اگر به واحد هنرهای نمایشی دانشگاه آزاد اراک، یعنی یکی از بهترین دانشگاه­های ایران در زمینه­ی تئاتر مراجعه نمایید، بدون شک نام محمد عارف نخستین و برجسته­ترین نامی است که در این واحد خواهید شنید. هنرمندی کازرونی که از دل صحنه­ی نمایش باغ­نظر و سالن شریعتی و فضاهای نمایشی کازرون، راه خود را به جامعه­ی هنری و علمی ایران باز نمود و اکنون به عنوان یکی از مدرسین و مدیران موفق تئاتر کشور محسوب می­شد.

اگر برای مشاهده­ی یکی از تئاترهای برجسته­ی کشور که به عنوان مثال توسط بهرام بیضایی یا امثالهم کارگردانی می­شود به مجموعه­ی تئاتر شهر تهران بروید و به دنبال استاد دلخواه بگردید، بدون شک انگشت­ها جایگاه میهمانان ویژه را نشانه رفته و هنرمند کازرونی را به شما نشان می­دهند که اکنون یکی از تاثیرگذارترین فعالین هنرهای نمایشی کشور است.

یا اینکه اگر حتی در خانه­تان و از طریق اینترنت نام فرشاد فرشته­حکمت را جستجو کنید به لیست بلندی از خبرهایی دست می­یابید که همگی بیانگر موفقیت­های گوناگون و متعدد فیلمساز و هنرمند عرصه­ی نمایشی هستند که روزی ما او را در کازرون می­دیدم و اکنون به وجود او به عنوان یک کازرونی افتخار می­کنیم. هنرمندانی همچون عارف، دلخواه و فرشته­حکمت از جمله اشخاصی هستند که با تکیه بر ذوق و استعداد خود و با پشتکار و تحمل رنج­های فراوان موفق شدند راه خود را از فضای نمایش کازرون به صحنه­های تئاتر کشور پیدا کرده و توان خود را به عرصه­ی ظهور برسانند. اما از سوی دیگر هنرمندان فراوان دیگری نیز در کازرون بوده و هستند که ...

عنوان خبر:

رانندگان کازرونی با حضور در فرمانداری: مشکل توزیع سوخت را حل کنید

منبع: هفته­نامه بیشاپور، شماره 129، صفحه 2

بنا بر اعتقاد بسیاری از کارشناسان یکی از عمده­ترین مسائلی که اقتصاد ایران را در سطوح خُرد و حتی کلان، طی دو سال گذشته با چالشی اساسی مواجه نموده، بحث سهمیه­بندی سوخت و شیوه­ی توزیع آن در کشور بوده است. مبحثی که سایه­ی آن تقریباً در کلیه­ی زوایای جامعه­ی امروز نیز گسترده است.

چالش­ها و مشکلات اجرای طرح سهمیه­بندی بنزین، به خصوص اکنون که حدود دو سال از اجرای آن می­گذرد، با نمودِ بیشتر و ملموس­ترِ تبعات این سیاست­گذاری در بدنه­ی اجتماع، بهتر نمایان شده است.

برای بیان مختصر آنچه بر ما گذشت، بهتر است اندکی خاطرات دو سال گذشته­مان را مرور کنیم: دولت نهم با حمایت مجلس هشتم طرح سهمیه­بندی بنزین را در حالتی تصویب و اجرا نمودند که تا پیش از آن، بنزین بدون هرگونه محدودیتی در جایگاه­های سوخت با قیمتی معادل هر لیتر 800ریال عرضه می­شد. اما بنا بر اعلام دولت و آنچه پس از آن از رادیو و تلویزیون ایران پخش شد، سهمیه­بندی سوخت برای عموم مردم و وسایل نقلیه، با هدف جلوگیری از قاچاق سوخت و اتلاف سرمایه­ی ملی، اجرا و ضمن ایجاد محدودیت در استفاده از سوخت، برای هر لیتر بنزین مبلغی معادل 1000ریال نیز تعیین گردید.

در ادامه اگر از مسائلی همچون وجود جایگاه عرضه­ی سوخت، بدون سهمیه­بندی در ساختمان قدیم مجلس که ویژه نمایندگان مجلس هشتم بود بگذریم و مسائل نسبتاً کوچکی! از این دست را نادیده بگیریم؛ نخستین واکنش دولت نهم...

محمود احمدی­نژاد رییس­جمهور ایران، سال گذشته طی سفر به شهرستان کازرون، همچون بسیاری دیگر از شهرهای ایران، حجم قابل توجهی از طرح­ها و برنامه­های عمرانی و اجرایی را تصوب و تخصیص بودجه­ی آنها را نیز تایید نمود و اعلام کرد که تا دور دوم سفرها این طرح­ها یا بایستی به اتمام رسیده باشند و یا اینکه در مراحل پایانی اجرا باشند.

