تدوین چشم ­انداز کازرون؛ چه کسی و چگونه؟

یکی از اصول اساسی و بنیانی مدیریت هر جامعه یا گروهی وجود هدف و مسیر حرکتی است که در عرف رایج مدیریت در قالب «چشم انداز» تعریف می ­شود. در واقع چشم ­انداز تصویری از آینده ­ای مطلوب را ترسیم می­ نماید که هرگاه در ذهن عموم مردم یک جامعه جای بگیرد، مسیر تحولات و دگرگونی ­های آن جامعه را هموارتر می ­نماید.

چشم ­اندازها بر اساس نیازها و اهداف هر حوزه ­ی مدیریتی دامنه و اصول متفاوتی دارند. گاه این چشم ­اندازها در سطوح بین ­المللی و برپایه ی اشتراک چند کشور همچون اتحادیه اروپا تنظیم و گاه نیز حتی برای گروه یا صنفی کوچک در یک جامعه ­ی محلی تعریف می­ شود. از مشهورترین سندهای چشم ­انداز بین ­المللی می ­توان به سند چشم ­انداز 2020 مالزی اشاره کرد و از اهتمام سیاستمداران و مدیران آن کشور برای دستیابی به این چشم ­انداز به عنوان الگویی مناسب یاد کرد.

در جامعه­ ی ما نیز از سال 1382 که رسماً سند چشم ­انداز ایران از سوی مقام معظم رهبری به سران سه قوه ابلاغ و شروع رسمی آن از سال 1384 و با افقی بیست ساله تعیین گردید، دستیابی به سند چشم ­انداز و لحاظ نمودن محورهای قید شده در این سند، به عنوان اصلی اساسی در تصمیم ­گیری ­های کشور دنبال می­ شود. اهمیت وجود چنین سندی در کشور تا آنجاست که فی ­المثل به قول دکتر رضایی: «سند چشم ­انداز بعد از قانون اساسی، مهمترین مکتوب نظام اسلامی ایران است».

صرف وجود این سند به عنوان معیاری جهت سنجش توان دستگاه­ های اجرایی برای حرکت در مسیر رشدِ تعیین شده، می­ تواند ارزشمند و مفید باشد. اینکه هر دستگاه اجرایی در تصمیم ­گیری­ های خود بداند که براساس چه الگو و چه هدف بلندمدتی بایستی برنامه­ های خرد کوتاه  مدت و میان ­مدت خود را تدوین و اجرا نماید، از جمله برجستگی­ های ویژه ­ای است که به پشتوانه ­ی وجود چنین سند ارزشمندی به دست می ­آید.

اما برای تعاریف محلی از چشم انداز...

مرور تازه­ ترین وضعیت بناف و آنچه بر این تونل گذشت

گاهی مسائل و چالش ­های اجتماعی بیشتر از آنکه هدف مستقیم خود را پررنگ نمایند، می­ توانند به ترازویی برای سنجش تبدیل شوند. حتی در پاره­ ای اوقات برخی کارشناسان و تحلیل­ گران مسائل اجتماعی پیش از آنکه به دست ­آوردهای مستقیم یک جریان نگاه کنند، به کنکاش در چگونگی طی مسیر دستیابی و یا بازماندن از حصول به آن می ­پردازند. در این موارد می ­توان با استفاده از مستندات موجود، به تحلیل شرایطی پرداخت که در دوره­ های مختلف دامان سایر مسائل را نیز می­ گرفته است. بی­شک یکی از موارد مشهود و قابل مطالعه ­ای که در همین زمینه در شهرستان کازرون وجود دارد، مباحث و چالش ­های پیش روی تونل بناف است.

ماجرای جالب و عبرت ­آموز تونل بناف از آن جهت پراهمیت می نماید که به واسطه­ ی حساسیت موضوع در زمان ­های مختلف و مطالبه ­ی بالای عمومی جهت دستیابی به آن، به بستری جهت هرچه شفاف ­تر شدن عملکرد مدیران مرتبط با آن تبدیل شد، به گونه ­ای که می ­توان در خط سیر نمودار آن از کمترین میزان (مطالبات و تفکرات شخصی و گروهی) تا ماکزیمم (مطالبات عمومی) را یافت.

گرچه با تغییر فرصت­ های حمل و نقل در منطقه (که از جمله آنها می­ توان به ورود راه آهن به استان فارس و امتداد آن تا بوشهر و همچنین بزرگراه شیراز ـ بوشهر اشاره نمود)، بناف از اولویت نخست خروج از بن­ بست کازرون خارج شده و جای خود را به دغدغه ­هایی همچون راه ­آهن داده، اما بدون شک، تاریخچه­ ی چند ساله ­ای که این تونل...

به بهانه ­ی صدور مجوز ماهنامه شهرسبز جهت پیوستن به جمع نشریات هفتگی کازرون

کازرون گرچه همواره از وجود زیرساخت ­های تأثیرگذار کم­ بهره بوده و فقر ناشی از فقدان این بسترها به کرات فضاها و فرصت­ های اجتماعی این شهر را آزار داده، اما به مراتب نقش تأثیرگذاری را چه در معادلات استانی و منطقه ­ای و چه در رفتارهای ملی از خود به جای گذاشته است. شهری که زمانی به واسطه ­ی حضور گسترده­ ی مردم در عرصه ­ی فعالیت ­های اجتماعی به عنوان یکی از یازده شهر اصلی ایران جهت اعلام حکومت نظامی اعلام شد و در جایی دیگر نیز به واسطه­ ی حضور مستمر مردم در جریان اخبار کشور و حساسیت ­شان در خصوص اصلاح وضعیت و حفظ چارچوب نظام باعث شد تا نوار مرزی غرب کشور صدای گام­ های جوانان آن را پیشتر از بسیاری دیگر از شهرهای ایران بشنود.

این مصداق­ ها و بسیاری دیگر از موارد مشابه، دلایل روشنی هستند بر اثبات این ادعا که کازرونی ­ها همواره نسبت به شرایط پیرامون خود حساس بوده و به فراخور حال سعی در بروز واکنش­ های مناسب می ­نموده­اند. شاید بتوان ریشه ­ی اصلی شکل­ گیری، انتشار و حفظ چهار نشریه با اندیشه­ ها و آرا متفاوت در آن را در همین حساسیت ویژه مردم کازرون نسبت به شرایط پیرامون خود جستجو نمود.

شهرستان کازرون که تقریباً از یک دهه و نیم پیش با انتشار نشریه­ ای دولتی، دور معاصر فعالیت­ های مطبوعاتی خود را آغاز نمود، در واقع فصل تازه ­ای را از ارتباطات اجتماعی آغاز کرد که اینبار مبتنی بر اصول یک جامعه ­ی مدنی بود. وجود مطبوعاتی که بتوانند اندیشه ­های گوناگون را در حوزه­ ی محلی منتشر نمایند چه به لحاظ اجتماعی و چه به لحاظ تاریخی حائز اهمیت بوده و تجربه­ های به جا مانده از آن می ­تواند هم برای این شهرستان و هم برای سایر حوزه ­های محلی، سرشار از آموزه ­های مفید و کاربردی باشد.

اما پس از یک دهه و نیم فعالیت، راه طی شده توسط اهالی مطبوعات، شرایط اجتماعی کازرون را به کجا رسانده و اصولاً نقش مطبوعات تا چه میزان در تبیین روابط اجتماعی موثر می ­باشد؟ سوال اساسی و ریشه­ ای است که یافتن پاسخی مناسب برای آن می ­تواند کارنامه­ ای شفاف را از عملکرد مطبوعات کازرون به دست دهد. در واقع کنکاش در این مطلب که اصولاً اگر امروز نشریه ­ای در کازرون منتشر نشود، شرایط اجتماعی ما با زمانی که چهار نشریه منتشر می ­شوند چه تفاوتی خواهد داشت، محور برجسته ­ای است که تمامی مخاطبین این حوزه بایستی به دقت در آن تأمل کنند.

برای این منظور نیز پیش از هرچیز بایستی...

عنوان خبر: واکنش تند دهقان ناصرآبادی به عملکرد مدیریت شهرستان

منبع: هفته ­نامه بیشاپور، شماره 160، صفحه 2

*****

عنوان خبر: فرماندار کازرون:

کلی­ گویی به صلاح آقای دهقان نیست. نباید زحمت مسوولان را نادیده بگیریم.

منبع: هفته ­نامه بیشاپور، شماره 161، صفحه 2

جریان­ های اجتماعی و انتخاباتی اسفندماه 86، نه تنها مولود تازه­ ای را در دامن مناسبات اجتماعی کازرون قرار داد که پیش از آن کمتر نامی از آن شنیده می­ شد، بلکه خبر از وقوع رویدادهای جدیدی می­داد که از همان ابتدا می­ شد سروصداهای آن را پیش­­­ بینی نمود.

دهقان ناصرآبادی در نخستین مصاحبه­ ی مطبوعاتی خود با هفته­ نامه­ ی بیشاپور، پس از انتخاب به سمت نمایندگی مردم شهرستان کازرون ضمن اشاره تلویحی به برخی تعویض­ های مدیریتی که مدنظر او بود، گفت به دنبال آن است تا با استفاده از تمامی توانمندی­ های مدیریتی جناح­ ها و گروه ­های مختلف جامعه، فضای واحدی را برای مدیریت شهری ایجاد نماید. اما چه شد که این نماینده، پس از گذشت تنها یک­سال، وزیر کشور را برای پاسخگویی به عدم تغییر مدیریت در شهرستان کازرون به صحن مجلس فرامی­ خواند و در نشست­ های مختلف، داد سخن را از عدم همکاری مسوولین با خود بلند می­کند.

