ مجتبي مصلحيان/ مجتبي  معيني/ اسماعيل ملك زاده/ زهرا منظميان/ سيد كيانوش  موسوي/ سعيده نجف زاده/ عليرضا نريمان/ كمال  نصيري/ عليرضا نظرزاده/ نصراله نظري/ عبدالكريم نوذري/ اسماعيل  نوروزي/ شهريار  نياكان/ وحيد  نياكان/ آرمين  هدايتي/ مريم يزدان پناه/ عبدالرضا  يزداني/ حسين  يوسفيان/

به بهانه ­ی صدور مجوز ماهنامه شهرسبز جهت پیوستن به جمع نشریات هفتگی کازرون

کازرون گرچه همواره از وجود زیرساخت ­های تأثیرگذار کم­ بهره بوده و فقر ناشی از فقدان این بسترها به کرات فضاها و فرصت­ های اجتماعی این شهر را آزار داده، اما به مراتب نقش تأثیرگذاری را چه در معادلات استانی و منطقه ­ای و چه در رفتارهای ملی از خود به جای گذاشته است. شهری که زمانی به واسطه ­ی حضور گسترده­ ی مردم در عرصه ­ی فعالیت ­های اجتماعی به عنوان یکی از یازده شهر اصلی ایران جهت اعلام حکومت نظامی اعلام شد و در جایی دیگر نیز به واسطه­ ی حضور مستمر مردم در جریان اخبار کشور و حساسیت ­شان در خصوص اصلاح وضعیت و حفظ چارچوب نظام باعث شد تا نوار مرزی غرب کشور صدای گام­ های جوانان آن را پیشتر از بسیاری دیگر از شهرهای ایران بشنود.

این مصداق­ ها و بسیاری دیگر از موارد مشابه، دلایل روشنی هستند بر اثبات این ادعا که کازرونی ­ها همواره نسبت به شرایط پیرامون خود حساس بوده و به فراخور حال سعی در بروز واکنش­ های مناسب می ­نموده­اند. شاید بتوان ریشه ­ی اصلی شکل­ گیری، انتشار و حفظ چهار نشریه با اندیشه­ ها و آرا متفاوت در آن را در همین حساسیت ویژه مردم کازرون نسبت به شرایط پیرامون خود جستجو نمود.

شهرستان کازرون که تقریباً از یک دهه و نیم پیش با انتشار نشریه­ ای دولتی، دور معاصر فعالیت­ های مطبوعاتی خود را آغاز نمود، در واقع فصل تازه ­ای را از ارتباطات اجتماعی آغاز کرد که اینبار مبتنی بر اصول یک جامعه ­ی مدنی بود. وجود مطبوعاتی که بتوانند اندیشه ­های گوناگون را در حوزه­ ی محلی منتشر نمایند چه به لحاظ اجتماعی و چه به لحاظ تاریخی حائز اهمیت بوده و تجربه­ های به جا مانده از آن می ­تواند هم برای این شهرستان و هم برای سایر حوزه ­های محلی، سرشار از آموزه ­های مفید و کاربردی باشد.

اما پس از یک دهه و نیم فعالیت، راه طی شده توسط اهالی مطبوعات، شرایط اجتماعی کازرون را به کجا رسانده و اصولاً نقش مطبوعات تا چه میزان در تبیین روابط اجتماعی موثر می ­باشد؟ سوال اساسی و ریشه­ ای است که یافتن پاسخی مناسب برای آن می ­تواند کارنامه­ ای شفاف را از عملکرد مطبوعات کازرون به دست دهد. در واقع کنکاش در این مطلب که اصولاً اگر امروز نشریه ­ای در کازرون منتشر نشود، شرایط اجتماعی ما با زمانی که چهار نشریه منتشر می ­شوند چه تفاوتی خواهد داشت، محور برجسته ­ای است که تمامی مخاطبین این حوزه بایستی به دقت در آن تأمل کنند.

برای این منظور نیز پیش از هرچیز بایستی...

عنوان خبر: واکنش تند دهقان ناصرآبادی به عملکرد مدیریت شهرستان

منبع: هفته ­نامه بیشاپور، شماره 160، صفحه 2

*****

عنوان خبر: فرماندار کازرون:

کلی­ گویی به صلاح آقای دهقان نیست. نباید زحمت مسوولان را نادیده بگیریم.

منبع: هفته ­نامه بیشاپور، شماره 161، صفحه 2

جریان­ های اجتماعی و انتخاباتی اسفندماه 86، نه تنها مولود تازه­ ای را در دامن مناسبات اجتماعی کازرون قرار داد که پیش از آن کمتر نامی از آن شنیده می­ شد، بلکه خبر از وقوع رویدادهای جدیدی می­داد که از همان ابتدا می­ شد سروصداهای آن را پیش­­­ بینی نمود.

دهقان ناصرآبادی در نخستین مصاحبه­ ی مطبوعاتی خود با هفته­ نامه­ ی بیشاپور، پس از انتخاب به سمت نمایندگی مردم شهرستان کازرون ضمن اشاره تلویحی به برخی تعویض­ های مدیریتی که مدنظر او بود، گفت به دنبال آن است تا با استفاده از تمامی توانمندی­ های مدیریتی جناح­ ها و گروه ­های مختلف جامعه، فضای واحدی را برای مدیریت شهری ایجاد نماید. اما چه شد که این نماینده، پس از گذشت تنها یک­سال، وزیر کشور را برای پاسخگویی به عدم تغییر مدیریت در شهرستان کازرون به صحن مجلس فرامی­ خواند و در نشست­ های مختلف، داد سخن را از عدم همکاری مسوولین با خود بلند می­کند.

گرچه بسیاری از اشخاصی که با مناسبات مدیریتی کازرون آشنا بودند، از همان روز اول و با مشاهده­ ی مواضع این نماینده مجلس، پیش­ بینی فرارسیدن چنین روزهایی را نیز می­ نمودند، اما برای برخی علل این صف­ آرایی­ ها همچنان مبهم و کدر است.

مرور عوامل شکل ­دهنده فضای مدیریتی که دهقان وارث آن بود، برخی از ویژگی­ های عمده­ا ی را بر ما نمایان می­سازد که تأمل در آنها، پذیرش فضای امروز را اندکی ساده ­تر می­ نماید.

آنچه از دی­ماه سال گذشته تا به امروز پیرامون دریاچه­ی پریشان اتفاق افتاده و دامنه­ی اخبار آن به صورت روزانه نه تنها در سطح محلی و ملی، بلکه در سطح بین­المللی نیز انتشار یافته، در کنار ایجاد نگرانی­های عمده زیست­محیطی، حاکی از وجود شکاف­های عمیق در سطوح تصمیم­گیری و ضعف­های مدیریتی است که جامعه­ی محلی کازرون را دست­خوش خود نموده است.

قانون­شکنی­های گسترده که گرچه بعضاً واکنش­های مناسبی را از سوی برخی دستگاه­ها به دنبال داشته، اما در پاره­ای مواقع، سکوت و گاهاً همخوانی دستگاه مدیریت شهری کازرون در برابر آنها، خطوط سیاهی را پدید آورده که یکی پس از دیگری بر کارنامه­ی جامعه­ی مدیریتی کازرون وارد می­شود و باعث نمایان شدن هرچه واضح­تر و روشن­تر ضعف­هایی شده که در شرایط معمول به راحتی دیده نمی­شدند.

بایستی بپذیریم امروز، مباحث مرتبط با دریاچه­ی پریشان از سطح ملی هم فراتر رفته و اندک تغییر نامتناسبی در وضعیت آن، حتی واکنش نهادهای بین­المللی را در پی دارد. حال در این شرایط خاص که طبیعتاً عملکردهای ویژه­ی مدیریتی را جهت کنترل بحران می­طلبد، بروز رفتارهای سطحی و بی­تدبیری­های پی­درپی از سوی جامعه­ی مدیریت کازرون نه تنها موجب ایجاد...