حدود 10ماه پس از سفر ریاست­جمهوری به کازرون، طی گزارشی که با عنوان سوغاتی­های رئیس­جمهور در شماره 97 هفته­نامه بیشاپور منتشر شد به بررسی میزان پیشرفت این پروژه­ها و عمده­ترین چالش­های پیش­روی هر کدام پرداختیم. همانگونه که ذکر شده بود طرح­های مصوب استانی رئیس­جمهور شامل دو بخش اساسی می­شوند: 1ـ طرح­هایی که از پیش هم تصویب شده بودند 2ـ طرح­هایی که به تازگی و توسط محمود احمدی­نژاد مصوب شدند.

هفته­ی گذشته همزمان با هفته­ی دولت و با تلاش کارشناسان و مسوولین، برخی از این پروژه­ها (که عموماً در دسته­ی نخست قرار داشتند)، به خصوص پروژه­های ورزشی با حضور وزیر نفت افتتاح شد.

اما برخی از طرح­های دیگری که توسط رئیس­جمهور تصویب شدند همچنان با چالش­های عمده­ای روبرو هستند. از جمله ساخت سالن تشریح در شهرستان کازرون.

ریاست محترم جمهوری در مصوبه­ی خود...

شهرستان کازرون به واسطه­ی برخورداری از چهار نشریه، پس از شیراز به عنوان دومین شهر مطبوعاتی فارس شناخته می­شود. اما علیرغم گذشت بیش از یک دهه انتشار نشریات در این شهرستان، بنا بر دلایلی (که ریشه­یابی آن را به فرصتی دیگر موکول می­کنیم) هنوز شاهد رفتارهای ضدمطبوعاتی و ضدفرهنگی حتی در سطح مدیریت این شهرستان هستیم.

علیرغم تأکید مکرر فرماندار کازرون مبنی بر اشتراک نشریات محلی توسط تمامی نهادهای دولتی (چه در جلسات شورای اداری و چه در سایر صحبت­ها)، اما همچنان شاهد برخی رفتارهای نامتناسب و غیراصولی مسوولینی هستیم که با رفتارهای خود گاهاً حتی جامعه­ی مدیریت شهرستان را زیر سوال می­برند.

از زمان شروع انتشار بیشاپور تا به امروز برخی از مسوولین که به هر دلیلی با مطالب منتشر شده در این نشریه­ی مردمی مشکل داشتند و یا انتشار آن را در فضای مدیریتی خود به واسطه­ی برخی افشاگری­ها خطرناک احساس می­کردند ضمن تماس تلفنی با دفتر تحریریه درخواست متوقف نمودن ارسال این نشریه به نهاد تحت مدیریتشان را می­نمودند. اما اوج چنین اقدامات شگفت­انگیزی زمانی بود که یکی از مسوولین کتباً و با ادبیاتی غیرقابل توجیه درخواست برخورد با هفته­نامه بیشاپور را نمود. هفته­ی گذشته...

در پی اعلام غیررسمی مدیر انتشارات کازرونیه مبنی بر تعطیلی این انتشارات

کازرونی­ها و اهالی فرهنگ ایران زمین، دهه­ی هشتاد شمسی را با خبری خوب و بی­همتا در نوع خود آغاز کردند. شروع به کار انتشاراتی که در وانفسای کتاب و کتابخوانی در ایران، شهامت به خرج داد و عزم خود را جزم کرده بود تا به صورت تخصصی به انتشار کتاب­هایی در خصوص تاریخ و فرهنگ شهرستان کازرون همت گمارد.

کاری که از همان ابتدا و با انتشار کتاب­هایی همچون »دفتر اول کازرونیه«، »ناصر دیوان کازرونی به روایت اسناد« و سایر کتب دیگر نشان داد فصلی متفاوت را در حوزه­ی کتاب و کتاب­خوانی گشوده و دقیقاً مطابق با اهدافی که عنوان نموده بود و کارشناسان از آن انتظار داشتند به پیش خواهد رفت.

مدیر این انتشارات هم فرهیخته­ی نام­آشنای کازرونی، عمادالدین شیخ­الحکمایی بود که با تکیه بر تحصیلات دانشگاهی و پشتوانه­ی فرهنگی و تحقیقاتی خود، نوید از انتشار کتاب­هایی مفید و گاهاً مرجع در خصوص کازرون نیز می­داد.

اما علیرغم موفقیت­های چشمگیری که در خصوص انتشار کتاب­های متعدد...