گرچه بسیاری از اشخاصی که با مناسبات مدیریتی کازرون آشنا بودند، از همان روز اول و با مشاهده­ ی مواضع این نماینده مجلس، پیش­ بینی فرارسیدن چنین روزهایی را نیز می­ نمودند، اما برای برخی علل این صف­ آرایی­ ها همچنان مبهم و کدر است.

مرور عوامل شکل ­دهنده فضای مدیریتی که دهقان وارث آن بود، برخی از ویژگی­ های عمده­ا ی را بر ما نمایان می­سازد که تأمل در آنها، پذیرش فضای امروز را اندکی ساده ­تر می­ نماید.

آنچه از دی­ماه سال گذشته تا به امروز پیرامون دریاچه­ی پریشان اتفاق افتاده و دامنه­ی اخبار آن به صورت روزانه نه تنها در سطح محلی و ملی، بلکه در سطح بین­المللی نیز انتشار یافته، در کنار ایجاد نگرانی­های عمده زیست­محیطی، حاکی از وجود شکاف­های عمیق در سطوح تصمیم­گیری و ضعف­های مدیریتی است که جامعه­ی محلی کازرون را دست­خوش خود نموده است.

قانون­شکنی­های گسترده که گرچه بعضاً واکنش­های مناسبی را از سوی برخی دستگاه­ها به دنبال داشته، اما در پاره­ای مواقع، سکوت و گاهاً همخوانی دستگاه مدیریت شهری کازرون در برابر آنها، خطوط سیاهی را پدید آورده که یکی پس از دیگری بر کارنامه­ی جامعه­ی مدیریتی کازرون وارد می­شود و باعث نمایان شدن هرچه واضح­تر و روشن­تر ضعف­هایی شده که در شرایط معمول به راحتی دیده نمی­شدند.

بایستی بپذیریم امروز، مباحث مرتبط با دریاچه­ی پریشان از سطح ملی هم فراتر رفته و اندک تغییر نامتناسبی در وضعیت آن، حتی واکنش نهادهای بین­المللی را در پی دارد. حال در این شرایط خاص که طبیعتاً عملکردهای ویژه­ی مدیریتی را جهت کنترل بحران می­طلبد، بروز رفتارهای سطحی و بی­تدبیری­های پی­درپی از سوی جامعه­ی مدیریت کازرون نه تنها موجب ایجاد...

طرح مسئله از آنجا آغاز می­شود که شما از یک شهروند کازرونی بپرسید چرا در فرهنگ لغت معین واژه «شهرسبز» را به شهرستان کازرون نسبت داده­اند؟

شهروندانی که اخبار مرتبط با شهرستان را دنبال می­کنند و یا آنانکه مرتباً دل به طبیعت می­سپارند، با اندکی مرور مشاهدات و شنیده­هایشان می­توانند دریابند، امروز این واژه­ی محبوب (شهرسبز) به دیوار بلند سرشار از غروری تبدیل شده که کلیه­ی فعالیت­های مخرب زیست­محیطی را در پشت خود پنهان نموده است.

غرور ما از پرآبی دریاچه پریشان و بی­توجهی به 1000چاه آبی که به طور مرتب آب آن را برداشت کرده و در عوض سموم شیمیایی را عودت می­دادند، باعث کم­توجهیمان به مشکلات و مسائل عمده این تالاب بین­المللی شد، تا آنجا که اربابان جاده­ساز بدون ارزش قائل شدن برای نهادهای ذی­ربط زیست­محیطی تصمیم به ساخت جاده در دریاچه پریشان گرفتند و این کار را تا آنجا که زورشان می­رسید به پیش بردند.

از سوی دیگر نیز نادیده گرفتن...

اگر بپذیریم حرکت به سوی ارتقا فرهنگ در هر جامعه­ای جز با تکیه بر برخی ملزومات که از بستری­ترین آنها می­توان به فضاهای فیزیکی فرهنگی اشاره نمود، امکان­پذیر نمی­باشد، و اگر تنها اندکی خبرهای منتشر شده طی چند سال گذشته در خصوص بودجه­های اندک تخصیص یافته به امور فرهنگی و به ویژه فضاهای فرهنگی در سطح شهرستان کازرون را مرور کنیم، آنگاه اختصاص یک میلیارد و هفتصد و پنجاه میلیون تومان اعتبار برای ساخت 5 مجتمع فرهنگی در بخش­های شهرستان، معنای متفاوتی را نسبت به خبرهای معمول برایمان ایفا می­کند.

برای درک بهتر قضیه تنها کافیست وضعیت فعالیت­های فرهنگی و هنری شهرستان کازرون را پیش از راه­اندازی مجتمع فرهنگی و هنری فعلی و پس از آن مقایسه کرده و یا کیفیت و کمیت برنامه­های برگزار شده در سالن فعلی اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی را نسبت به سالن باغ­نظر که در گذشته مورد استفاده قرار می­گرفت، مقایسه کنید تا با بررسی این مثالِ ملموس به نقش موثر فضاهای فیزیکی در پیشبرد فعالیت­های فرهنگی پی ببرید.

وجود چنین خروجی مثبتی در تصویب بودجه 1750میلیون تومانی جهت ساخت مجتمع­های فرهنگی در بخش­های کازرون، از سوی...

در شرایطی که توسعه­ی اقتصادی کازرون با تکیه بر بستر یکساله­ای با عنوان »جاده« مورد هدف جامعه­ی مدیریتی کازرون قرار گرفته است و درحالی که صحبت از احداث مجتمع­های جدید صنعتی و تولیدی همچون پتروشیمی و کارخانه­ی سیمان کازرون مطرح می­شود و در صورتی که ایجاد منطقه­ی ویژه صنعتی ـ کشاورزی در شهرستان کازرون در دستور کار دولت قرار گرفته است، همچنان بزرگترین کارخانه­ی تولیدی کازرون در وانفسای بحران­های متعدد قرار گرفته و وضعیت ده­ها خانواری که از طریق این کارخانه­ی بخش خصوصی ارتزاق می­نمایند در هاله­ای از ابهام فرو رفته است.

در لابه­لای صحبت­های مطرح شده پیرامون وضعیت کارخانه­ی کاشی کاشانه­ی کازرون متوجه می­شویم، فشارهای اقتصادی وارد بر تولیدکنندگان از یکسو و عدم توانایی تأمین نیازهای مالی رایج جهت طی پروسه­ی تولید توسط سهامداران این کارخانه از سوی دیگر سبب شده، با کاهش میزان تولید، دامنه­ی مشکلات و فشارهای مالی از بخش مدیریتی به بخش­های کارگری نیز انتقال یافته و مانند ده­ها کارخانه­ی دیگری که در کشور با چنین مشکلاتی دست و پنجه نرم می­کنند، کارگران کارخانه­ی کاشی کاشانه­ی کازرون نیز نگران آینده کاری خود باشند.

موج جدید این نگرانی­ها، از اواسط بهمن ماه و با اعلام...

وبلاگ «حافظان پریشان» در حمایت از فعالیت­های پیشگیرانه از تخریب دریاچه پریشان و در نکوهش و مقابله قانونی با عملکردهای غیرقابل توجیه با هدف ساخت جاده در تالاب زیبای پریشان، اقدام به جمع­آوری امضا اینترنتی از حامیان و فعالان محیط­زیست کرده.

با ثبت امضا در این آدرس به جمع سایر فعالین مدافع پریشان بپیوندید:

http://parishanlake.blogfa.com/page/petition.aspx

لطفا شما نیز به هر صورت ممکن (درج لینک در وبلاگ، ایمیل، sms و...) سایرین رو از این اقدام مطلع کنید..

به عقیده­ی بسیاری از کارشناسان، موزه­ها به عنوان فضاهای تأثیرگذار فرهنگی که با نمایش مجموعه­ای منسجم از اشیا با مفهومی مشترک و یا تاریخچه­ای یکسان سعی در بیان مستند یک ماوقع تاریخی دارند، همواره نقش موثر و پررنگی در شکل­دهی فضاهای فرهنگی یک جامعه ایفا می­کنند. اهمیت این مسئله تا بدانجاست که امروزه تقریباً در کنار هر سایت تاریخی یا برای هر جریان فرهنگی موزه­ای احداث شده و سعی می­شود با نمایش برخی اشیا برجای مانده از آن مجموعه یا جریان، نسل­های بعد و آنانی را که فرصت دیدن مستقیم جریان مذکور را نداشتند، از اهمیت و چگونگی شکل­گیری آن آگاه نمایند.

پرواضح است، شهرستان کازرون نیز که چه به لحاظ تاریخی و چه به لحاظ فرهنگی و اجتماعی دارای فراز و نشیب­های تأثیرگذاری در طول تاریخ بوده است، قابلیت فراوانی برای تأسیس موزه­های متعدد دارد.

در این میان اما میزان تأثیرگذاری نهادها و حرکت­های مدنی بر ایجاد موزه­ها و سایر شاکله­های فرهنگی که خوشبختانه در کازرون رو به افزایش نهاده است، قابل تأمل است. شاید یکی از مثال­های بارز آن هم در موزه­ی جالب و دیدنی دوان به عینه مشاهده شود. بهار امسال...

می­دانیم حرکت­های موفق در سطح هر منطقه­ای با تکیه بر بستری علمی شکل گرفته و می­تواند حیات خود را تضمین نماید. چنانچه این حرکت­ها هنری باشند که با ذوق و قریحه­ی شخص هنرور نیز در ارتباط مستقیم هستند، لزوم علمی نمودن آنها نیز افزایش می­یابد.

