معمولاً اگر پای صحبت یک کازرونی بنشینید و از او در مورد شهرش بپرسید، یکی از نکاتی که او در نخستین جملات مربوط به معرفی کازرونی خواهد گفت، تأکید بر وجود آثار متعدد باستانی و نقوش و کتیبه­های تاریخی فراوان در اطراف این شهر است.

کازرون به لحاظ شرایط خاص جغرافیایی خود در طول تاریخ شاهد وقوع جریان­های مختلفی بوده که بعضاً باعث به وجود آمدن و شکل­گیری آثار ارزشمندی شده­اند که امروز هر کدام می­توانند به عنوان اسنادی بزرگ و ارزشمند برای ایران عزیز قلمداد شوند.

این آثار تا آنجا در بین طبقات مختلف ارزشمند هستند که حتی در سفر مقام معظم رهبری به شهرستان کازرون و استان فارس نیز توسط ایشان مورد توجه قرار گرفته و نقوش برجسته­ی تنگ چوگان از سوی ایشان به عنوان اسناد پرافتخاری برای کشورمان در نظر گرفته می­شود و حتی در قالب پیشنهاد، معرفی جهانی آنها را به عنوان راهکاری جهت مقابله با تبلیغات سوء دشمنان معرفی می­نمایند. 

اما به راستی ما تا چه میزان توانسته­ایم این آثار را آنگونه که شایسته است حفظ نماییم؟ نگاهی به تاریخچه­ی پنج دهه­ی گذشته ...

اجازه دهید پیش از آنکه وارد بحث شویم، اندکی از قوای تخیلمان بهره ببریم و موضوعی را فرض کنیم که چندان هم بعید نخواهد بود.

فرض کنید شما (دقیقاً خودِ شما) سوار یکی از اتوبوس­های ناوگان اتوبوسرانی کازرون شده­اید و از مبدایی به مقصدی در حرکت هستید. (چندان تفاوتی هم ندارد این مقصد در شهر کازرون باشد یا حومه­ی آن).

همانطور که احتمالاً در فکر حل مشکلات و مسائل روزمره و چگونگی جمع کردن پول نفت و سهم عدالت برای پرداخت قبض آب یا برق خود هستید به ناگاه صدایی کلیه­ی تفکرات شما را پاره می­کند و متوجه می­شوید ناگهان همه­ی سرنشینان، کف اتوبوس دراز می­کشند. صدا که دیگر مطمئن شده­اید ناشی از شلیکی است که اتوبوس شما را هدف گرفته، پنج مرتبه دیگر تکرار می­شود.

واکنش شما پس از این حادثه چه خواهد بود؟ آیا شما هم همچون همشهریان کازرونی خواهید بود که سه­شنبه چهارم آبان راهی روستای ابوعلی بودند و پس از وقوع این حادثه بهت­زده یکدیگر را نگاه می­کردند؟ یا آنکه بلند می­شوید و به...