آخرین جلد از سری کتاب­های هری­پاتر با تیراژی چند میلیونی در جهان توزیع شد. کافی است بدانیم که در همان 24 ساعت ابتدای عرضه­ی این کتاب، تنها در آمریکا بیش از میلیون­ها نسخه به فروش رفته بود. بالطبع تهران ما هم از این قاعده مستثنی نبود. ساعت 2/30 بامداد روز شنبه، سی­ام تیرماه مشتاقان با هیجان و انتظار در حالی که خواب را بر خود حرام کرده بودند، در صف ایستادند تا نفرات اولی باشند که از ماجرای افسانه­ای کتاب هری­پاتر مطلع شدند. آن هم با قیمت 34 هزار تومان. درست سیزده سال پیش خانم رولینگ نویسنده کتاب­های هری­پاتر مادری تنها و بیکار بود که هیچ ناشر یا کارگزاری نداشت و به سختی روزگار خود را می­گذراند، اما حالا از ثروتمندترین نویسندگان جهان به شمار می­رود که ثروتش را به میلیاردها دلار تخمین می­زنند. »هری­پاتر« داستانی فانتزی است که تا پیش از جلد آخر آن قریب به 325 میلیون جلد در سرتاسر جهان به فروش رفته و به 62 زبان زنده دنیا ترجمه شده است.

این تنها یکی از ابعاد ماجرای موفقیت یکی از نویسندگان اروپایی را به تصویر می­کشد. اما...

اگر سابقه ی روزنامه نگاری کازرونی ها را از زمستان 1215 شمسی بدانیم که اولین روزنامه ایران در دوره محمدشاه قاجار توسط میرزا صالح کازرونی، فرزند حاجی باقرخان کازرونی انتشار یافت باید بگوییم که کازرونی ها در حرفه ی روزنامه نگاری نیز پیش قدم بودند و این افتخاری است برای کازرون. میرزا صالح کازرونی نخستین ایرانی دانش آموخته ی روزنامه نگاری است که افزون بر یادگیری روزنامه نگاری با تقلید از فرنگیان پایه های ایرانیزه شدن روزنامه نگاری را در کشور بنیان نهاد.

با این وصف می توان گفت سابقه روزنامه نگاری اهالی کازرون حدود 170 سال است. از آن زمان تا سال 72 نیز نشریات متعددی توسط اهالی کازرون انتشار می یافت. به عنوان مثال نشریه «کازرون» که توسط مرحوم میرزا عبداله اوحدی کازرونی انتشار یافت اما بعدها به واسطه محتوای ضد استبدادی اش به زودی توسط حکومت رضاخان تعطیل و میرزا عبداله نیز به تبعیدگاه فرستاده شد. و یا نشریه «اصلاح دریستی» و یا نشریه ی «دستاویز» مرحوم بهروزی و ...

اما از سال 72 نگاه به مطبوعات محلی کازرون رونقی چشمگیر یافت تا آن جا که این شهرستان دارای چهار نشریه شد. در ابتدا انتظار می رفت که مطبوعات محلی کازرون بتوانند تحول چشمگیری در شهرستان ایجاد کنند اما متأسفانه پس از چندین سال نشریات نشان دادند که...

در حاشیه برگزاری دهه فرهنگ و هنر کازرون، مراسم تجلیل از نخبگان و فرهیختگان کازرونی برگزار گردید که در جای خود اماها و سوالاتی را برانگیخت. این که اداره ی فرهنگ و ارشاد اسلامی این مراسم را برای تقدیر از کسانی که فرهنگ را پاس داشته اند و آن را دوست داشته اند، برگزار نموده، کاری است بس بزرگ و سترگ. در واقع نفس و اصل تقدیر ازنخبگان و فرهیختگان کازرونی جای هیچ گونه شبهه ندارد و لازم است هر ساله این مراسم به نحوی شایسته و بایسته برگزار گردد.

 اما چگونگی و روش اجرای این برنامه می تواند مورد توجه قرار گیرد. حقیقت آنست که در مراسم فوق که با حضور برخی از مسوولان انجام گرفت، متأسفانه پایه های علمی و منطقی چنین مراسمی به هیچ وجه در نظر گرفته نشده بود. بدین معنی که برای معرفی فرهیخته و نخبه چه کسانی تصمیم گیری کردند؟

براستی نخبه و فرهیخته چه کسانی هستند؟ آیا می شود شخصی...