در سطح شهرستان کازرون که از دیرباز تعلقات خاطر فراوانی جهت حضور در عرصه­های هنری و به خصوص صحنه­های خلق آثار نمایشی و تئاتر وجود داشته، از یک سو علاقمندی هنرمندان و استعداد ذاتی برخی از آنها و از سویی دیگر وجود موسسه­ای علمی همچون دانشگاه آزاد اسلامی به عنوان یکی از بسترهای مناسب جهت آغاز فعالیت­های علمی، می­تواند موقعیتی مناسب را جهت برنامه­ریزان و دست­اندرکاران عرصه­ی فرهنگ و علم ایجاد نماید که با تلفیق این دو، فعالیت­های نمایشی را استمرار بخشیده و آن را در بستری علمی رشد دهند.

نکته­ای که به خوبی توسط دستگاه­های ذی­ربط درک شده و اکنون خبر خوشایند آمادگی دانشگاه برای پیگیری ایجاد رشته­ی هنر نمایش سبب شده امیدهای فراوانی در دل اهالی هنر شهرستان به وجود آید.

و در صورت تحقق، این امر می­تواند نخستین گام عملی دانشگاه آزاد اسلامی کازرون جهت ورود به عرصه­های هنری باشد و چنانچه مدیریت دانشگاه آزاد اسلامی موفق به تشکیل هیئت­علمی قوی در این راستا شده و هسته­ای منسجم را تشکیل دهد، می­توان امید داشت با خوب نهاده شدن خشت اول، شاهد افزایش سایر رشته­های هنری و در پی آن افزایش سطح کیفی آثار نمایشی ارائه شده در سطح شهرستان باشیم.

1)

عنوان خبر:

به دلیل فرسودگی ساختمان و جلوگیری از بروز هر حادثه­ای

کتابخانه عمومی شهید مدنی کازرون تعطیل خواهد شد

منبع: هفته­نامه بیشاپور، شماره 144، صفحه 2

2)

عنوان خبر:

در پی اعلام غیررسمی مدیر انتشارات کازرونیه مبنی بر تعطیلی این انتشارات

خداحافظ کازرونیه

منبع: هفته­نامه بیشاپور، شماره 127، صفحه 3

3)

عنوان خبر:

بیست هزار نفر بازدیدکننده و 15میلیون تومان خرید کتاب از نمایشگاه کتاب کازرون

منبع: هفته­نامه بیشاپور، شماره 141، صفحه 3

می­دانیم رشد و باروری هر فرایندی ارتباط مستقیمی با بسترهای بنیادین آن دارد. هر چه در یک فعالیت، بیشتر به بسترها پرداخته شده و نسبت به آماده­سازی و تقویت آنها اهتمام افزون­تری صرف شود، در حصول نتیجه­ی مطلوب با مشکلات کمتری مواجه خواهیم بود و مطمئناً کیفیت محصول به دست آمده و یا نتیجه­ی حاصل از آن بهتر خواهد بود.

یکی از بنیان­های اصلی و اساسی هر جامعه­ای بحث مطالعه و میزان استقبال عمومی مردم آن جامعه از کتاب، مطبوعات و... است. به گونه­ای که بارها در آمارهای ارائه شده از سطح فرهنگی جوامع، بر آمارهای مطالعاتی آنها تأکید شده است.

در مرور آنچه امروز از کتاب و کتابخوانی در کازرون سراغ داریم به موارد تعیین کننده­ی برجسته­ای برمی­خوریم که هر یک مشکلات و ظرفیت­های خاص خود را دارند.

پرده اول)

از یک طرف اماکن عمومی همچون کتابخانه­های کازرون و به ویژه دو کتابخانه مجتمع ارشاد و شهید مدنی که در شهر کازرون واقع شده­اند، به لحاظ...

  به درستی نمی­توان مرز مشخصی را تعیین کرد و مشخص نمود که ما میزبان تالاب پرارزش پریشان هستیم یا اینکه این گنجینه­ی زیست­محیطی میزبان ماست. از یکسو ایجاد تعدیلی مناسب در شرایط اقلیمی منطقه­ی کازرون و ارزانی داشتن سرزمینی حاصلخیز و ایجاد چشم­اندازهای زیبا می­تواند دلیلی باشد بر میهمانی ما بر سر سفره پریشان، اما از سوی دیگر ارتباط مستقیم حیات این تالاب بین­المللی با عملکرد ما حکایت دیگری از داستان میهمان و میزبان را بیان می­کند.

تابستان امسال، دریاچه­ی زیبای پریشان و کلیه­ی جانوران و پرندگان مرتبط با آن، یکی از سخت­ترین دوره­های حیات خود را گزراندند. انعکاس مرتب اخباری ناخوشایند مبنی بر کاهش چشمگیر آب دریاچه و عقب­نشینی آن حاکی از وقوع بحرانی زیست­محیطی در سطح این تالاب ارزشمند بود که روز به روز بر وخامت آن نیز اضافه می­شد. 

اما این تنها بخشی از ماجرا بود که به چشم می­آمد، از سویی دیگر همچنان چاه­های اطراف دریاچه بدون هیچ عقلانیتی و صرفاً به لحاظ تأمین منافع شخص یا عده­ای خاص یکی پس از دیگری عمیق­تر می­شدند، در قسمت­هایی از دریاچه باز هم تعارضاتی به حریم و عرصه­ی آن شد و اشخاصی سعی در تصاحب برخی قسمت­های دریاچه نمودند، همچون گذشته قایق­های موتوری با حرکت بر روی سطح آب علاوه بر تهدید حیات ماهیان...

(1)

عنوان خبر:

اعتراض شورای شهر بوشهر به عبور احتمالی    راه­آهن شیراز بوشهر از مسیر کازرون

منبع: وب­سایت کازرون­نیوز، کد خبر: 4098

(2)

عنوان خبر:

معاون استاندار بوشهر: حفر 40حلقه چاه در کازرون برای تغذیه شبکه آب آشامیدنی بوشهر

منبع: هفته­نامه بیشاپور، شماره 142، صفحه 2

خیلی جالب است! در دوره­ای که با درایت مقام معظم رهبری شعار »اتحاد ملی و انسجام اسلامی« محور و ملاک فعالیت­های دولت قرار می­گیرد و تأکید بر این اتحاد و همدلی جهت پیشبرد کل بدنه­ی نظام به یکی از اولویت­های اصلی دولت تبدیل می­شود، هنوز هم تفکرهای جالب توجه و مثال­زدنی پیدا می­شوند که با نگاه­های قومی و قبیله­ای به مسائل می­نگرند.

چندی پیش یکی از اعضا محترم شورای اسلامی شهر بوشهر پیشنهاد دهنده­ی مسیر راه­آهن »شیراز ـ کازرون ـ بوشهر« را »در خدمت استان فارسی­ها«!!! دانست و طی نطقی پیش از دستور در شورای اسلامی شهر بوشهر به سرزنش نماینده­ی این  شهر در مجلس شورای اسلامی به خاطر حمایت از چنین پیشنهادی و ناصواب دانستن اقدامات وی در این راه دست زد. 

ماجرا از آنجا آغاز شد که شایعاتی مبنی بر...

کازرون را به عنوان یک شهر با پتانسیل­های بالای گردشگری و همچنین زمینه­های بسیار مناسب کشاورزی و صنعتی می­شناسیم. این دیار کهن از یک سو به واسطه­ی وجود جاذبه­های تاریخی و طبیعی دارای قابلیت­های بالای جذب گردشگر است و از سوی دیگر به دلیل دارا بودن شرایط اقلیمی مناسب جهت کشاورزی و همچنین قرارگیری در منطقه­ای که از لحاظ مواد معدنی و دسترسی به برخی مواد خام اولیه جهت ایجاد کارخانه­ها مطلوب می­نماید، به مکانی خاص جهت زیست جوامع و رونق اقتصادی آنها تبدیل شده است.

اما واقعیت آنچه امروز در شهرستان کازرون نمود یافته است، روایت متفاوتی را بیان می­کند. عدم بهره­وری مناسب از ظرفیت­های موجود، چه در بخش گردشگری و چه در بخش کشاورزی و صنعتی چهره­ی این شهر را با سایر مناطقی که از این نعمت­های خدادای محروم هستند، یکسان نموده است.

در بررسی چرایی و چگونگی این مهم و کنکاش اینکه چرا امروز...

تاریخ کازرون به همان اندازه که بناهای ماندگار و زیبایی را در این سرزمین بر جای گذاشته است، شخصیت­ها و چهره­های فرهیخته­ای را نیز در دل خود جای داده. این شخصیت­ها یا در این سرزمین زاده شده­اند و خاک وجودشان از این دیار سرشته شده، یا آنکه سال­ها حضورشان در خطه­ی کازرون، به گونه­ای آنان را فرزندان این دیار نموده است.

این شخصیت­ها خواه در دوران پیش از اسلام و خواه پس از آن در سرزمین کازرون همواره منشأ خیر و برکت­های متعددی بوده­اند و در بسیاری موارد دامنه­ی فعالیت آنها در سطح کشور و حتی جهان نیز گسترش یافته است.

همانگونه که پیش از اسلام آپاسای دبیر با اجرای معماری متفاوت در ساخت شهر بیشاپور طی 24سال این شهر را به زیباترین شهر آن روزگاران تبدیل نمود، در دوران اسلام نیز شیخ­ابواسحق سلسله­ای را پدید آورد که پس از گذشت بیش از هزار سال هنوز پیروان او در سرزمین­های هند و پاکستان دارای اماکنی منتصب به این شیخ کازرونی هستند.

مرور تاریخ کازرون، در کنار تمام آموزه­هایی که دارد، این نکته را نیز بر ما نمایان می­سازد که از این دست شخصیت­ها...

طی چندماه گذشته و تقریباً پس از اتمام ساخت محور جدید کازرون ـ شیراز و افتتاح آن، آنچه بیشتر در اتاق­های فکر کازرونی­ها و در میان برنامه­ریزان و کارشناسان مطرح شده، پیگیری احداث پروژه­ها و اجرای ایده­هایی است که تا به امروز به دلیل محروم ماندن از بستر ارتباطی مناسب، توان و مجال کافی برای تحقق آنها نبوده است.