طرح مسئله از آنجا آغاز می­شود که شما از یک شهروند کازرونی بپرسید چرا در فرهنگ لغت معین واژه «شهرسبز» را به شهرستان کازرون نسبت داده­اند؟

شهروندانی که اخبار مرتبط با شهرستان را دنبال می­کنند و یا آنانکه مرتباً دل به طبیعت می­سپارند، با اندکی مرور مشاهدات و شنیده­هایشان می­توانند دریابند، امروز این واژه­ی محبوب (شهرسبز) به دیوار بلند سرشار از غروری تبدیل شده که کلیه­ی فعالیت­های مخرب زیست­محیطی را در پشت خود پنهان نموده است.

غرور ما از پرآبی دریاچه پریشان و بی­توجهی به 1000چاه آبی که به طور مرتب آب آن را برداشت کرده و در عوض سموم شیمیایی را عودت می­دادند، باعث کم­توجهیمان به مشکلات و مسائل عمده این تالاب بین­المللی شد، تا آنجا که اربابان جاده­ساز بدون ارزش قائل شدن برای نهادهای ذی­ربط زیست­محیطی تصمیم به ساخت جاده در دریاچه پریشان گرفتند و این کار را تا آنجا که زورشان می­رسید به پیش بردند.

از سوی دیگر نیز نادیده گرفتن...

اگر بپذیریم حرکت به سوی ارتقا فرهنگ در هر جامعه­ای جز با تکیه بر برخی ملزومات که از بستری­ترین آنها می­توان به فضاهای فیزیکی فرهنگی اشاره نمود، امکان­پذیر نمی­باشد، و اگر تنها اندکی خبرهای منتشر شده طی چند سال گذشته در خصوص بودجه­های اندک تخصیص یافته به امور فرهنگی و به ویژه فضاهای فرهنگی در سطح شهرستان کازرون را مرور کنیم، آنگاه اختصاص یک میلیارد و هفتصد و پنجاه میلیون تومان اعتبار برای ساخت 5 مجتمع فرهنگی در بخش­های شهرستان، معنای متفاوتی را نسبت به خبرهای معمول برایمان ایفا می­کند.

برای درک بهتر قضیه تنها کافیست وضعیت فعالیت­های فرهنگی و هنری شهرستان کازرون را پیش از راه­اندازی مجتمع فرهنگی و هنری فعلی و پس از آن مقایسه کرده و یا کیفیت و کمیت برنامه­های برگزار شده در سالن فعلی اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی را نسبت به سالن باغ­نظر که در گذشته مورد استفاده قرار می­گرفت، مقایسه کنید تا با بررسی این مثالِ ملموس به نقش موثر فضاهای فیزیکی در پیشبرد فعالیت­های فرهنگی پی ببرید.

وجود چنین خروجی مثبتی در تصویب بودجه 1750میلیون تومانی جهت ساخت مجتمع­های فرهنگی در بخش­های کازرون، از سوی...

در شرایطی که توسعه­ی اقتصادی کازرون با تکیه بر بستر یکساله­ای با عنوان »جاده« مورد هدف جامعه­ی مدیریتی کازرون قرار گرفته است و درحالی که صحبت از احداث مجتمع­های جدید صنعتی و تولیدی همچون پتروشیمی و کارخانه­ی سیمان کازرون مطرح می­شود و در صورتی که ایجاد منطقه­ی ویژه صنعتی ـ کشاورزی در شهرستان کازرون در دستور کار دولت قرار گرفته است، همچنان بزرگترین کارخانه­ی تولیدی کازرون در وانفسای بحران­های متعدد قرار گرفته و وضعیت ده­ها خانواری که از طریق این کارخانه­ی بخش خصوصی ارتزاق می­نمایند در هاله­ای از ابهام فرو رفته است.

در لابه­لای صحبت­های مطرح شده پیرامون وضعیت کارخانه­ی کاشی کاشانه­ی کازرون متوجه می­شویم، فشارهای اقتصادی وارد بر تولیدکنندگان از یکسو و عدم توانایی تأمین نیازهای مالی رایج جهت طی پروسه­ی تولید توسط سهامداران این کارخانه از سوی دیگر سبب شده، با کاهش میزان تولید، دامنه­ی مشکلات و فشارهای مالی از بخش مدیریتی به بخش­های کارگری نیز انتقال یافته و مانند ده­ها کارخانه­ی دیگری که در کشور با چنین مشکلاتی دست و پنجه نرم می­کنند، کارگران کارخانه­ی کاشی کاشانه­ی کازرون نیز نگران آینده کاری خود باشند.

موج جدید این نگرانی­ها، از اواسط بهمن ماه و با اعلام...

به عقیده­ی بسیاری از کارشناسان، موزه­ها به عنوان فضاهای تأثیرگذار فرهنگی که با نمایش مجموعه­ای منسجم از اشیا با مفهومی مشترک و یا تاریخچه­ای یکسان سعی در بیان مستند یک ماوقع تاریخی دارند، همواره نقش موثر و پررنگی در شکل­دهی فضاهای فرهنگی یک جامعه ایفا می­کنند. اهمیت این مسئله تا بدانجاست که امروزه تقریباً در کنار هر سایت تاریخی یا برای هر جریان فرهنگی موزه­ای احداث شده و سعی می­شود با نمایش برخی اشیا برجای مانده از آن مجموعه یا جریان، نسل­های بعد و آنانی را که فرصت دیدن مستقیم جریان مذکور را نداشتند، از اهمیت و چگونگی شکل­گیری آن آگاه نمایند.

پرواضح است، شهرستان کازرون نیز که چه به لحاظ تاریخی و چه به لحاظ فرهنگی و اجتماعی دارای فراز و نشیب­های تأثیرگذاری در طول تاریخ بوده است، قابلیت فراوانی برای تأسیس موزه­های متعدد دارد.

در این میان اما میزان تأثیرگذاری نهادها و حرکت­های مدنی بر ایجاد موزه­ها و سایر شاکله­های فرهنگی که خوشبختانه در کازرون رو به افزایش نهاده است، قابل تأمل است. شاید یکی از مثال­های بارز آن هم در موزه­ی جالب و دیدنی دوان به عینه مشاهده شود. بهار امسال...

می­دانیم حرکت­های موفق در سطح هر منطقه­ای با تکیه بر بستری علمی شکل گرفته و می­تواند حیات خود را تضمین نماید. چنانچه این حرکت­ها هنری باشند که با ذوق و قریحه­ی شخص هنرور نیز در ارتباط مستقیم هستند، لزوم علمی نمودن آنها نیز افزایش می­یابد.

در سطح شهرستان کازرون که از دیرباز تعلقات خاطر فراوانی جهت حضور در عرصه­های هنری و به خصوص صحنه­های خلق آثار نمایشی و تئاتر وجود داشته، از یک سو علاقمندی هنرمندان و استعداد ذاتی برخی از آنها و از سویی دیگر وجود موسسه­ای علمی همچون دانشگاه آزاد اسلامی به عنوان یکی از بسترهای مناسب جهت آغاز فعالیت­های علمی، می­تواند موقعیتی مناسب را جهت برنامه­ریزان و دست­اندرکاران عرصه­ی فرهنگ و علم ایجاد نماید که با تلفیق این دو، فعالیت­های نمایشی را استمرار بخشیده و آن را در بستری علمی رشد دهند.

نکته­ای که به خوبی توسط دستگاه­های ذی­ربط درک شده و اکنون خبر خوشایند آمادگی دانشگاه برای پیگیری ایجاد رشته­ی هنر نمایش سبب شده امیدهای فراوانی در دل اهالی هنر شهرستان به وجود آید.

و در صورت تحقق، این امر می­تواند نخستین گام عملی دانشگاه آزاد اسلامی کازرون جهت ورود به عرصه­های هنری باشد و چنانچه مدیریت دانشگاه آزاد اسلامی موفق به تشکیل هیئت­علمی قوی در این راستا شده و هسته­ای منسجم را تشکیل دهد، می­توان امید داشت با خوب نهاده شدن خشت اول، شاهد افزایش سایر رشته­های هنری و در پی آن افزایش سطح کیفی آثار نمایشی ارائه شده در سطح شهرستان باشیم.