دهه­ی فرهنگ و هنر کازرون در حالی آخرین روزهای خود را به پایان می­برد که به اذعان اغلب صاحب­نظران، این حرکت فرهنگی گامی به سوی تعالی و توسعه هنر و فرهنگ در کازرون بود. برای پیشبرد اهداف فرهنگی کازرون و رسیدن به جایگاه از دست داده شده، وجود اینگونه حرکت­ها لازم، سازنده و بلکه ضروری است. شاید یکی از امتیازات برگزاری دهه فرهنگ و هنر کازرون، ضمن آشتی دادن مردم با هویت فرهنگی خود، توجه مسوولان این شهرستان به این نکته بود که آنها نیز می­توانند در فرهنگ­سازی شرکت گسترده داشته باشند.

یکی از دغدغه­های مسوولین اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی تا کنون، جلب توجه مسوولین شهرستان به امر فرهنگ و هنر بوده است. این دغدغه که موجب می­شد...

یکی از مسایلی که مسوولین یک شهرستان را در آستانه­ی سفر ریاست­جمهوری به خود مشغول می­دارد، شناسایی خواسته­های مردمی از ریاست جمهوری است. مسوولین قبل از این سفر با تشکیل جلسات متعدد سعی در شناسایی نیازهای شهرستان می­نمایند تا در سفر ریاست­جمهوری به سمع و نظر هیأت دولت برسانند.

در میان مسایلی که از زبان مسوولین شهرستان کازرون به سمع و نظر ریاست­جمهوری و دولتمردان رسید شاید بتوان گفت که حوزه­ی فرهنگ و هنر کازرون مظلوم واقع شد. در میان نیازهای شهرستان...

وقتی پا را به زیارتگاه قدمگاه کازرون می گذاری، اصلاً باور نمی کنی که بدست خودمان هویت تاریخمان را این گونه به سخره و آنان را تخریب کرده باشیم. صحنه ای نازیبا از تخریب بخشی از هویت تاریخ شهر کازرون.

 شما هم به خوبی می دانید که آوازه کازرون در آن سوی مرز جغرافیایی اش، بیشتر به دلیل اهمیت فرهنگی و تاریخی افتخارآمیز این شهر است. شهر کازرون با وجود بزرگانی همانند شیخ ابواسحق، شیخ امین الدین، علامه دوانی و .... شناخته می شود. شهرت کازرون به واسطه داشتن بزرگترین دریاچه شیرین جهان و یکی از تالاب های بین المللی یعنی دریاچه پریشان و نیز نرگس زارهای دلفریب آن است. کازرون به دلیل داشتن سنگ های مزین به آیات الهی و خطوط کوفی مورد توجه فرهیختگان معاصر قرار گرفته است. وجود مقابر بزرگان علم و عرفان و فلسفه آوازه کازرون را در آن سوی مرز جغرافیایی دو چندان ساخته است. حال چگونه ممکن است ما با دست خودمان این اهمیت تاریخی و فرهنگی راتخریب و یا نابود سازیم؟

زیارتگاه قدمگاه کازرون هم اکنون شاهد تخریب بخشی از تاریخ کازرون است. حفر یک زیرزمین...

اینجا میدان انقلاب است. میدانی که در روزهای پر تب و تاب انقلاب، یکی از مراکز تجمع مردم انقلابی کازرون بود. میدانی که در تمامی روزهای حماسه و خون، حضور یکپارچه و متحد مردم کازرون علیه رژیم سلطنتی پهلوی را به نظاره نشسته بود. در آن روزها میدان انقلاب (آهنگران) به عنوان مرکزی برای شروع راهپیمایی ها، حرکت های انقلابی، پخش و توزیع اعلامیه ها و ... نقش بزرگی راایفا نمود.

این میدان، نه تنها مرکزیت مردم انقلابی کازرون به شمار می آمد، که در برخی از روزها نیز، حوادثی در آن اتفاق افتاد که کمتر نسل کنونی انقلاب از آن باخبرند. شاید بتوان گفت مهمترین واقعه ای که در حوزه جغرافیایی این میدان اتفاق افتاد، شهادت دو تن از تظاهرکنندگان کازرونی بود. شهید شیخیان و شهید بانوبرنجی. در دی ماه 1357. روز نهم. روزی که سرما و بوی خون و آتش سراسر کازرون را در برگرفته بود. در آن روز مردم ...