یکی از این ایده­ها و طرح­ها (که تقریباً می­توان گفت برجسته­ترین آنها نیز می­باشد) ساخت کارخانه­ها و مجتمع­های صنعتی در شهرستان است. تا پیش از این به دلیل پایین بودن میزان ایمنی جاده و همچنین طولانی بودن مسیر منتهی به کازرون که موجب افزایش هزینه­های حمل و نقل جهت ورود مواد اولیه و خروج تولیدات از مجتمع­های صنعتی می­شد، سرمایه­گذاری در خصوص احداث کارخانه­ها در کازرون با چالشی عمده روبرو بود.

تقریباً همزمان با رفع نسبی چنین مشکلی و مهیا شدن بستر جاده­ای، بحث احداث و ساخت مجتمع پتروشیمی کازرون نیز (که می­تواند یکی از عمده­ترین ظرفیت­های صنعتی قلمداد شود) وارد مراحل اصلیِ روند اجرایی خود شد و با تکمیل پذیره­نویسی، مقدمات شروع عملیات ساخت آن نیز فراهم آمد تا بدین ترتیب کازرونی­ها روزهای بهتری را برای اقتصاد شهرستان و کاهش نرخ بیکاری در آینده­ای نه­چندان دور متصور شوند.

در حالی که مقدمات کلنگ­زنی احداث نخستین مجتمع پتروشیمی در حال طرح­ریزی است، خبرِ خوش دیگری باز هم ذهن کارشناسان و عموم مردم کازرون را به سمت تصور روزهایی بهتر کشاند. خبری که تیتر نخست شماره گذشته هفته­نامه بیشاپور را به خود اختصاص داد و حاکی از تصویب ساخت دومین مجتمع پتروشیمی در شهرستان کازرون بود.

بدون شک همه می­دانیم که احداث و راه­اندازی مجتمع­هایی اینچنینی در سطح شهرستان تا چه میزان می­تواند وضعیت اقتصادی را متحول ساخته و علاوه بر کمک به چرخه­ی اقتصاد کشور و افزایش توانمندی­های داخلی، شکوفایی اقتصادی کازرون و علی­الخصوص کاهش نرخ بیکاری را نیز نوید دهد.

اما این تمام ماجرا در برخورد با احداث مجتمع­های صنعتی و کارخانه­های تولیدی در سطح شهرستان کازرون نبود.

از حدود یک ماه پیش...

تقریباً در هر نشست و برخاستی و یا در هر ابراز نظر و عقیده­ای در موارد مربوط به حوزه­های اجتماعی، از »پایین بودن سطح فرهنگ« جامعه گلایه می­کنیم. بارها بروز هرگونه رفتار ضدفرهنگی و غیرمتمدنانه­ای از سوی برخی همشهریانمان، آشفته­مان کرده. اما آیا تاکنون شده به درستی به ریشه­های بروز چنین رفتارهایی در سطح اجتماع فکر کنیم؟ 

همگان می­دانند که افزایش سطح فرهنگ عمومی نیازمند اجرای طرح­ها و برنامه­های کوتاه­مدت، میان­مدت و بلندمدتی است که در پی چشم­اندازی خاص، توسط برنامه­ریزان و کارشناسان طراحی و به واسطه­ی تلاش مدیران و فعالین این حوزه، به اجرا درمی­آیند.

اما پیش از وقوع تمامی اینها، نخستین نیاز و پیش­­شرط تحقق هرگونه تغییری، تکیه بر بستر مالی مناسب و توانمندی است که بتواند خیال برنامه­ریزان و مجریان را راحت نماید. این امر نه تنها در امور فرهنگی، بلکه تقریباً در تمامی حوزه­های اجتماعی، کاملاً بدیهی و قابل تعمیم است.

تا زمانی که یک برنامه­ریز یا یک مجری از توانمندی مالی مطمئن نباشد، هر چقدر هم طرح­های خوبی را طرح­­ریزی نماید و به هر میزانی هم که شده نیروهای اجرایی را بسیج نموده و آماده­ی فعالیت نماید، بدون شک نمی­تواند مدت زمان زیادی را تاب آورده و نهایتاً از اجرای کامل و جامع آنچه بایستی صورت بگیرد تا تغییرات بنیادین را شاهد باشیم، باز می­ماند.

واقعاً چگونه می­توان افزایش سطح فرهنگ را انتظار کشید، در صورتی که سرانه­ی فرهنگی هر کازرونی تنها 40 تومان است؟ چگونه می­توان شاهد کاهش میزان...

معمولاً اگر پای صحبت یک کازرونی بنشینید و از او در مورد شهرش بپرسید، یکی از نکاتی که او در نخستین جملات مربوط به معرفی کازرونی خواهد گفت، تأکید بر وجود آثار متعدد باستانی و نقوش و کتیبه­های تاریخی فراوان در اطراف این شهر است.

کازرون به لحاظ شرایط خاص جغرافیایی خود در طول تاریخ شاهد وقوع جریان­های مختلفی بوده که بعضاً باعث به وجود آمدن و شکل­گیری آثار ارزشمندی شده­اند که امروز هر کدام می­توانند به عنوان اسنادی بزرگ و ارزشمند برای ایران عزیز قلمداد شوند.

این آثار تا آنجا در بین طبقات مختلف ارزشمند هستند که حتی در سفر مقام معظم رهبری به شهرستان کازرون و استان فارس نیز توسط ایشان مورد توجه قرار گرفته و نقوش برجسته­ی تنگ چوگان از سوی ایشان به عنوان اسناد پرافتخاری برای کشورمان در نظر گرفته می­شود و حتی در قالب پیشنهاد، معرفی جهانی آنها را به عنوان راهکاری جهت مقابله با تبلیغات سوء دشمنان معرفی می­نمایند. 

اما به راستی ما تا چه میزان توانسته­ایم این آثار را آنگونه که شایسته است حفظ نماییم؟ نگاهی به تاریخچه­ی پنج دهه­ی گذشته ...

اجازه دهید پیش از آنکه وارد بحث شویم، اندکی از قوای تخیلمان بهره ببریم و موضوعی را فرض کنیم که چندان هم بعید نخواهد بود.

فرض کنید شما (دقیقاً خودِ شما) سوار یکی از اتوبوس­های ناوگان اتوبوسرانی کازرون شده­اید و از مبدایی به مقصدی در حرکت هستید. (چندان تفاوتی هم ندارد این مقصد در شهر کازرون باشد یا حومه­ی آن).

همانطور که احتمالاً در فکر حل مشکلات و مسائل روزمره و چگونگی جمع کردن پول نفت و سهم عدالت برای پرداخت قبض آب یا برق خود هستید به ناگاه صدایی کلیه­ی تفکرات شما را پاره می­کند و متوجه می­شوید ناگهان همه­ی سرنشینان، کف اتوبوس دراز می­کشند. صدا که دیگر مطمئن شده­اید ناشی از شلیکی است که اتوبوس شما را هدف گرفته، پنج مرتبه دیگر تکرار می­شود.

واکنش شما پس از این حادثه چه خواهد بود؟ آیا شما هم همچون همشهریان کازرونی خواهید بود که سه­شنبه چهارم آبان راهی روستای ابوعلی بودند و پس از وقوع این حادثه بهت­زده یکدیگر را نگاه می­کردند؟ یا آنکه بلند می­شوید و به...

از فروردین ماه امسال که زمزمه­های حضور مقام معظم رهبری در استان فارس و شهرستان کازرون به گوش می­رسید، گروه­ها و اقشار مختلف جامعه هم واکنش­های متعدد و گوناگونی را به این اخبار نشان می­دادند.

از یک طرف شهروندان کازرونی حضور بلندپایه­ترین مقام مملکتی را در شهرستان کازرون که برای نخستین بار در طول دوران انقلاب اسلامی محقق می­شد، فرصتی مغتنم برای بیان دردها و چاره­جویی می­دانستند و از طرف دیگر مسوولین شهرستان کازرون بودند که بایستی از این فرصت تاریخی که همواره توأم با برکت برای نقاط دیگر ایران بوده، با تصویب پروژه­های عظیم و زیرساختی بهره­ی کافی را می­بردند.

پس از گذشت حدود پنج­ماه از دیدار تاریخی مقام معظم رهبری با مردم شهرستان کازرون، شور و اشتیاق وصف­ناشدنی مردم را از دل تصاویر ثبت شده و اخبار و گزارش­های منتشر شده از آن دیدار به وضوح می­توان دید و درک نمود و به مردمی که اینگونه آمادگی خود را جهت حضور در عرصه­های گوناگون اعلام کردند تبریک گفت؛ اما عملکرد سطحی و عجولانه­ی برخی مسوولین شهرستان کازرون در تصویب طرح­هایی معمولی و رایج که با مرور 104 مصوبه­ی سفر مقام معظم رهبری به شهرستان کازرون به وضوح قابل مشاهده است، تعجب بسیاری را برانگیخت.

ره­توشه­ی سفری که...

هفته­ی گذشته در حالی »علیپورفاز«، مدیر کل راه و ترابری استان بوشهر خبر از ارائه­ی طرح نخستین آزادراه استان بوشهر که این استان را به فارس و شیراز متصل می­کند، داد که به موازات آن برخی منابع آگاه خبر از عبور احتمالی این مسیر از فراشبند و سپس دریاچه پریشان دادند.