1)

عنوان خبر:

به دلیل فرسودگی ساختمان و جلوگیری از بروز هر حادثه­ای

کتابخانه عمومی شهید مدنی کازرون تعطیل خواهد شد

منبع: هفته­نامه بیشاپور، شماره 144، صفحه 2

2)

عنوان خبر:

در پی اعلام غیررسمی مدیر انتشارات کازرونیه مبنی بر تعطیلی این انتشارات

خداحافظ کازرونیه

منبع: هفته­نامه بیشاپور، شماره 127، صفحه 3

3)

عنوان خبر:

بیست هزار نفر بازدیدکننده و 15میلیون تومان خرید کتاب از نمایشگاه کتاب کازرون

منبع: هفته­نامه بیشاپور، شماره 141، صفحه 3

می­دانیم رشد و باروری هر فرایندی ارتباط مستقیمی با بسترهای بنیادین آن دارد. هر چه در یک فعالیت، بیشتر به بسترها پرداخته شده و نسبت به آماده­سازی و تقویت آنها اهتمام افزون­تری صرف شود، در حصول نتیجه­ی مطلوب با مشکلات کمتری مواجه خواهیم بود و مطمئناً کیفیت محصول به دست آمده و یا نتیجه­ی حاصل از آن بهتر خواهد بود.

یکی از بنیان­های اصلی و اساسی هر جامعه­ای بحث مطالعه و میزان استقبال عمومی مردم آن جامعه از کتاب، مطبوعات و... است. به گونه­ای که بارها در آمارهای ارائه شده از سطح فرهنگی جوامع، بر آمارهای مطالعاتی آنها تأکید شده است.

در مرور آنچه امروز از کتاب و کتابخوانی در کازرون سراغ داریم به موارد تعیین کننده­ی برجسته­ای برمی­خوریم که هر یک مشکلات و ظرفیت­های خاص خود را دارند.

پرده اول)

از یک طرف اماکن عمومی همچون کتابخانه­های کازرون و به ویژه دو کتابخانه مجتمع ارشاد و شهید مدنی که در شهر کازرون واقع شده­اند، به لحاظ...

  به درستی نمی­توان مرز مشخصی را تعیین کرد و مشخص نمود که ما میزبان تالاب پرارزش پریشان هستیم یا اینکه این گنجینه­ی زیست­محیطی میزبان ماست. از یکسو ایجاد تعدیلی مناسب در شرایط اقلیمی منطقه­ی کازرون و ارزانی داشتن سرزمینی حاصلخیز و ایجاد چشم­اندازهای زیبا می­تواند دلیلی باشد بر میهمانی ما بر سر سفره پریشان، اما از سوی دیگر ارتباط مستقیم حیات این تالاب بین­المللی با عملکرد ما حکایت دیگری از داستان میهمان و میزبان را بیان می­کند.

تابستان امسال، دریاچه­ی زیبای پریشان و کلیه­ی جانوران و پرندگان مرتبط با آن، یکی از سخت­ترین دوره­های حیات خود را گزراندند. انعکاس مرتب اخباری ناخوشایند مبنی بر کاهش چشمگیر آب دریاچه و عقب­نشینی آن حاکی از وقوع بحرانی زیست­محیطی در سطح این تالاب ارزشمند بود که روز به روز بر وخامت آن نیز اضافه می­شد. 

اما این تنها بخشی از ماجرا بود که به چشم می­آمد، از سویی دیگر همچنان چاه­های اطراف دریاچه بدون هیچ عقلانیتی و صرفاً به لحاظ تأمین منافع شخص یا عده­ای خاص یکی پس از دیگری عمیق­تر می­شدند، در قسمت­هایی از دریاچه باز هم تعارضاتی به حریم و عرصه­ی آن شد و اشخاصی سعی در تصاحب برخی قسمت­های دریاچه نمودند، همچون گذشته قایق­های موتوری با حرکت بر روی سطح آب علاوه بر تهدید حیات ماهیان...

(1)

عنوان خبر:

اعتراض شورای شهر بوشهر به عبور احتمالی    راه­آهن شیراز بوشهر از مسیر کازرون

منبع: وب­سایت کازرون­نیوز، کد خبر: 4098

(2)

عنوان خبر:

معاون استاندار بوشهر: حفر 40حلقه چاه در کازرون برای تغذیه شبکه آب آشامیدنی بوشهر

منبع: هفته­نامه بیشاپور، شماره 142، صفحه 2

خیلی جالب است! در دوره­ای که با درایت مقام معظم رهبری شعار »اتحاد ملی و انسجام اسلامی« محور و ملاک فعالیت­های دولت قرار می­گیرد و تأکید بر این اتحاد و همدلی جهت پیشبرد کل بدنه­ی نظام به یکی از اولویت­های اصلی دولت تبدیل می­شود، هنوز هم تفکرهای جالب توجه و مثال­زدنی پیدا می­شوند که با نگاه­های قومی و قبیله­ای به مسائل می­نگرند.

چندی پیش یکی از اعضا محترم شورای اسلامی شهر بوشهر پیشنهاد دهنده­ی مسیر راه­آهن »شیراز ـ کازرون ـ بوشهر« را »در خدمت استان فارسی­ها«!!! دانست و طی نطقی پیش از دستور در شورای اسلامی شهر بوشهر به سرزنش نماینده­ی این  شهر در مجلس شورای اسلامی به خاطر حمایت از چنین پیشنهادی و ناصواب دانستن اقدامات وی در این راه دست زد. 

ماجرا از آنجا آغاز شد که شایعاتی مبنی بر...

کازرون را به عنوان یک شهر با پتانسیل­های بالای گردشگری و همچنین زمینه­های بسیار مناسب کشاورزی و صنعتی می­شناسیم. این دیار کهن از یک سو به واسطه­ی وجود جاذبه­های تاریخی و طبیعی دارای قابلیت­های بالای جذب گردشگر است و از سوی دیگر به دلیل دارا بودن شرایط اقلیمی مناسب جهت کشاورزی و همچنین قرارگیری در منطقه­ای که از لحاظ مواد معدنی و دسترسی به برخی مواد خام اولیه جهت ایجاد کارخانه­ها مطلوب می­نماید، به مکانی خاص جهت زیست جوامع و رونق اقتصادی آنها تبدیل شده است.

اما واقعیت آنچه امروز در شهرستان کازرون نمود یافته است، روایت متفاوتی را بیان می­کند. عدم بهره­وری مناسب از ظرفیت­های موجود، چه در بخش گردشگری و چه در بخش کشاورزی و صنعتی چهره­ی این شهر را با سایر مناطقی که از این نعمت­های خدادای محروم هستند، یکسان نموده است.

در بررسی چرایی و چگونگی این مهم و کنکاش اینکه چرا امروز...

تاریخ کازرون به همان اندازه که بناهای ماندگار و زیبایی را در این سرزمین بر جای گذاشته است، شخصیت­ها و چهره­های فرهیخته­ای را نیز در دل خود جای داده. این شخصیت­ها یا در این سرزمین زاده شده­اند و خاک وجودشان از این دیار سرشته شده، یا آنکه سال­ها حضورشان در خطه­ی کازرون، به گونه­ای آنان را فرزندان این دیار نموده است.

این شخصیت­ها خواه در دوران پیش از اسلام و خواه پس از آن در سرزمین کازرون همواره منشأ خیر و برکت­های متعددی بوده­اند و در بسیاری موارد دامنه­ی فعالیت آنها در سطح کشور و حتی جهان نیز گسترش یافته است.

همانگونه که پیش از اسلام آپاسای دبیر با اجرای معماری متفاوت در ساخت شهر بیشاپور طی 24سال این شهر را به زیباترین شهر آن روزگاران تبدیل نمود، در دوران اسلام نیز شیخ­ابواسحق سلسله­ای را پدید آورد که پس از گذشت بیش از هزار سال هنوز پیروان او در سرزمین­های هند و پاکستان دارای اماکنی منتصب به این شیخ کازرونی هستند.

مرور تاریخ کازرون، در کنار تمام آموزه­هایی که دارد، این نکته را نیز بر ما نمایان می­سازد که از این دست شخصیت­ها...

طی چندماه گذشته و تقریباً پس از اتمام ساخت محور جدید کازرون ـ شیراز و افتتاح آن، آنچه بیشتر در اتاق­های فکر کازرونی­ها و در میان برنامه­ریزان و کارشناسان مطرح شده، پیگیری احداث پروژه­ها و اجرای ایده­هایی است که تا به امروز به دلیل محروم ماندن از بستر ارتباطی مناسب، توان و مجال کافی برای تحقق آنها نبوده است.

