| تبليغات | X |
بيش از 8000 دانشجو در دانشگاه آزاد اسلامي كازرون مشغول به تحصيل هستند. با در نظر گرفتن جمعيت دانشگاه پيام نور و مركز آموزش عالي وديگر مراكز آموزش عالي كازرون، جمعيت دانشجويي شهرمان به حدود 10000 نفر ميرسد. با يك محاسبهي سرانگشتي و با توجه به اين كه حدود 20 سال از تأسيس اولين مركز آموزش عالي در كازرون ميگذرد، به اين نتيجه ميرسيم كه جمعيتي بين يك تا دو برابر جمعيت شهروندان، دانشجو در اين شهر زندگي كرده است. اين سرمايهي دانشجويي مثل درياچهاي است كه در كنار شهر ما وجود دارد و بدون اين كه استفادهاي از آن بكنيم، تنها سر در دانشگاه را ميبينيم. سؤال من از برنامهريزان كازرون اين است كه تا چه اندازه از اين نيروي عظيم، پويا و جوان براي پيشبرد شهر استفاده كردهاند و آيا دانشجويان به عنوان بخشي از شهروندان شهر به شمار ميروند، يا در برنامه ريزيها گم ميشوند؟ چرا دانشجويان از ديرباز دل خوشي به ماندن در كازرون ندارند و از هر فرصتي كوتاه براي برگشت به شهر خود استفاده ميكنند؟ اين قشر از جامعهي كازرون به چه امكانات رفاهي نياز دارند و آيا فقط دانشگاه بايد جواب گوي اين نياز باشد؟ (لطفا ادامه ی مطلب را کلیک کنید)