گرچه اداره کل راه و ترابری استان بوشهر هنوز طرح اصلی مسیر را اعلام نکرده و هرگونه اظهار نظر پیرامون آن را منوط به اخذ تصمیم نهایی توسط مجلس شورای اسلامی و تصویب نهایی طرح، موکول کرده، اما برخی اطلاعات غیررسمی حاکی از آن است که این آزادراه در صورت احداث از فاصله­ی چند کیلومتری شهرستان کازرون عبور کرده و این بار کازرون را از مسیری دیگر دور می­زند.

پیگیری­های ما نیز جهت دستیابی به طرح ارائه شده به مجلس و وزارت راه همچنان بی­نتیجه مانده و برطبق گفته­ها بایستی مدتی دیگر را صبر کرد تا طرح مذکور...

اگر به واحد هنرهای نمایشی دانشگاه آزاد اراک، یعنی یکی از بهترین دانشگاه­های ایران در زمینه­ی تئاتر مراجعه نمایید، بدون شک نام محمد عارف نخستین و برجسته­ترین نامی است که در این واحد خواهید شنید. هنرمندی کازرونی که از دل صحنه­ی نمایش باغ­نظر و سالن شریعتی و فضاهای نمایشی کازرون، راه خود را به جامعه­ی هنری و علمی ایران باز نمود و اکنون به عنوان یکی از مدرسین و مدیران موفق تئاتر کشور محسوب می­شد.

اگر برای مشاهده­ی یکی از تئاترهای برجسته­ی کشور که به عنوان مثال توسط بهرام بیضایی یا امثالهم کارگردانی می­شود به مجموعه­ی تئاتر شهر تهران بروید و به دنبال استاد دلخواه بگردید، بدون شک انگشت­ها جایگاه میهمانان ویژه را نشانه رفته و هنرمند کازرونی را به شما نشان می­دهند که اکنون یکی از تاثیرگذارترین فعالین هنرهای نمایشی کشور است.

یا اینکه اگر حتی در خانه­تان و از طریق اینترنت نام فرشاد فرشته­حکمت را جستجو کنید به لیست بلندی از خبرهایی دست می­یابید که همگی بیانگر موفقیت­های گوناگون و متعدد فیلمساز و هنرمند عرصه­ی نمایشی هستند که روزی ما او را در کازرون می­دیدم و اکنون به وجود او به عنوان یک کازرونی افتخار می­کنیم. هنرمندانی همچون عارف، دلخواه و فرشته­حکمت از جمله اشخاصی هستند که با تکیه بر ذوق و استعداد خود و با پشتکار و تحمل رنج­های فراوان موفق شدند راه خود را از فضای نمایش کازرون به صحنه­های تئاتر کشور پیدا کرده و توان خود را به عرصه­ی ظهور برسانند. اما از سوی دیگر هنرمندان فراوان دیگری نیز در کازرون بوده و هستند که ...

عنوان خبر:

رانندگان کازرونی با حضور در فرمانداری: مشکل توزیع سوخت را حل کنید

منبع: هفته­نامه بیشاپور، شماره 129، صفحه 2

بنا بر اعتقاد بسیاری از کارشناسان یکی از عمده­ترین مسائلی که اقتصاد ایران را در سطوح خُرد و حتی کلان، طی دو سال گذشته با چالشی اساسی مواجه نموده، بحث سهمیه­بندی سوخت و شیوه­ی توزیع آن در کشور بوده است. مبحثی که سایه­ی آن تقریباً در کلیه­ی زوایای جامعه­ی امروز نیز گسترده است.

چالش­ها و مشکلات اجرای طرح سهمیه­بندی بنزین، به خصوص اکنون که حدود دو سال از اجرای آن می­گذرد، با نمودِ بیشتر و ملموس­ترِ تبعات این سیاست­گذاری در بدنه­ی اجتماع، بهتر نمایان شده است.

برای بیان مختصر آنچه بر ما گذشت، بهتر است اندکی خاطرات دو سال گذشته­مان را مرور کنیم: دولت نهم با حمایت مجلس هشتم طرح سهمیه­بندی بنزین را در حالتی تصویب و اجرا نمودند که تا پیش از آن، بنزین بدون هرگونه محدودیتی در جایگاه­های سوخت با قیمتی معادل هر لیتر 800ریال عرضه می­شد. اما بنا بر اعلام دولت و آنچه پس از آن از رادیو و تلویزیون ایران پخش شد، سهمیه­بندی سوخت برای عموم مردم و وسایل نقلیه، با هدف جلوگیری از قاچاق سوخت و اتلاف سرمایه­ی ملی، اجرا و ضمن ایجاد محدودیت در استفاده از سوخت، برای هر لیتر بنزین مبلغی معادل 1000ریال نیز تعیین گردید.

در ادامه اگر از مسائلی همچون وجود جایگاه عرضه­ی سوخت، بدون سهمیه­بندی در ساختمان قدیم مجلس که ویژه نمایندگان مجلس هشتم بود بگذریم و مسائل نسبتاً کوچکی! از این دست را نادیده بگیریم؛ نخستین واکنش دولت نهم...

محمود احمدی­نژاد رییس­جمهور ایران، سال گذشته طی سفر به شهرستان کازرون، همچون بسیاری دیگر از شهرهای ایران، حجم قابل توجهی از طرح­ها و برنامه­های عمرانی و اجرایی را تصوب و تخصیص بودجه­ی آنها را نیز تایید نمود و اعلام کرد که تا دور دوم سفرها این طرح­ها یا بایستی به اتمام رسیده باشند و یا اینکه در مراحل پایانی اجرا باشند.

حدود 10ماه پس از سفر ریاست­جمهوری به کازرون، طی گزارشی که با عنوان سوغاتی­های رئیس­جمهور در شماره 97 هفته­نامه بیشاپور منتشر شد به بررسی میزان پیشرفت این پروژه­ها و عمده­ترین چالش­های پیش­روی هر کدام پرداختیم. همانگونه که ذکر شده بود طرح­های مصوب استانی رئیس­جمهور شامل دو بخش اساسی می­شوند: 1ـ طرح­هایی که از پیش هم تصویب شده بودند 2ـ طرح­هایی که به تازگی و توسط محمود احمدی­نژاد مصوب شدند.

هفته­ی گذشته همزمان با هفته­ی دولت و با تلاش کارشناسان و مسوولین، برخی از این پروژه­ها (که عموماً در دسته­ی نخست قرار داشتند)، به خصوص پروژه­های ورزشی با حضور وزیر نفت افتتاح شد.

اما برخی از طرح­های دیگری که توسط رئیس­جمهور تصویب شدند همچنان با چالش­های عمده­ای روبرو هستند. از جمله ساخت سالن تشریح در شهرستان کازرون.

ریاست محترم جمهوری در مصوبه­ی خود...

شهرستان کازرون به واسطه­ی برخورداری از چهار نشریه، پس از شیراز به عنوان دومین شهر مطبوعاتی فارس شناخته می­شود. اما علیرغم گذشت بیش از یک دهه انتشار نشریات در این شهرستان، بنا بر دلایلی (که ریشه­یابی آن را به فرصتی دیگر موکول می­کنیم) هنوز شاهد رفتارهای ضدمطبوعاتی و ضدفرهنگی حتی در سطح مدیریت این شهرستان هستیم.

علیرغم تأکید مکرر فرماندار کازرون مبنی بر اشتراک نشریات محلی توسط تمامی نهادهای دولتی (چه در جلسات شورای اداری و چه در سایر صحبت­ها)، اما همچنان شاهد برخی رفتارهای نامتناسب و غیراصولی مسوولینی هستیم که با رفتارهای خود گاهاً حتی جامعه­ی مدیریت شهرستان را زیر سوال می­برند.

از زمان شروع انتشار بیشاپور تا به امروز برخی از مسوولین که به هر دلیلی با مطالب منتشر شده در این نشریه­ی مردمی مشکل داشتند و یا انتشار آن را در فضای مدیریتی خود به واسطه­ی برخی افشاگری­ها خطرناک احساس می­کردند ضمن تماس تلفنی با دفتر تحریریه درخواست متوقف نمودن ارسال این نشریه به نهاد تحت مدیریتشان را می­نمودند. اما اوج چنین اقدامات شگفت­انگیزی زمانی بود که یکی از مسوولین کتباً و با ادبیاتی غیرقابل توجیه درخواست برخورد با هفته­نامه بیشاپور را نمود. هفته­ی گذشته...

در پی اعلام غیررسمی مدیر انتشارات کازرونیه مبنی بر تعطیلی این انتشارات

کازرونی­ها و اهالی فرهنگ ایران زمین، دهه­ی هشتاد شمسی را با خبری خوب و بی­همتا در نوع خود آغاز کردند. شروع به کار انتشاراتی که در وانفسای کتاب و کتابخوانی در ایران، شهامت به خرج داد و عزم خود را جزم کرده بود تا به صورت تخصصی به انتشار کتاب­هایی در خصوص تاریخ و فرهنگ شهرستان کازرون همت گمارد.

کاری که از همان ابتدا و با انتشار کتاب­هایی همچون »دفتر اول کازرونیه«، »ناصر دیوان کازرونی به روایت اسناد« و سایر کتب دیگر نشان داد فصلی متفاوت را در حوزه­ی کتاب و کتاب­خوانی گشوده و دقیقاً مطابق با اهدافی که عنوان نموده بود و کارشناسان از آن انتظار داشتند به پیش خواهد رفت.

مدیر این انتشارات هم فرهیخته­ی نام­آشنای کازرونی، عمادالدین شیخ­الحکمایی بود که با تکیه بر تحصیلات دانشگاهی و پشتوانه­ی فرهنگی و تحقیقاتی خود، نوید از انتشار کتاب­هایی مفید و گاهاً مرجع در خصوص کازرون نیز می­داد.

اما علیرغم موفقیت­های چشمگیری که در خصوص انتشار کتاب­های متعدد...