یکی از این ایده­ها و طرح­ها (که تقریباً می­توان گفت برجسته­ترین آنها نیز می­باشد) ساخت کارخانه­ها و مجتمع­های صنعتی در شهرستان است. تا پیش از این به دلیل پایین بودن میزان ایمنی جاده و همچنین طولانی بودن مسیر منتهی به کازرون که موجب افزایش هزینه­های حمل و نقل جهت ورود مواد اولیه و خروج تولیدات از مجتمع­های صنعتی می­شد، سرمایه­گذاری در خصوص احداث کارخانه­ها در کازرون با چالشی عمده روبرو بود.

تقریباً همزمان با رفع نسبی چنین مشکلی و مهیا شدن بستر جاده­ای، بحث احداث و ساخت مجتمع پتروشیمی کازرون نیز (که می­تواند یکی از عمده­ترین ظرفیت­های صنعتی قلمداد شود) وارد مراحل اصلیِ روند اجرایی خود شد و با تکمیل پذیره­نویسی، مقدمات شروع عملیات ساخت آن نیز فراهم آمد تا بدین ترتیب کازرونی­ها روزهای بهتری را برای اقتصاد شهرستان و کاهش نرخ بیکاری در آینده­ای نه­چندان دور متصور شوند.

در حالی که مقدمات کلنگ­زنی احداث نخستین مجتمع پتروشیمی در حال طرح­ریزی است، خبرِ خوش دیگری باز هم ذهن کارشناسان و عموم مردم کازرون را به سمت تصور روزهایی بهتر کشاند. خبری که تیتر نخست شماره گذشته هفته­نامه بیشاپور را به خود اختصاص داد و حاکی از تصویب ساخت دومین مجتمع پتروشیمی در شهرستان کازرون بود.

بدون شک همه می­دانیم که احداث و راه­اندازی مجتمع­هایی اینچنینی در سطح شهرستان تا چه میزان می­تواند وضعیت اقتصادی را متحول ساخته و علاوه بر کمک به چرخه­ی اقتصاد کشور و افزایش توانمندی­های داخلی، شکوفایی اقتصادی کازرون و علی­الخصوص کاهش نرخ بیکاری را نیز نوید دهد.

اما این تمام ماجرا در برخورد با احداث مجتمع­های صنعتی و کارخانه­های تولیدی در سطح شهرستان کازرون نبود.

از حدود یک ماه پیش...

تقریباً در هر نشست و برخاستی و یا در هر ابراز نظر و عقیده­ای در موارد مربوط به حوزه­های اجتماعی، از »پایین بودن سطح فرهنگ« جامعه گلایه می­کنیم. بارها بروز هرگونه رفتار ضدفرهنگی و غیرمتمدنانه­ای از سوی برخی همشهریانمان، آشفته­مان کرده. اما آیا تاکنون شده به درستی به ریشه­های بروز چنین رفتارهایی در سطح اجتماع فکر کنیم؟ 

همگان می­دانند که افزایش سطح فرهنگ عمومی نیازمند اجرای طرح­ها و برنامه­های کوتاه­مدت، میان­مدت و بلندمدتی است که در پی چشم­اندازی خاص، توسط برنامه­ریزان و کارشناسان طراحی و به واسطه­ی تلاش مدیران و فعالین این حوزه، به اجرا درمی­آیند.

اما پیش از وقوع تمامی اینها، نخستین نیاز و پیش­­شرط تحقق هرگونه تغییری، تکیه بر بستر مالی مناسب و توانمندی است که بتواند خیال برنامه­ریزان و مجریان را راحت نماید. این امر نه تنها در امور فرهنگی، بلکه تقریباً در تمامی حوزه­های اجتماعی، کاملاً بدیهی و قابل تعمیم است.

تا زمانی که یک برنامه­ریز یا یک مجری از توانمندی مالی مطمئن نباشد، هر چقدر هم طرح­های خوبی را طرح­­ریزی نماید و به هر میزانی هم که شده نیروهای اجرایی را بسیج نموده و آماده­ی فعالیت نماید، بدون شک نمی­تواند مدت زمان زیادی را تاب آورده و نهایتاً از اجرای کامل و جامع آنچه بایستی صورت بگیرد تا تغییرات بنیادین را شاهد باشیم، باز می­ماند.

واقعاً چگونه می­توان افزایش سطح فرهنگ را انتظار کشید، در صورتی که سرانه­ی فرهنگی هر کازرونی تنها 40 تومان است؟ چگونه می­توان شاهد کاهش میزان...

معمولاً اگر پای صحبت یک کازرونی بنشینید و از او در مورد شهرش بپرسید، یکی از نکاتی که او در نخستین جملات مربوط به معرفی کازرونی خواهد گفت، تأکید بر وجود آثار متعدد باستانی و نقوش و کتیبه­های تاریخی فراوان در اطراف این شهر است.

کازرون به لحاظ شرایط خاص جغرافیایی خود در طول تاریخ شاهد وقوع جریان­های مختلفی بوده که بعضاً باعث به وجود آمدن و شکل­گیری آثار ارزشمندی شده­اند که امروز هر کدام می­توانند به عنوان اسنادی بزرگ و ارزشمند برای ایران عزیز قلمداد شوند.

این آثار تا آنجا در بین طبقات مختلف ارزشمند هستند که حتی در سفر مقام معظم رهبری به شهرستان کازرون و استان فارس نیز توسط ایشان مورد توجه قرار گرفته و نقوش برجسته­ی تنگ چوگان از سوی ایشان به عنوان اسناد پرافتخاری برای کشورمان در نظر گرفته می­شود و حتی در قالب پیشنهاد، معرفی جهانی آنها را به عنوان راهکاری جهت مقابله با تبلیغات سوء دشمنان معرفی می­نمایند. 

اما به راستی ما تا چه میزان توانسته­ایم این آثار را آنگونه که شایسته است حفظ نماییم؟ نگاهی به تاریخچه­ی پنج دهه­ی گذشته ...

از فروردین ماه امسال که زمزمه­های حضور مقام معظم رهبری در استان فارس و شهرستان کازرون به گوش می­رسید، گروه­ها و اقشار مختلف جامعه هم واکنش­های متعدد و گوناگونی را به این اخبار نشان می­دادند.

از یک طرف شهروندان کازرونی حضور بلندپایه­ترین مقام مملکتی را در شهرستان کازرون که برای نخستین بار در طول دوران انقلاب اسلامی محقق می­شد، فرصتی مغتنم برای بیان دردها و چاره­جویی می­دانستند و از طرف دیگر مسوولین شهرستان کازرون بودند که بایستی از این فرصت تاریخی که همواره توأم با برکت برای نقاط دیگر ایران بوده، با تصویب پروژه­های عظیم و زیرساختی بهره­ی کافی را می­بردند.

پس از گذشت حدود پنج­ماه از دیدار تاریخی مقام معظم رهبری با مردم شهرستان کازرون، شور و اشتیاق وصف­ناشدنی مردم را از دل تصاویر ثبت شده و اخبار و گزارش­های منتشر شده از آن دیدار به وضوح می­توان دید و درک نمود و به مردمی که اینگونه آمادگی خود را جهت حضور در عرصه­های گوناگون اعلام کردند تبریک گفت؛ اما عملکرد سطحی و عجولانه­ی برخی مسوولین شهرستان کازرون در تصویب طرح­هایی معمولی و رایج که با مرور 104 مصوبه­ی سفر مقام معظم رهبری به شهرستان کازرون به وضوح قابل مشاهده است، تعجب بسیاری را برانگیخت.

ره­توشه­ی سفری که...

هفته­ی گذشته در حالی »علیپورفاز«، مدیر کل راه و ترابری استان بوشهر خبر از ارائه­ی طرح نخستین آزادراه استان بوشهر که این استان را به فارس و شیراز متصل می­کند، داد که به موازات آن برخی منابع آگاه خبر از عبور احتمالی این مسیر از فراشبند و سپس دریاچه پریشان دادند.

