| تبليغات | X |
آيا ميدانيد لبخند زدن، خنديدن، شادي، شكرگزاري و تشكر كردن، نه تنها شما را شخص خوبي جلوه ميدهد، بلكه در سلامت شما نيز مؤثر است.
نتايج تحقيقات نشان ميدهد كه: در هنگام بحث و عصبانيت، فشار خون بالا ميرود و روح فرد آزرده ميشود. جالب است بدانيد اين تاثير به همين جا ختم نميشود و هر بار كه شخص، آن لحظه عصبانيت را به ياد ميآورد، همان تأثيرات بروز ميكند. در افراد متاهل، هر يك ساعت مشاجره با يكديگر، ميتواند يك روز مقاومت بدن آنها را كاهش دهد.
در آزمايشي كه دانشمندان دانشگاه اوهايو انجام دادهاند، با نصب حسگرهايي روي بازوي زوجهاي جوان، مشخص شده زخمهاي زوجهايي كه آنها را مجبور به مشاجره كردهاند، حداقل ۴۰درصد ديرتر بهبود يافته است.
اين كشف درباره بيماريهاي ديگري مثل ديابت، ناراحتيهاي قلبي و سرطان نيز به اثبات رسيده است. علاوه بر اينها، تحقيقي كه در دانشگاه پاويا در ايتاليا انجام شده، نشان ميدهد عشق ورزيدن باعث ترشح هورموني ميشود كه رشد سلولهاي عصبي را تسهيل ميكند.
اين هورمون همانند مادهاي عمل ميكند كه سلولهاي عصبي را در خود ذخيره كرده و يادآوري سريعتر خاطرات را ميسر ميسازد. در اين ميان خوب است بدانيد تحت فشار بودن نيز تاثيرات مخربي روي سلامت شما دارد.
رابرت ساپولسكي - پروفسور بيولوژي دانشگاه استنفورد- ميگويد: «افرادي كه براي مدتي، تحت فشارهاي مختلف قراردارند، قابليت بازپروري و بهبود بدنشان كاهش مييابد. افزايش فشار خون، ميزان گلوكز خون را افزايش داده، باعث ترشح اسيدهاي چرب ميشود و اين امر خطر ابتلا به بيماريهاي قلبي و ديابت را افزايش ميدهد.»
و بالاخره اينكه تا ميتوانيد بخنديد، دانشمندان دانشگاه كاليفرنيا كشف كردهاند كه خنديدن باعث آرامش عضلات، كاهش ترشح هورمونهاي استرسزا، كاهش فشار خون و افزايش اكسيژنگيري سلولهاي تنفسي ميشود. همچنين حملات قلبي را كاهش ميدهد و لايه رگهاي خوني را تحكيم ميبخشد.
مجموعه سمینارهای کازرون شناسی انجمن هم اندیشان جوان
نخستین سمینار دوان شناسی
بررسی ظرفیت های تاریخی و فرهنگی روستای دوان
با سخنرانی: عبدالبی سلامی
پنجشنبه: ۲۶/۲/۱۳۸۷ ساعت: ۱۸ ـ ۲۰:۳۰ ـ سالن نمایش اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی شهرستان کازرون
جمعه: ۲۷/۲/۱۳۸۷ ساعت: ۹ ـ ۱۳ ـ روستای تاریخی دوان
شانتامایا لیمبو زن نپالی در هشتاد و دومین سال زندگی اش، هنوز امیدوار است یکبار دیگر بتواند شوهرش را که شصت و شش سال پیش از این مفقود شده ببیند. شوهرش، بابوراجا لیمبو که در جنگ جهانی دوم در برمه مشغول نبرد در ارتش بریتانیا بود از سال 1942 مفقود شد.
لیمبو آخرین بار شوهرش را در 1941 دید، یعنی زمانی که او برای گذراندن تعطیلاتش 10 روز به خانه آمده بود.
اما قبل از اینکه دوره تعطیلاتش به پایان برسد برای عملیات جدیدی از سوی ارتش فراخوانده شد. تیپ نظامی که او در آن مشغول خدمت بود، در برمه ناپدید شد.
خانم لیمبو هنوز در انتظار بابوجارا به سر می برد و در نگاهش می توان امیدواری به بازگشت شوهرش را دید. او هنوز آماده پذیرش خبر درگذشت همسرش نیست.
او می گوید پس از 9 سال که از ناپدید شدن همسرش می گذشت اطلاع یافت که همه سربازان مفقود الاثر کشته شده اند، اما ادامه می دهد:"من که هنوز جنازه او را ندیده ام، چطور می توانم باور کنم که او را از دست داده ام."
تابناك