1) مردادماه 87:

برگزاری مراسم تجلیل از خبرنگاران

(با حضور تعداد اندکی از مسوولان)

منبع: هفته­نامه بیشاپور، شماره 125، صفحه 2

2) مردادماه 86:

تجلیل از خبرنگاران بدون حضور مسوولان

منبع: هفته­نامه شماره 76، صفحه 2

3) مردادماه 85:

برگزاری روز خبرنگار

(تنها با حضور سه تن از مسوولان)

منبع: هفته­نامه بیشاپور، شماره 30، صفحه 2

شاید دیگر نیازی به شرح ماوقع نباشد و تنها مرور همین سه عنوان خبر که در مردادماه سه سال متوالی منتشر شده­اند، بیانگر میزان اهمیت مسوولین شهرستان کازرون به مطبوعات که گفته می­شود صدای مردمند، باشد.

اگر مرور اندکی بر واکنش بسیاری از مسوولین نسبت به عملکرد مطبوعات محلی داشته باشیم بدون شک به یافته­های محیرالعقولی دست خواهیم یافت که جز از همین بزرگواران، از شخص دیگری نمی­شود انتظار داشت.

عالی­مقامانِ پشتِ میز نشین بارها و بارها داد فرهنگ و مشکلاتش را سر داده­اند. به دفعات ریشه­ی تمامی مشکلات موجود را در ضعف فرهنگی جامعه و فقر فرهنگی در بین اقشار مختلف عنوان نموده­اند و خواستار تشدید فعالیت­های فرهنگی شده­اند. تقریباً از پشت تمامی تریبون­های موجود خود را حامی فرهنگ دانسته­اند و در خدمت مردم. اما عجبا! عجبا که نه تنها در مراسمی که به بخشی از فرهنگ­سازان جامعه و بدنه­ی مطبوعات مربوط می­شود شرکت نمی­کنند، بلکه تقریباً در هیچ برنامه­ی فرهنگی و هنری دیگری نیز  حتی در مقام یک تماشاچی حضور ندارند. بدین صورت مسوولین فاصله گرفته از فرهنگ و جریان­های فرهنگی، خود را در خدمت مردم می­دانند!

روی صحبت این نوشته­ها با مسوولین فهیمی که با درک درستی از شرایط سعی می­کنند با حضور خود در چنین محافلی علاوه بر ایجاد دلگرمی برای برگزار کنندگان، با مشکلات و مسائل فرهنگی موجود نیز از نزدیک رودررو شوند نیست؛ که مقام آنها در بین اهالی فرهنگ و هنر ارجمند و گرامی است.

به هر روی کازرون فرهنگی ما، مسوولینی فرهنگی هم می­خواهد. مسوولینی که نه تنها در حد حرف، بلکه در عمل نیز در حوزه­های فرهنگی حضور یابند. مسوولینی که بدانند مشکل فرهنگی یعنی چه؟ و اصولاً فرهنگی که از آن یاد می­کنند، چیست؟

شاید اگر بیشتر دقت کنیم و روابط میان مردم و مسوولین را دقیق­تر کنکاش کنیم، (به خصوص اگر شخصیت آن عزیزانی که در طول دوران مسوولیتشان حتی یک بار هم در برنامه­ها و نشست­های فرهنگی حضور نداشته­اند را بررسی کنیم) درخواهیم یافت که چرا برخی از این عالی­مقامان اینقدر از روزگار و حقایقش دورند.

یکسال پیش، مدیر معزول پایگاه پژوهشی بیشاپور در حالی خبر از نورپردازی معبد زیبای آناهیتای بیشاپور را می­داد که بر خلاف سایر همکارانش در پایگاه­های پژوهشی محوطه­های تاریخی کشور، به جای حضور مستمر در محیط کارش، تنها یک شب در هفته را به حضور در بیشاپور اختصاص می­داد و رتق و فتق امور را بیشتر به دست پژوهشگران جوانی داده بود که بیشتر وقتشان صرف تحقیقات می­شد و کمتر تمایلی به مدیریت این پژوهشگاه داشتند.

غفلت مدیر پژوهشگاه بیشاپور زمانی تبعات جدی­تری در پی داشت که شایعاتی مبنی بر خروج برخی اسناد و تحقیقات، توسط یکی از پژوهشگران جوان این پایگاه به گوش رسید. گرچه این مورد نیز همچون موارد متعدد دیگر در لابه­لای اخبار گم شد و بنا بر مصلحت صحبت زیادی از آن عنوان نشد، ولی در هر حال وقوع مواردی از این دست باعث شد کارشناسان و صاحب­نظران میراث­فرهنگی...

ظاهراً مشکلات آب شهرستان کازرون، که خود بخش قابل توجهی (بالغ بر 70درصد) از آب شرب بوشهر را تأمین می­کند پایان ندارد. گرچه دامنه­ی مشکلات آب تاکنون کمتر دامن مردم شهر کازرون را گرفته و به جز کم­آبی (که بنا برگفته­ی مسوولین مربوطه اجتناب­ناپذیر، بدیهی و به دلیل سومدیریت دوره­های پیشین، غیرقابل کنترل است!) با مشکلات دیگری روبرو نبوده­اند؛ اما این مشکل در روستاها و بخش­های مختلف شهرستان ابعاد جدی­تر و بحرانی­تری را به خود گرفته است.

چندی پیش زمزمه­هایی مبنی بر آلوده بودن آب شرب برخی از روستاهای کازرون و هشدار کارشناسان بهداشت در خصوص عدم استفاده از این آب­ها به گوش رسید.

گرچه هیچکدام از منابع خبری و نهادهای دولتی، رسماً آلوده بودن آب روستاهای مذکور را تأیید یا تکذیب نمی­کردند و صرفاً به هشدارهای بهداشتی اکتفا می­نمودند، اما اوایل مردادماه انتشار خبر ارسال آب چشمه ساسان به آزمایشگاه شیراز جهت بررسی و کنترل، مهر تأییدی بر شایعات زد تا دغدغه­ها شکل جدی­تری به خود گیرند.

با این وجود بلافاصله پس از انتشار خبر مذکور، مدیر آبفای کازرون خبر از اتمام آلودگی آب و کنترل اوضاع داد تا حداقل چند ساعتی خیال مردم را راحت کند.

چند ساعتی که زیاد به طول نیانجامید و علیرغم گفته­های مرادی، باز هم گزارش­هایی مبنی بر آلودگی آب برخی از روستاها اعلام شد. این گزارش­ها وقتی با اعلام نظر منبعی آگاه از طریق هفته­نامه بیشاپور منتشر شد باز هم ابعاد تازه­تری به خود گرفت و این بار موضع­گیری بدنه­ی فرمانداری را در پی داشت.

اما آنچه مسلم است تمامی کشمکش­هایی که طی یک ماه گذشته صورت گرفته، نتوانسته بحران آلودگی آب روستاهای کازرون را برطرف نماید و همچنان کارشناسان و مسوولین بهداشتی هشدارهای جدی نسبت به عدم استفاده از این آب را می­دهند.

عنوان خبری که هفته­نامه بیشاپور در نخستین شماره مردادماه خود به عنوان تیتر نخست انتخاب نمود، کشمکش­های فراوانی را به وجود آورد و ظاهراً پس از گذشت دو هفته، این کشمکش­ها همچنان ادامه دارد.

موضوع از آنجا آغاز شد که رییس فعلی هیئت موتورسواری کازرون در گفتگو با بیشاپور به مشکل بوجود آمده برای تنها پیست موتورسواری کازرون معترض شد و با اعلام رسمی آن خواستار حل این مسئله شد. جمال­زاده در اظهارات خود مطالبی را مبنی بر واگذاری زمین پیست موتورسواری کازرون به تعدادی از سرمایه­داران و مسکن­سازان اشاره کرده بود و حتی از گردش زمین بین دلالان نیز پرده برداشته بود.

با انتشار خبر مذکور، اعتراضات شدیدی نسبت به گفته­های وی آغاز شد. نخستین واکنش­ها را در این زمینه اشخاصی داشتند که در متن خبر از آنها به عنوان خریدار و فروشنده زمین و به صورت مستعار نام برده شده بود. پس از آنها رییس سابق هیئت موتورسواری کازرون نیز با رد کلیه­ی گفته­های جمال­زاده، آنها را غیرواقعی خواند و روایت دیگری را از سرگذشت پیست موتورسواری کازرون عنوان نمود.

تبعات این خبر حتی دامن دو نهاد دولتی کازرون یعنی ادارات تربیت­بدنی و اوقاف را نیز گرفت، اما هر دو اداره تا زمان نگارش این مطلب همچنان سکوت کرده و واکنش رسمی را نسبت به تأیید یا رد گفته­های طرفین نداشته­اند.

به هر روی اذهان عمومی، بخصوص ورزشکاران، خواستار روشن شدن هرچه سریعتر موضوع و حمایت از بدنه­ی ورزش شهرستان هستند و این امر جز با شفاف­سازیِ موضوع توسط دو اداره مذکور و درایت آنها در اتخاذ تدابیری که منجر به تقویت توانمندی­های ورزشی شهرستان شود، بعید به نظر می­رسد.

این مسائل در حالی صورت می­گیرد که بسیاری از جوانان کازرون موتور و موتورسواری را به عنوان یکی از تفریحات خود انتخاب کرده و فارغ از تمام درگیری­های رایج میان تفکرهای مدیریتی، خیابان­ها و معابر شهر را به عنوان پیست موتورسواری انتخاب نموده­اند.

به راستی اگر مدیریت شهرستان کازرون به این امر اعتقاد دارد که فرهنگ موتورسواری در کازرون با چالش­های اساسی روبرو است، وجود درگیری­هایی همچون آنچه که اکنون برای پیست موتورسواری کازرون در جریان است، یا از سر سهل­انگاری مدیران و بی­توجهی آنها به چنین نیازهایی است یا به دلیل ضعف عملکرد و عدم توانایی بدنه­ی مدیریت در کنترل و مهار مشکلات مربوط به موتورسواران است.