گرچه اداره کل راه و ترابری استان بوشهر هنوز طرح اصلی مسیر را اعلام نکرده و هرگونه اظهار نظر پیرامون آن را منوط به اخذ تصمیم نهایی توسط مجلس شورای اسلامی و تصویب نهایی طرح، موکول کرده، اما برخی اطلاعات غیررسمی حاکی از آن است که این آزادراه در صورت احداث از فاصله­ی چند کیلومتری شهرستان کازرون عبور کرده و این بار کازرون را از مسیری دیگر دور می­زند.

پیگیری­های ما نیز جهت دستیابی به طرح ارائه شده به مجلس و وزارت راه همچنان بی­نتیجه مانده و برطبق گفته­ها بایستی مدتی دیگر را صبر کرد تا طرح مذکور...

اگر به واحد هنرهای نمایشی دانشگاه آزاد اراک، یعنی یکی از بهترین دانشگاه­های ایران در زمینه­ی تئاتر مراجعه نمایید، بدون شک نام محمد عارف نخستین و برجسته­ترین نامی است که در این واحد خواهید شنید. هنرمندی کازرونی که از دل صحنه­ی نمایش باغ­نظر و سالن شریعتی و فضاهای نمایشی کازرون، راه خود را به جامعه­ی هنری و علمی ایران باز نمود و اکنون به عنوان یکی از مدرسین و مدیران موفق تئاتر کشور محسوب می­شد.

اگر برای مشاهده­ی یکی از تئاترهای برجسته­ی کشور که به عنوان مثال توسط بهرام بیضایی یا امثالهم کارگردانی می­شود به مجموعه­ی تئاتر شهر تهران بروید و به دنبال استاد دلخواه بگردید، بدون شک انگشت­ها جایگاه میهمانان ویژه را نشانه رفته و هنرمند کازرونی را به شما نشان می­دهند که اکنون یکی از تاثیرگذارترین فعالین هنرهای نمایشی کشور است.

یا اینکه اگر حتی در خانه­تان و از طریق اینترنت نام فرشاد فرشته­حکمت را جستجو کنید به لیست بلندی از خبرهایی دست می­یابید که همگی بیانگر موفقیت­های گوناگون و متعدد فیلمساز و هنرمند عرصه­ی نمایشی هستند که روزی ما او را در کازرون می­دیدم و اکنون به وجود او به عنوان یک کازرونی افتخار می­کنیم. هنرمندانی همچون عارف، دلخواه و فرشته­حکمت از جمله اشخاصی هستند که با تکیه بر ذوق و استعداد خود و با پشتکار و تحمل رنج­های فراوان موفق شدند راه خود را از فضای نمایش کازرون به صحنه­های تئاتر کشور پیدا کرده و توان خود را به عرصه­ی ظهور برسانند. اما از سوی دیگر هنرمندان فراوان دیگری نیز در کازرون بوده و هستند که ...

عنوان خبر:

رانندگان کازرونی با حضور در فرمانداری: مشکل توزیع سوخت را حل کنید

منبع: هفته­نامه بیشاپور، شماره 129، صفحه 2

بنا بر اعتقاد بسیاری از کارشناسان یکی از عمده­ترین مسائلی که اقتصاد ایران را در سطوح خُرد و حتی کلان، طی دو سال گذشته با چالشی اساسی مواجه نموده، بحث سهمیه­بندی سوخت و شیوه­ی توزیع آن در کشور بوده است. مبحثی که سایه­ی آن تقریباً در کلیه­ی زوایای جامعه­ی امروز نیز گسترده است.

چالش­ها و مشکلات اجرای طرح سهمیه­بندی بنزین، به خصوص اکنون که حدود دو سال از اجرای آن می­گذرد، با نمودِ بیشتر و ملموس­ترِ تبعات این سیاست­گذاری در بدنه­ی اجتماع، بهتر نمایان شده است.

برای بیان مختصر آنچه بر ما گذشت، بهتر است اندکی خاطرات دو سال گذشته­مان را مرور کنیم: دولت نهم با حمایت مجلس هشتم طرح سهمیه­بندی بنزین را در حالتی تصویب و اجرا نمودند که تا پیش از آن، بنزین بدون هرگونه محدودیتی در جایگاه­های سوخت با قیمتی معادل هر لیتر 800ریال عرضه می­شد. اما بنا بر اعلام دولت و آنچه پس از آن از رادیو و تلویزیون ایران پخش شد، سهمیه­بندی سوخت برای عموم مردم و وسایل نقلیه، با هدف جلوگیری از قاچاق سوخت و اتلاف سرمایه­ی ملی، اجرا و ضمن ایجاد محدودیت در استفاده از سوخت، برای هر لیتر بنزین مبلغی معادل 1000ریال نیز تعیین گردید.

در ادامه اگر از مسائلی همچون وجود جایگاه عرضه­ی سوخت، بدون سهمیه­بندی در ساختمان قدیم مجلس که ویژه نمایندگان مجلس هشتم بود بگذریم و مسائل نسبتاً کوچکی! از این دست را نادیده بگیریم؛ نخستین واکنش دولت نهم...

محمود احمدی­نژاد رییس­جمهور ایران، سال گذشته طی سفر به شهرستان کازرون، همچون بسیاری دیگر از شهرهای ایران، حجم قابل توجهی از طرح­ها و برنامه­های عمرانی و اجرایی را تصوب و تخصیص بودجه­ی آنها را نیز تایید نمود و اعلام کرد که تا دور دوم سفرها این طرح­ها یا بایستی به اتمام رسیده باشند و یا اینکه در مراحل پایانی اجرا باشند.

حدود 10ماه پس از سفر ریاست­جمهوری به کازرون، طی گزارشی که با عنوان سوغاتی­های رئیس­جمهور در شماره 97 هفته­نامه بیشاپور منتشر شد به بررسی میزان پیشرفت این پروژه­ها و عمده­ترین چالش­های پیش­روی هر کدام پرداختیم. همانگونه که ذکر شده بود طرح­های مصوب استانی رئیس­جمهور شامل دو بخش اساسی می­شوند: 1ـ طرح­هایی که از پیش هم تصویب شده بودند 2ـ طرح­هایی که به تازگی و توسط محمود احمدی­نژاد مصوب شدند.

هفته­ی گذشته همزمان با هفته­ی دولت و با تلاش کارشناسان و مسوولین، برخی از این پروژه­ها (که عموماً در دسته­ی نخست قرار داشتند)، به خصوص پروژه­های ورزشی با حضور وزیر نفت افتتاح شد.

اما برخی از طرح­های دیگری که توسط رئیس­جمهور تصویب شدند همچنان با چالش­های عمده­ای روبرو هستند. از جمله ساخت سالن تشریح در شهرستان کازرون.

ریاست محترم جمهوری در مصوبه­ی خود...

شهرستان کازرون به واسطه­ی برخورداری از چهار نشریه، پس از شیراز به عنوان دومین شهر مطبوعاتی فارس شناخته می­شود. اما علیرغم گذشت بیش از یک دهه انتشار نشریات در این شهرستان، بنا بر دلایلی (که ریشه­یابی آن را به فرصتی دیگر موکول می­کنیم) هنوز شاهد رفتارهای ضدمطبوعاتی و ضدفرهنگی حتی در سطح مدیریت این شهرستان هستیم.

علیرغم تأکید مکرر فرماندار کازرون مبنی بر اشتراک نشریات محلی توسط تمامی نهادهای دولتی (چه در جلسات شورای اداری و چه در سایر صحبت­ها)، اما همچنان شاهد برخی رفتارهای نامتناسب و غیراصولی مسوولینی هستیم که با رفتارهای خود گاهاً حتی جامعه­ی مدیریت شهرستان را زیر سوال می­برند.

از زمان شروع انتشار بیشاپور تا به امروز برخی از مسوولین که به هر دلیلی با مطالب منتشر شده در این نشریه­ی مردمی مشکل داشتند و یا انتشار آن را در فضای مدیریتی خود به واسطه­ی برخی افشاگری­ها خطرناک احساس می­کردند ضمن تماس تلفنی با دفتر تحریریه درخواست متوقف نمودن ارسال این نشریه به نهاد تحت مدیریتشان را می­نمودند. اما اوج چنین اقدامات شگفت­انگیزی زمانی بود که یکی از مسوولین کتباً و با ادبیاتی غیرقابل توجیه درخواست برخورد با هفته­نامه بیشاپور را نمود. هفته­ی گذشته...