1) مردادماه 87:

برگزاری مراسم تجلیل از خبرنگاران

(با حضور تعداد اندکی از مسوولان)

منبع: هفته­نامه بیشاپور، شماره 125، صفحه 2

2) مردادماه 86:

تجلیل از خبرنگاران بدون حضور مسوولان

منبع: هفته­نامه شماره 76، صفحه 2

3) مردادماه 85:

برگزاری روز خبرنگار

(تنها با حضور سه تن از مسوولان)

منبع: هفته­نامه بیشاپور، شماره 30، صفحه 2

شاید دیگر نیازی به شرح ماوقع نباشد و تنها مرور همین سه عنوان خبر که در مردادماه سه سال متوالی منتشر شده­اند، بیانگر میزان اهمیت مسوولین شهرستان کازرون به مطبوعات که گفته می­شود صدای مردمند، باشد.

اگر مرور اندکی بر واکنش بسیاری از مسوولین نسبت به عملکرد مطبوعات محلی داشته باشیم بدون شک به یافته­های محیرالعقولی دست خواهیم یافت که جز از همین بزرگواران، از شخص دیگری نمی­شود انتظار داشت.

عالی­مقامانِ پشتِ میز نشین بارها و بارها داد فرهنگ و مشکلاتش را سر داده­اند. به دفعات ریشه­ی تمامی مشکلات موجود را در ضعف فرهنگی جامعه و فقر فرهنگی در بین اقشار مختلف عنوان نموده­اند و خواستار تشدید فعالیت­های فرهنگی شده­اند. تقریباً از پشت تمامی تریبون­های موجود خود را حامی فرهنگ دانسته­اند و در خدمت مردم. اما عجبا! عجبا که نه تنها در مراسمی که به بخشی از فرهنگ­سازان جامعه و بدنه­ی مطبوعات مربوط می­شود شرکت نمی­کنند، بلکه تقریباً در هیچ برنامه­ی فرهنگی و هنری دیگری نیز  حتی در مقام یک تماشاچی حضور ندارند. بدین صورت مسوولین فاصله گرفته از فرهنگ و جریان­های فرهنگی، خود را در خدمت مردم می­دانند!

روی صحبت این نوشته­ها با مسوولین فهیمی که با درک درستی از شرایط سعی می­کنند با حضور خود در چنین محافلی علاوه بر ایجاد دلگرمی برای برگزار کنندگان، با مشکلات و مسائل فرهنگی موجود نیز از نزدیک رودررو شوند نیست؛ که مقام آنها در بین اهالی فرهنگ و هنر ارجمند و گرامی است.

به هر روی کازرون فرهنگی ما، مسوولینی فرهنگی هم می­خواهد. مسوولینی که نه تنها در حد حرف، بلکه در عمل نیز در حوزه­های فرهنگی حضور یابند. مسوولینی که بدانند مشکل فرهنگی یعنی چه؟ و اصولاً فرهنگی که از آن یاد می­کنند، چیست؟

شاید اگر بیشتر دقت کنیم و روابط میان مردم و مسوولین را دقیق­تر کنکاش کنیم، (به خصوص اگر شخصیت آن عزیزانی که در طول دوران مسوولیتشان حتی یک بار هم در برنامه­ها و نشست­های فرهنگی حضور نداشته­اند را بررسی کنیم) درخواهیم یافت که چرا برخی از این عالی­مقامان اینقدر از روزگار و حقایقش دورند.

یکسال پیش، مدیر معزول پایگاه پژوهشی بیشاپور در حالی خبر از نورپردازی معبد زیبای آناهیتای بیشاپور را می­داد که بر خلاف سایر همکارانش در پایگاه­های پژوهشی محوطه­های تاریخی کشور، به جای حضور مستمر در محیط کارش، تنها یک شب در هفته را به حضور در بیشاپور اختصاص می­داد و رتق و فتق امور را بیشتر به دست پژوهشگران جوانی داده بود که بیشتر وقتشان صرف تحقیقات می­شد و کمتر تمایلی به مدیریت این پژوهشگاه داشتند.

غفلت مدیر پژوهشگاه بیشاپور زمانی تبعات جدی­تری در پی داشت که شایعاتی مبنی بر خروج برخی اسناد و تحقیقات، توسط یکی از پژوهشگران جوان این پایگاه به گوش رسید. گرچه این مورد نیز همچون موارد متعدد دیگر در لابه­لای اخبار گم شد و بنا بر مصلحت صحبت زیادی از آن عنوان نشد، ولی در هر حال وقوع مواردی از این دست باعث شد کارشناسان و صاحب­نظران میراث­فرهنگی...