خانبازی رییس جدید سازمان حفاظت از محیط­زیست شهرستان کازرون در حالی هفته­ی گذشته نخستین اظهارنظرهای مطبوعاتی خود را آغاز کرد که تابستان خشک امسال و بحران به وجود آمده در طبیعت کازرون، در همین ابتدای کار مدیریت وی را با چالشی اساسی روبرو نموده است.

شرایط نامناسب و تکان­دهنده­ی وضعیت اکوسیستم تالاب پریشان، شکارهای بی­رویه غیرمجاز در دشت­ها و حتی منابع آبی شهرستان کازرون، قطع بی­رویه درختان دشت­برم و افزایش زمین­های زراعی در این منطقه، حفر چاه­های عمیق و تخطی آشکار از قوانین زیست­محیطی و تعرض به مناطق خاص محیط­زیست از عمده مواردی هستند که در همین ابتدای کار توانمندی مدیریتی خانبازی را به مبارزه طلبیده­اند. آن هم در شهری که مردمش مصرانه تغییرات به وجود آمده در طبیعت شهرشان را دنبال نموده و همواره خواستار اجرای طرح­هایی جهت حفظ و احیاء آنها هستند.

خانبازی اما در نخستین اظهارنظر خود توپ را به زمین مردم  انداخته و آنان را به یاری طلبیده و حفظ حیات­وحش را تنها در گرو مشارکت مردم دانسته است. اگر چنین دیدگاهی را برخلاف روند معمول سخنرانی­ها و پشت میز نشینی­ها بدانیم و دلخوش به آن باشیم که این مدیر در همین ابتدای فعالیتش به نقش انکارناپذیر و اساسی مردم در حفظ و احیاء گنجینه­های زیست­محیطی پی برده، بایستی اذعان نماییم که وی گام اول را سنجیده بلند کرده است. البته داشتن برنامه­های عملی برای محقق ساختن این دیدگاه از جمله جذب نیروها و داوطلبین مردمی به خصوص در بدنه­ی تشکل­های مردمی و غیردولتی زیست­محیطی، افزایش آگاهی­های عمومی با استفاده از طرح­ها و ایده­های جدید و پرهیز از اشتباهات و اتلاف هزینه­های مصرفی در این خصوص، حمایت از طرح­های مردمی و قابل اجرای زیست­محیطی، بهره­مندی از توانمندی­های کارشناسان و نیروهای پرشمار تحصیل کرده در زمینه­های زیست­محیطی و... از جمله مواردی هستند که وی می­تواند در محقق شدن اندیشه­هایش به کار گیرد.

چندی پیش صالح­پور، فرماندار کازرون با حضور و سخنرانی در جمعی از معتمدین محلی و فعالان سیاسی سخنانی را عنوان کرد که موضوعات مطرح شده در آن طی چند روز گذشته حواشی متعددی را در پی داشته است.

گرچه محور اصلی سخنان ایشان مربوط به مسائل جاری و عمومی شهرستان به خصوص در حوزه­های سیاسی بوده، ولی چند اظهارنظر جالب از سوی فرماندار که اوج آنها را می­توان در اصولگرا دانستن نماینده­ی شهرستان کازرون دانست، صحبت­های وی را به نُقل محافل فعالین اجتماعی و سیاسی کازرون تبدیل کرده است.

برای آشنایی با جزئیات یکی از این اظهارنظرها در خصوص اصولگرا دانستن نماینده­ی شهرستان کازرون در مجلس شورای اسلامی، تنها کافیست مطالب زیر که پیش از این نیز منتشر شده بود را در کنار یکدیگر قرار داده و مقایسه کنید:

هفته­نامه بیشاپور، شماره 121، صفحه 2:

صالح­پور فرماندار کازرون: »...

همه می­دانیم که شهرستان کازرون به لحاظ دارا بودن دو ویژگی برجسته در زمینه­های تاریخ و طبیعت، یعنی به ترتیب شهر باستانی بیشاپور و دریاچه پریشان، یکی از شهرهایی است که می­تواند به عنوان محوری برای گردشگری و جذب توریست قلمداد شود. این نکته را تقریباً تمام اهالی کازرون و مسافرین و بازدیدکنندگان از این شهرستان می­دانند. علاوه برآن باز هم تقریباً همگان واقفند اقداماتی که تاکنون در امر ایجاد تسهیلات برای جذب گردشگر در کازرون صورت پذیرفته و تسهیلاتی که به وجود آمده به هیچ­وجه نتوانسته جوابگوی انتظارات در این زمینه باشد. به خصوص آنکه به عقیده­ی بسیاری از کارشناسان و صاحب­نظران چنانچه طرح­های هدفمند و منسجمی در این خصوص به اجرا درآید، صنعت گردشگری می­تواند تحول شگرفی را در امر اشتغال در شهرستان کازرون به وجود آورد.

هفته­ی گذشته دهقان ناصرآبادی، نماینده جدید مردم کازرون در مجلس شورای اسلامی، طی گفتگویی در کنار سایر طرح­هایی که وی از زمان کاندیداتوری اعلام و همچنان بر تحقق آنها تأکید می­کند، تأکید مجددی بر تبدیل کازرون به...

امروزه نه تنها کشورها بلکه تمامی مناطق اعم از استان­ها، شهرستان­ها، شهرها و حتی روستاها به دنبال ثبت و یا بعضاً احداث سمبل­ها و المان­هایی هستند که یادآور نام آن منطقه در ذهن مخاطب نظاره­گر باشد. برای نمونه می­توان به بنای موسوم به آزادی در میدان آزادی در پایتخت ایران اشاره نمود که تا چندی پیش به عنوان سمبل اصلی تهران شناخته می­شد و از این پس برج مرتفع میلاد، رسالت پیشین میدان آزادی تهران را عهده­دار خواهد بود و به عنوان نماد این شهر معرفی می­شود.

سمبل­ها و نمادهایِ کلانِ شهری که عموماً در قالب مجسمه­ها یا فضاها و حجم­های خاص معماری طراحی و اجرا می­شوند، معمولاً یا در میادین مهم و پرتردد مرکز شهر و یا در ورودی­های اصلی آنها نصب می­شوند. به عنوان مثال «دروازه قرآن» در شیراز، «مدخل» در کاشان، «لنج» در بوشهر (برج) از جمله مواردی هستند که سمبل­های اصلی شهر در ابتدای ورودی­های پررفت و آمد شهر قرار گرفته و «برج میلاد» تهران، «بنای یادبود» شهر تاریخی بیشاپور در کازرون و «میله منار» شهر تاریخی گور در فیروزآباد نیز از آن دسته اِلمان­هایی است که در مرکز شهر واقع شده­اند.

سمبل­های معرف یک منطقه و به صورت خاص یک شهر بایستی دارای برخی از ویژگی­های عمومی باشند که بتوانند...

وبلاگ خبری شهرسلمان با انتشار مطلبی به تغییرات اخیر مدیریتی در سطح شهرستان کازرون پرداخته و اسامی مدیران قبلی و جدید 7 اداره و نهاد دولتی کازرون که طی دو ماه گذشته معزول و منصوب شده­اند را منتشر نموده است. این اداره­ها عبارتند از سازمان محیط­زیست، اداره راه و ترابری، دانشگاه پیام­نور، سازمان بنیاد شهید و امور ایثارگران، اداره فنی و حرفه­ای، اداره امور عشایری و اداره آبفای روستایی.

یکی از بدیهی­ترین موج­ها پس از تغییر نمایندگان مجلس در سطح شهرستان­ها، به خصوص مناطقی همچون کازرون، وقوع تغییرات در سطح مدیریت شهری است. در نگاهی کلی می­توان این تغییرات را به دو دسته تقسیم نمود. بخش اول مربوط به تغییرات مدیریتی با منشأ نماینده­ی سابق و بخش دوم مربوط به نماینده­ی جدید است. عموماً آن دسته از تغییراتی که...

هفته گذشته ساختمان جدید مدرسه شهید محسن­پور یا به تعبیر آشناتر آن برای دانش­آموزان دهه­ی 60 و 70، مدرسه امیرکبیر افتتاح شد. ساختمانی نزدیک به استانداردهای روز در ایران و با امکاناتی بیشتر و مجهزتر از ساختمان پیشین آن. با توجه به متن خبر منتشر شده و گفته­های مدیرکل نوسازی مدارس فارس اقدامات مشابهی نیز برای شش مدرسه دیگر در کازرون در جریان است و شاید این خبر خوشحال کننده­ای برای بسیاری از مردم باشد.

در این بین اما آنچه می­تواند نگران کننده باشد، عدم انتخاب صحیح مدارس برای نوسازی و یا مکان آنها برای احداث است. حدود دو سال پیش مدرسه بزرگ مجرد که بسیاری از معلمان فعلی در دوران پیش از انقلاب در آن مشغول به تحصیل بودند، تخریب و مدرسه­ای جدید به جای آن ساخته شد. اتفاق مشابهی...

«شهرسبز»؛ واژه­ای که برای کازرون و اهالی­اش از سال­ها پیش تاکنون اهمیتی ویژه داشته است. اهمیتی که حضور متعدد آن در قالب نامگذاری بر روی مغازه­ها و در بین صنوف مختلف عینیت یافته، تا آنجا که تقریباً در کلیه­ی صنوف فعال در شهرستان کازرون حداقل یکی از مغازه­ها یا محل­های کار را با این نام، نامگذاری کرده­اند. انتخاب چنین نامی هم بی­اهمیت نبوده و بارها و بارها در خصوص چرایی آن سخن گفته شده است. از جمله در فرهنگ معین که انتصاب این نام را به دلیل سرسبزی مثال زدنی در فصل بهار، تنها برای کازرون دانسته است.