در پی اعلام غیررسمی مدیر انتشارات کازرونیه مبنی بر تعطیلی این انتشارات

کازرونی­ها و اهالی فرهنگ ایران زمین، دهه­ی هشتاد شمسی را با خبری خوب و بی­همتا در نوع خود آغاز کردند. شروع به کار انتشاراتی که در وانفسای کتاب و کتابخوانی در ایران، شهامت به خرج داد و عزم خود را جزم کرده بود تا به صورت تخصصی به انتشار کتاب­هایی در خصوص تاریخ و فرهنگ شهرستان کازرون همت گمارد.

کاری که از همان ابتدا و با انتشار کتاب­هایی همچون »دفتر اول کازرونیه«، »ناصر دیوان کازرونی به روایت اسناد« و سایر کتب دیگر نشان داد فصلی متفاوت را در حوزه­ی کتاب و کتاب­خوانی گشوده و دقیقاً مطابق با اهدافی که عنوان نموده بود و کارشناسان از آن انتظار داشتند به پیش خواهد رفت.

مدیر این انتشارات هم فرهیخته­ی نام­آشنای کازرونی، عمادالدین شیخ­الحکمایی بود که با تکیه بر تحصیلات دانشگاهی و پشتوانه­ی فرهنگی و تحقیقاتی خود، نوید از انتشار کتاب­هایی مفید و گاهاً مرجع در خصوص کازرون نیز می­داد.

اما علیرغم موفقیت­های چشمگیری که در خصوص انتشار کتاب­های متعدد...

1) مردادماه 87:

برگزاری مراسم تجلیل از خبرنگاران

(با حضور تعداد اندکی از مسوولان)

منبع: هفته­نامه بیشاپور، شماره 125، صفحه 2

2) مردادماه 86:

تجلیل از خبرنگاران بدون حضور مسوولان

منبع: هفته­نامه شماره 76، صفحه 2

3) مردادماه 85:

برگزاری روز خبرنگار

(تنها با حضور سه تن از مسوولان)

منبع: هفته­نامه بیشاپور، شماره 30، صفحه 2

شاید دیگر نیازی به شرح ماوقع نباشد و تنها مرور همین سه عنوان خبر که در مردادماه سه سال متوالی منتشر شده­اند، بیانگر میزان اهمیت مسوولین شهرستان کازرون به مطبوعات که گفته می­شود صدای مردمند، باشد.

اگر مرور اندکی بر واکنش بسیاری از مسوولین نسبت به عملکرد مطبوعات محلی داشته باشیم بدون شک به یافته­های محیرالعقولی دست خواهیم یافت که جز از همین بزرگواران، از شخص دیگری نمی­شود انتظار داشت.

عالی­مقامانِ پشتِ میز نشین بارها و بارها داد فرهنگ و مشکلاتش را سر داده­اند. به دفعات ریشه­ی تمامی مشکلات موجود را در ضعف فرهنگی جامعه و فقر فرهنگی در بین اقشار مختلف عنوان نموده­اند و خواستار تشدید فعالیت­های فرهنگی شده­اند. تقریباً از پشت تمامی تریبون­های موجود خود را حامی فرهنگ دانسته­اند و در خدمت مردم. اما عجبا! عجبا که نه تنها در مراسمی که به بخشی از فرهنگ­سازان جامعه و بدنه­ی مطبوعات مربوط می­شود شرکت نمی­کنند، بلکه تقریباً در هیچ برنامه­ی فرهنگی و هنری دیگری نیز  حتی در مقام یک تماشاچی حضور ندارند. بدین صورت مسوولین فاصله گرفته از فرهنگ و جریان­های فرهنگی، خود را در خدمت مردم می­دانند!

روی صحبت این نوشته­ها با مسوولین فهیمی که با درک درستی از شرایط سعی می­کنند با حضور خود در چنین محافلی علاوه بر ایجاد دلگرمی برای برگزار کنندگان، با مشکلات و مسائل فرهنگی موجود نیز از نزدیک رودررو شوند نیست؛ که مقام آنها در بین اهالی فرهنگ و هنر ارجمند و گرامی است.

به هر روی کازرون فرهنگی ما، مسوولینی فرهنگی هم می­خواهد. مسوولینی که نه تنها در حد حرف، بلکه در عمل نیز در حوزه­های فرهنگی حضور یابند. مسوولینی که بدانند مشکل فرهنگی یعنی چه؟ و اصولاً فرهنگی که از آن یاد می­کنند، چیست؟

شاید اگر بیشتر دقت کنیم و روابط میان مردم و مسوولین را دقیق­تر کنکاش کنیم، (به خصوص اگر شخصیت آن عزیزانی که در طول دوران مسوولیتشان حتی یک بار هم در برنامه­ها و نشست­های فرهنگی حضور نداشته­اند را بررسی کنیم) درخواهیم یافت که چرا برخی از این عالی­مقامان اینقدر از روزگار و حقایقش دورند.

یکسال پیش، مدیر معزول پایگاه پژوهشی بیشاپور در حالی خبر از نورپردازی معبد زیبای آناهیتای بیشاپور را می­داد که بر خلاف سایر همکارانش در پایگاه­های پژوهشی محوطه­های تاریخی کشور، به جای حضور مستمر در محیط کارش، تنها یک شب در هفته را به حضور در بیشاپور اختصاص می­داد و رتق و فتق امور را بیشتر به دست پژوهشگران جوانی داده بود که بیشتر وقتشان صرف تحقیقات می­شد و کمتر تمایلی به مدیریت این پژوهشگاه داشتند.

غفلت مدیر پژوهشگاه بیشاپور زمانی تبعات جدی­تری در پی داشت که شایعاتی مبنی بر خروج برخی اسناد و تحقیقات، توسط یکی از پژوهشگران جوان این پایگاه به گوش رسید. گرچه این مورد نیز همچون موارد متعدد دیگر در لابه­لای اخبار گم شد و بنا بر مصلحت صحبت زیادی از آن عنوان نشد، ولی در هر حال وقوع مواردی از این دست باعث شد کارشناسان و صاحب­نظران میراث­فرهنگی...

ظاهراً مشکلات آب شهرستان کازرون، که خود بخش قابل توجهی (بالغ بر 70درصد) از آب شرب بوشهر را تأمین می­کند پایان ندارد. گرچه دامنه­ی مشکلات آب تاکنون کمتر دامن مردم شهر کازرون را گرفته و به جز کم­آبی (که بنا برگفته­ی مسوولین مربوطه اجتناب­ناپذیر، بدیهی و به دلیل سومدیریت دوره­های پیشین، غیرقابل کنترل است!) با مشکلات دیگری روبرو نبوده­اند؛ اما این مشکل در روستاها و بخش­های مختلف شهرستان ابعاد جدی­تر و بحرانی­تری را به خود گرفته است.

چندی پیش زمزمه­هایی مبنی بر آلوده بودن آب شرب برخی از روستاهای کازرون و هشدار کارشناسان بهداشت در خصوص عدم استفاده از این آب­ها به گوش رسید.

گرچه هیچکدام از منابع خبری و نهادهای دولتی، رسماً آلوده بودن آب روستاهای مذکور را تأیید یا تکذیب نمی­کردند و صرفاً به هشدارهای بهداشتی اکتفا می­نمودند، اما اوایل مردادماه انتشار خبر ارسال آب چشمه ساسان به آزمایشگاه شیراز جهت بررسی و کنترل، مهر تأییدی بر شایعات زد تا دغدغه­ها شکل جدی­تری به خود گیرند.

با این وجود بلافاصله پس از انتشار خبر مذکور، مدیر آبفای کازرون خبر از اتمام آلودگی آب و کنترل اوضاع داد تا حداقل چند ساعتی خیال مردم را راحت کند.