اگر واژه شهرسبز و دلیل انتصاب آن را به کازرون ریشه­یابی کنیم به مولفه­های قابل توجه زیست­محیطی خواهیم رسید که گاهاً حتی جنبه­ی تاریخی نیز خواهند داشت. از آن جمله­اند: دریاچه پریشان و طبیعت چشم­نواز آن، دشت برم، دشت­های سرسبز حاشیه­های جنوبی، شرقی و غربی کازرون و باغ­های متعدد از جمله قدیمی­ترین و تاریخی­ترین آنها: باغ­نظر.

آنچه مسلم است تمامی ریشه­ها و بنیان­های سرسبزی شهر کازرون که باعث شده واژه «شهرسبز» را به آن منتصب کنند، با چالش­ها و تخریب­های جدی و بعضاً جبران­ناپذیری مواجه شده است. از جمله آنها بحران­ها و مشکلات متعددی که...

بدون شک اگر برجسته­ترین نیاز و مهمترین دست­آورد عمومی کازرون طی دهه­ی گذشته جاده جدید کازرون ـ شیراز بود، عمده­ترین نیاز شهرستان در دهه­ی پیش رو مسئله­ی پتروشیمی خواهد بود. از زمانی که زمزمه­های اولیه توسط برخی از کازرونی­های مقیم تهران جهت تخصیص مجتمع پتروشیمی به کازرون مطرح شد و این مسئله با پیگیری آنها و برخی از مسوولین به خصوص در بدنه­ی وزارت نفت موفق به کسب تأییدیه از هیئت دولت شد، روزنه­های امید نیز در دل بسیاری از دلسوزان کازرونی جهت پیشرفت بیشتر شهرستان به وجود آمد و قوت گرفت.

اما چه شده مردمی که در دهه­ی هفتاد بازار را تعطیل می­کردند و با بیل و کلنگ در محلی که قرار بود نخستین خاکبرداری­های جاده انجام شود حضور میافتند، اکنون به سردی در اجرای بزرگترین پروژه اقتصادی پیش رو مشارکت می­کنند. شاید برای یافتن پاسخی مناسب به این پرسش بد نباشد برخی از مولفه­هایی که سازنده جریان موجود بوده­اند را مرور کنیم...

اگر کازرون را در مقایسه با امکانات موجود بهترین شهر دو سال گذشته استان فارس در زمینه برپایی جشنواره­ها و مراسم­های متعدد و گوناگون فرهنگی ندانیم، بدون شک نام آن را جزء یکی از سه شهر برتر استان در این خصوص خواهیم یافت. اجرای مراسمی همچون دهه­ی فرهنگ، جشنواره­های تئاتر، سینما، نشست­های متعدد هنری با حضور شخصیت­های مطرح فرهنگی و هنری شهرستان و بعضاً کشور، نمایشگاه­های کتاب و... در مدت یاد شده، سندی است بر این مدعا. شاید یکی از دلایلی که سبب شده پس از مدت­ها میزبانی دو جشنواره­ی استانی (هنرهای تجسمی و تئاتر جوان) را در سطح استان فارس به کازرون واگذار کنند، خوش درخشیدن این شهر و به خصوص هنرمندان و برخی از برنامه­ریزان مربوطه طی چند ماه اخیر بوده که توانسته­اند با فعالیت­های خود کارنامه­ی نسبتاً قابل قبولی را در سال گذشته از خود به جای بگذارند.

اما شاید نکته­ای که کمتر مورد توجه قرار گرفته و سبب شده...

زمانی که محمدرضا باهنر، نایب رییس مجلس هفتم در اظهار نظری غیرمعمول و برخلاف سایر موضع­گیری­هایش گفت: «قیمت نفت چند برابر شده، اما وضع مردم بدتر شده است» در واقع آخرین زنگ خطرهای ممکن را برای برنامه­ریزان اقتصادی دولت نهم به صدا درآورد تا شاید آنان را متوجه مشکلات بسیار زیاد و بحرانی مردم جامعه جهت تأمین نیازهای روزانه­ی خود نماید. هشداری که ماهیت آن نه تنها گریبان مصرف­کنندگان، بلکه گریبان تولیدکنندگان را نیز گرفته و شاید این بار بیش از هر زمان دیگری به نفع واسطه­گران و دلالان تمام شده است.

اگرچه بخش وسیعی از تلاش دولت نهم طی سه سال گذشته صرف حمایت از کارگاه­های کوچک و همچنین مشاغل زودبازده شده است، اما گویا نه تنها مشکلات این کارگاه­ها برطرف نشده، بلکه زیان­های دوسویه­ای را نیز متحمل شده­اند؛ به گونه­ای که...

وقتی آمار مطالعه­ی ایرانیان را مورد بررسی قرار می­دهیم به وضوح درمی­یابیم که سرانه­ی مطالعه در کشور بسیار پایین بوده و عدم گرایش مطلوب ایرانیان به مطالعه، علاوه بر پایین نگهداشتن سطح آگاهی آنان نسبت به مسائل گوناگون، موجب گسترش بزهکاری و حتی فقر نیز شده است. چنین مسائلی بارها و بارها توسط کارشناسان اعلام و همواره تأکید شده است که گسترش فرهنگ مطالعه نیاز به برنامه­ریزی دقیق و صرف هزینه­هایی دارد که بدون شک می­توان از آنها با عنوان سرمایه نیز یاد برد. چرا که با صرف هرگونه مبلغی جهت گسترش فرهنگ مطالعه در سطح کشور و در نظر داشتن دست­آوردهای مثبت آن، می­توان در جهت ایجاد جامعه­ای مطلوب­تر گام برداشت.

اما شاید نکته­ای که کمتر مورد توجه قرار گرفته است، تأمین حداقلی نیازهای قشری است...

شاید زمانی که حاصل عسکری میز مدیریت مدارس را رها کرد و کاندیدای ورود به دومین شورای اسلامی شهر کازرون شد، کمتر کسی فکر می­کرد شش سال بعد او یکی از شهردارهایی باشد که نه تنها در حال نزدیک شدن به ثبت رکورد در طولانی­ترین دوره­ی شهرداری در کازرون می­شود، بلکه بتواند حداقل، نمره­ی قبولی را در اداره­ی بدنه­ی شهرسازی کازرون با عنوان مرد شماره یک شهرداری کسب نماید. گرچه هنوز حرف و حدیث­های متعددی در خصوص تفاوت رشته­ی تحصیلی او با جایگاه مدیریتش و همچنین اگر از متخصصین عمران و شهرسازی در این سمت استفاده می­شد بهتر بود و سریعتر به نتیجه­ی مطلوب می­رسیدم بیان می­شود؛ اما به هر حال وی توانسته نظر موافق دو دوره­ی شورای شهر کازرون (دور دوم و سوم) را جلب نماید و همچنان بر روی صندلی سبز طبقه­ی سوم ساختمان شهرداری تکیه بزند.

شاید در کنار نقدهایی که بعضاً بر تصمیم­گیری­های او وارد می­شود...

مجموعه سمینارهای کازرون شناسی انجمن هم اندیشان جوان

نخستین سمینار دوان شناسی

بررسی ظرفیت های تاریخی و فرهنگی روستای دوان

با سخنرانی: عبدالبی سلامی

پنجشنبه: ۲۶/۲/۱۳۸۷ ساعت: ۱۸ ـ ۲۰:۳۰ ـ سالن نمایش اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی شهرستان کازرون

جمعه: ۲۷/۲/۱۳۸۷ ساعت: ۹ ـ ۱۳ ـ روستای تاریخی دوان

مدتی پیش جهت تهیه‌ی مصاحبه‌ای برای هفته‌نامه بیشاپور خدمت آقای محمدی، ریاست محترم سازمان میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی کازرون که از نویسندگان کازرون‌نوشت نیز هستند رسیدم. ماحصل گفتگوی یک‌ساعت و نیمه‌ی ما پیرامون مهم‌ترین مسائل و مباحث میراث‌فرهنگی، متنی شد که به صورت خلاصه و تقریباً نیمی از آن در هفته‌نامه منتشر شد. (البته این "نیم" یک صفحه‌ی کامل را به خود اختصاص داد). شاید خواندن دیدگاه‌های جالبی که جناب محمدی در این گفتگو مطرح کردند، بتواند بسیاری از دوستان را با وضعیت فعلی میراث‌فرهنگی کازرون بیش از پیش آشنا کند و علاوه بر آن ثبتی باشد برای تاریخ و برداشت‌های مناسبتر در آینده. برای خواندن کل مصاحبه می‌توانید ادامه‌ی این متن را مطالعه فرمایید.

ـ توضیح ضروری: متنی که در هفته‌نامه منتشر شد، ویرایش شده بود، اما آنچه در ادامه می‌آید، کمتر قلم ویرایش را برخود دیده است که طبیعتاً این مسئله یکدستی متن را تحت‌تأثیر قرار داده است. از این بابت پوزش می‌خواهم.

محورهای مطرح شده در این گفتگو: میزان آشنایی مردم کازرون با میراث‌فرهنگی / مهمترین پروژه‌های در دست اقدام سازمان میراث‌فرهنگی / شرایط سرمایه‌گذاری بخش خصوصی در صنعت گردشگری کازرون / آخرین وضعیت موزه‌ی شهر بیشاپور و سایر موزه‌های کازرون / آخرین وضعیت مناطق باستانی شرق کازرون (سرمشهد و محوطه‌ی نیروگاه) / نحوه‌ی برخورد سازمان میراث‌فرهنگی با حفاران غیرمجاز / بررسی عمده‌ترین مشکلات سازمان میراث‌فرهنگی کازرون