چند ساعتی که زیاد به طول نیانجامید و علیرغم گفته­های مرادی، باز هم گزارش­هایی مبنی بر آلودگی آب برخی از روستاها اعلام شد. این گزارش­ها وقتی با اعلام نظر منبعی آگاه از طریق هفته­نامه بیشاپور منتشر شد باز هم ابعاد تازه­تری به خود گرفت و این بار موضع­گیری بدنه­ی فرمانداری را در پی داشت.

اما آنچه مسلم است تمامی کشمکش­هایی که طی یک ماه گذشته صورت گرفته، نتوانسته بحران آلودگی آب روستاهای کازرون را برطرف نماید و همچنان کارشناسان و مسوولین بهداشتی هشدارهای جدی نسبت به عدم استفاده از این آب را می­دهند.

عنوان خبری که هفته­نامه بیشاپور در نخستین شماره مردادماه خود به عنوان تیتر نخست انتخاب نمود، کشمکش­های فراوانی را به وجود آورد و ظاهراً پس از گذشت دو هفته، این کشمکش­ها همچنان ادامه دارد.

موضوع از آنجا آغاز شد که رییس فعلی هیئت موتورسواری کازرون در گفتگو با بیشاپور به مشکل بوجود آمده برای تنها پیست موتورسواری کازرون معترض شد و با اعلام رسمی آن خواستار حل این مسئله شد. جمال­زاده در اظهارات خود مطالبی را مبنی بر واگذاری زمین پیست موتورسواری کازرون به تعدادی از سرمایه­داران و مسکن­سازان اشاره کرده بود و حتی از گردش زمین بین دلالان نیز پرده برداشته بود.

با انتشار خبر مذکور، اعتراضات شدیدی نسبت به گفته­های وی آغاز شد. نخستین واکنش­ها را در این زمینه اشخاصی داشتند که در متن خبر از آنها به عنوان خریدار و فروشنده زمین و به صورت مستعار نام برده شده بود. پس از آنها رییس سابق هیئت موتورسواری کازرون نیز با رد کلیه­ی گفته­های جمال­زاده، آنها را غیرواقعی خواند و روایت دیگری را از سرگذشت پیست موتورسواری کازرون عنوان نمود.

تبعات این خبر حتی دامن دو نهاد دولتی کازرون یعنی ادارات تربیت­بدنی و اوقاف را نیز گرفت، اما هر دو اداره تا زمان نگارش این مطلب همچنان سکوت کرده و واکنش رسمی را نسبت به تأیید یا رد گفته­های طرفین نداشته­اند.

به هر روی اذهان عمومی، بخصوص ورزشکاران، خواستار روشن شدن هرچه سریعتر موضوع و حمایت از بدنه­ی ورزش شهرستان هستند و این امر جز با شفاف­سازیِ موضوع توسط دو اداره مذکور و درایت آنها در اتخاذ تدابیری که منجر به تقویت توانمندی­های ورزشی شهرستان شود، بعید به نظر می­رسد.

این مسائل در حالی صورت می­گیرد که بسیاری از جوانان کازرون موتور و موتورسواری را به عنوان یکی از تفریحات خود انتخاب کرده و فارغ از تمام درگیری­های رایج میان تفکرهای مدیریتی، خیابان­ها و معابر شهر را به عنوان پیست موتورسواری انتخاب نموده­اند.

به راستی اگر مدیریت شهرستان کازرون به این امر اعتقاد دارد که فرهنگ موتورسواری در کازرون با چالش­های اساسی روبرو است، وجود درگیری­هایی همچون آنچه که اکنون برای پیست موتورسواری کازرون در جریان است، یا از سر سهل­انگاری مدیران و بی­توجهی آنها به چنین نیازهایی است یا به دلیل ضعف عملکرد و عدم توانایی بدنه­ی مدیریت در کنترل و مهار مشکلات مربوط به موتورسواران است.

خانبازی رییس جدید سازمان حفاظت از محیط­زیست شهرستان کازرون در حالی هفته­ی گذشته نخستین اظهارنظرهای مطبوعاتی خود را آغاز کرد که تابستان خشک امسال و بحران به وجود آمده در طبیعت کازرون، در همین ابتدای کار مدیریت وی را با چالشی اساسی روبرو نموده است.

شرایط نامناسب و تکان­دهنده­ی وضعیت اکوسیستم تالاب پریشان، شکارهای بی­رویه غیرمجاز در دشت­ها و حتی منابع آبی شهرستان کازرون، قطع بی­رویه درختان دشت­برم و افزایش زمین­های زراعی در این منطقه، حفر چاه­های عمیق و تخطی آشکار از قوانین زیست­محیطی و تعرض به مناطق خاص محیط­زیست از عمده مواردی هستند که در همین ابتدای کار توانمندی مدیریتی خانبازی را به مبارزه طلبیده­اند. آن هم در شهری که مردمش مصرانه تغییرات به وجود آمده در طبیعت شهرشان را دنبال نموده و همواره خواستار اجرای طرح­هایی جهت حفظ و احیاء آنها هستند.

خانبازی اما در نخستین اظهارنظر خود توپ را به زمین مردم  انداخته و آنان را به یاری طلبیده و حفظ حیات­وحش را تنها در گرو مشارکت مردم دانسته است. اگر چنین دیدگاهی را برخلاف روند معمول سخنرانی­ها و پشت میز نشینی­ها بدانیم و دلخوش به آن باشیم که این مدیر در همین ابتدای فعالیتش به نقش انکارناپذیر و اساسی مردم در حفظ و احیاء گنجینه­های زیست­محیطی پی برده، بایستی اذعان نماییم که وی گام اول را سنجیده بلند کرده است. البته داشتن برنامه­های عملی برای محقق ساختن این دیدگاه از جمله جذب نیروها و داوطلبین مردمی به خصوص در بدنه­ی تشکل­های مردمی و غیردولتی زیست­محیطی، افزایش آگاهی­های عمومی با استفاده از طرح­ها و ایده­های جدید و پرهیز از اشتباهات و اتلاف هزینه­های مصرفی در این خصوص، حمایت از طرح­های مردمی و قابل اجرای زیست­محیطی، بهره­مندی از توانمندی­های کارشناسان و نیروهای پرشمار تحصیل کرده در زمینه­های زیست­محیطی و... از جمله مواردی هستند که وی می­تواند در محقق شدن اندیشه­هایش به کار گیرد.

چندی پیش صالح­پور، فرماندار کازرون با حضور و سخنرانی در جمعی از معتمدین محلی و فعالان سیاسی سخنانی را عنوان کرد که موضوعات مطرح شده در آن طی چند روز گذشته حواشی متعددی را در پی داشته است.

گرچه محور اصلی سخنان ایشان مربوط به مسائل جاری و عمومی شهرستان به خصوص در حوزه­های سیاسی بوده، ولی چند اظهارنظر جالب از سوی فرماندار که اوج آنها را می­توان در اصولگرا دانستن نماینده­ی شهرستان کازرون دانست، صحبت­های وی را به نُقل محافل فعالین اجتماعی و سیاسی کازرون تبدیل کرده است.

برای آشنایی با جزئیات یکی از این اظهارنظرها در خصوص اصولگرا دانستن نماینده­ی شهرستان کازرون در مجلس شورای اسلامی، تنها کافیست مطالب زیر که پیش از این نیز منتشر شده بود را در کنار یکدیگر قرار داده و مقایسه کنید:

هفته­نامه بیشاپور، شماره 121، صفحه 2:

صالح­پور فرماندار کازرون: »...

همه می­دانیم که شهرستان کازرون به لحاظ دارا بودن دو ویژگی برجسته در زمینه­های تاریخ و طبیعت، یعنی به ترتیب شهر باستانی بیشاپور و دریاچه پریشان، یکی از شهرهایی است که می­تواند به عنوان محوری برای گردشگری و جذب توریست قلمداد شود. این نکته را تقریباً تمام اهالی کازرون و مسافرین و بازدیدکنندگان از این شهرستان می­دانند. علاوه برآن باز هم تقریباً همگان واقفند اقداماتی که تاکنون در امر ایجاد تسهیلات برای جذب گردشگر در کازرون صورت پذیرفته و تسهیلاتی که به وجود آمده به هیچ­وجه نتوانسته جوابگوی انتظارات در این زمینه باشد. به خصوص آنکه به عقیده­ی بسیاری از کارشناسان و صاحب­نظران چنانچه طرح­های هدفمند و منسجمی در این خصوص به اجرا درآید، صنعت گردشگری می­تواند تحول شگرفی را در امر اشتغال در شهرستان کازرون به وجود آورد.

هفته­ی گذشته دهقان ناصرآبادی، نماینده جدید مردم کازرون در مجلس شورای اسلامی، طی گفتگویی در کنار سایر طرح­هایی که وی از زمان کاندیداتوری اعلام و همچنان بر تحقق آنها تأکید می­کند، تأکید مجددی بر تبدیل کازرون به...

امروزه نه تنها کشورها بلکه تمامی مناطق اعم از استان­ها، شهرستان­ها، شهرها و حتی روستاها به دنبال ثبت و یا بعضاً احداث سمبل­ها و المان­هایی هستند که یادآور نام آن منطقه در ذهن مخاطب نظاره­گر باشد. برای نمونه می­توان به بنای موسوم به آزادی در میدان آزادی در پایتخت ایران اشاره نمود که تا چندی پیش به عنوان سمبل اصلی تهران شناخته می­شد و از این پس برج مرتفع میلاد، رسالت پیشین میدان آزادی تهران را عهده­دار خواهد بود و به عنوان نماد این شهر معرفی می­شود.

سمبل­ها و نمادهایِ کلانِ شهری که عموماً در قالب مجسمه­ها یا فضاها و حجم­های خاص معماری طراحی و اجرا می­شوند، معمولاً یا در میادین مهم و پرتردد مرکز شهر و یا در ورودی­های اصلی آنها نصب می­شوند. به عنوان مثال «دروازه قرآن» در شیراز، «مدخل» در کاشان، «لنج» در بوشهر (برج) از جمله مواردی هستند که سمبل­های اصلی شهر در ابتدای ورودی­های پررفت و آمد شهر قرار گرفته و «برج میلاد» تهران، «بنای یادبود» شهر تاریخی بیشاپور در کازرون و «میله منار» شهر تاریخی گور در فیروزآباد نیز از آن دسته اِلمان­هایی است که در مرکز شهر واقع شده­اند.

سمبل­های معرف یک منطقه و به صورت خاص یک شهر بایستی دارای برخی از ویژگی­های عمومی باشند که بتوانند...

وبلاگ خبری شهرسلمان با انتشار مطلبی به تغییرات اخیر مدیریتی در سطح شهرستان کازرون پرداخته و اسامی مدیران قبلی و جدید 7 اداره و نهاد دولتی کازرون که طی دو ماه گذشته معزول و منصوب شده­اند را منتشر نموده است. این اداره­ها عبارتند از سازمان محیط­زیست، اداره راه و ترابری، دانشگاه پیام­نور، سازمان بنیاد شهید و امور ایثارگران، اداره فنی و حرفه­ای، اداره امور عشایری و اداره آبفای روستایی.

یکی از بدیهی­ترین موج­ها پس از تغییر نمایندگان مجلس در سطح شهرستان­ها، به خصوص مناطقی همچون کازرون، وقوع تغییرات در سطح مدیریت شهری است. در نگاهی کلی می­توان این تغییرات را به دو دسته تقسیم نمود. بخش اول مربوط به تغییرات مدیریتی با منشأ نماینده­ی سابق و بخش دوم مربوط به نماینده­ی جدید است. عموماً آن دسته از تغییراتی که...

هفته گذشته ساختمان جدید مدرسه شهید محسن­پور یا به تعبیر آشناتر آن برای دانش­آموزان دهه­ی 60 و 70، مدرسه امیرکبیر افتتاح شد. ساختمانی نزدیک به استانداردهای روز در ایران و با امکاناتی بیشتر و مجهزتر از ساختمان پیشین آن. با توجه به متن خبر منتشر شده و گفته­های مدیرکل نوسازی مدارس فارس اقدامات مشابهی نیز برای شش مدرسه دیگر در کازرون در جریان است و شاید این خبر خوشحال کننده­ای برای بسیاری از مردم باشد.

در این بین اما آنچه می­تواند نگران کننده باشد، عدم انتخاب صحیح مدارس برای نوسازی و یا مکان آنها برای احداث است. حدود دو سال پیش مدرسه بزرگ مجرد که بسیاری از معلمان فعلی در دوران پیش از انقلاب در آن مشغول به تحصیل بودند، تخریب و مدرسه­ای جدید به جای آن ساخته شد. اتفاق مشابهی...

بدون شک اگر برجسته­ترین نیاز و مهمترین دست­آورد عمومی کازرون طی دهه­ی گذشته جاده جدید کازرون ـ شیراز بود، عمده­ترین نیاز شهرستان در دهه­ی پیش رو مسئله­ی پتروشیمی خواهد بود. از زمانی که زمزمه­های اولیه توسط برخی از کازرونی­های مقیم تهران جهت تخصیص مجتمع پتروشیمی به کازرون مطرح شد و این مسئله با پیگیری آنها و برخی از مسوولین به خصوص در بدنه­ی وزارت نفت موفق به کسب تأییدیه از هیئت دولت شد، روزنه­های امید نیز در دل بسیاری از دلسوزان کازرونی جهت پیشرفت بیشتر شهرستان به وجود آمد و قوت گرفت.

اما چه شده مردمی که در دهه­ی هفتاد بازار را تعطیل می­کردند و با بیل و کلنگ در محلی که قرار بود نخستین خاکبرداری­های جاده انجام شود حضور میافتند، اکنون به سردی در اجرای بزرگترین پروژه اقتصادی پیش رو مشارکت می­کنند. شاید برای یافتن پاسخی مناسب به این پرسش بد نباشد برخی از مولفه­هایی که سازنده جریان موجود بوده­اند را مرور کنیم...

اگر کازرون را در مقایسه با امکانات موجود بهترین شهر دو سال گذشته استان فارس در زمینه برپایی جشنواره­ها و مراسم­های متعدد و گوناگون فرهنگی ندانیم، بدون شک نام آن را جزء یکی از سه شهر برتر استان در این خصوص خواهیم یافت. اجرای مراسمی همچون دهه­ی فرهنگ، جشنواره­های تئاتر، سینما، نشست­های متعدد هنری با حضور شخصیت­های مطرح فرهنگی و هنری شهرستان و بعضاً کشور، نمایشگاه­های کتاب و... در مدت یاد شده، سندی است بر این مدعا. شاید یکی از دلایلی که سبب شده پس از مدت­ها میزبانی دو جشنواره­ی استانی (هنرهای تجسمی و تئاتر جوان) را در سطح استان فارس به کازرون واگذار کنند، خوش درخشیدن این شهر و به خصوص هنرمندان و برخی از برنامه­ریزان مربوطه طی چند ماه اخیر بوده که توانسته­اند با فعالیت­های خود کارنامه­ی نسبتاً قابل قبولی را در سال گذشته از خود به جای بگذارند.

اما شاید نکته­ای که کمتر مورد توجه قرار گرفته و سبب شده...

زمانی که محمدرضا باهنر، نایب رییس مجلس هفتم در اظهار نظری غیرمعمول و برخلاف سایر موضع­گیری­هایش گفت: «قیمت نفت چند برابر شده، اما وضع مردم بدتر شده است» در واقع آخرین زنگ خطرهای ممکن را برای برنامه­ریزان اقتصادی دولت نهم به صدا درآورد تا شاید آنان را متوجه مشکلات بسیار زیاد و بحرانی مردم جامعه جهت تأمین نیازهای روزانه­ی خود نماید. هشداری که ماهیت آن نه تنها گریبان مصرف­کنندگان، بلکه گریبان تولیدکنندگان را نیز گرفته و شاید این بار بیش از هر زمان دیگری به نفع واسطه­گران و دلالان تمام شده است.

اگرچه بخش وسیعی از تلاش دولت نهم طی سه سال گذشته صرف حمایت از کارگاه­های کوچک و همچنین مشاغل زودبازده شده است، اما گویا نه تنها مشکلات این کارگاه­ها برطرف نشده، بلکه زیان­های دوسویه­ای را نیز متحمل شده­اند؛ به گونه­ای که...